Ton Scherpenzeel - The Lion's Dream (2013)

Maar liefst drie Kayaknummer neemt deze legendarische toetsenist uit ons eigen landje opnieuw op voor zijn eerste soloplaat sinds 1990! Heb m nog steeds niet voorbesteld, maar eind van de maand is het het eerste dat ik ga doen!

Ik vind de promo voor dit album helemaal niet slecht klinken

Early promo The Lions dream

Het klinkt middeleeuws achtig, ik vind het leuk. Ik durf het haast niet te vragen wie er zingt, daar ben ik nog niet helemaal achter.

Edit: Ah! Ene Brian De Graeve (1968) van de band Silhouette:

Silhouette is een semi-professionele band uit Utrecht. Zij spelen progressieve rock gebaseerd op muziek van Marillion, Genesis, IQ en soortgelijke bands. Silhouette levert eind 2006 in eigen beheer een muziekalbum af: A-maze.

En ook één in 2009 en 2012.

Jonkies dus van 45. De verjonging gaat door bij Kayak c.s.
De promo klinkt wat Mike Oldfield-achtig.

Heb nu de CD binnen. Zal komende week eens wat gaan luisteren.
Hier is nog wat interessante info over dit album:
tonscherpenzeel

Inmiddels heb ik dit soloalbum van Ton Scherpenzeel een groot aantal keren gedraaid. In het begin was ik een beetje twijfelachtig. Het is voor mij een compleet nieuw genre waar ik nog nooit eerder iets van had gehoord. Maar na meerdere luisterbeurten kan ik eerlijk zeggen dat ik dit fantastisch vind! Ik word er helemaal kalm van.

Meneer Scherpenzeel laat zich sterk beïnvloeden door muziek uit de Middeleeuwen en de Renaissance en hij lijkt hier zijn hele leven lang al een sterke affiniteit mee te hebben gehad (zie linkje hierboven). Om het zo persoonlijk mogelijk te maken heeft hij besloten alles zelf in te zingen en dat was helemaal geen verkeerde beslissing. Zijn stem is de kalmte zelve. Hij zingt redelijk klassiek geschoold, wat juist past bij deze muziek uit een andere tijd. En zo voelt het ook. Alsof een minstreel zijn ballade zingt over slagvelden, koningen uit vergeten tijden en levenswijsheden. Er zijn talloze volksinstrumenten naar voren gehaald die ik niet allemaal kan onderscheiden, maar ik hoor in ieder geval fiddle, viola en tin whistle, maar er is nog veel meer waaronder een verscheidenheid aan fluiten. Het resultaat is een rijkelijk belegd klankenpalet dat heel authentiek klinkt, ook al duikt er op Under Siege een elektrische gitaar op en horen we echt wel wanneer meneer een keyboard gebruikt, maar daar gaat het niet om.

Dit klinkt misschien niet allemaal even duidelijk, maar ga het zelf beluisteren zou ik zeggen. Het is een prachtige ervaring die innerlijke rust teweegbrengt. Ook leuk te vermelden, het nummer 'Pase El Agoa' en een deel van 'The Cycle' genaamd 'L'Homme Armé' zijn échte composities uit de 15de eeuw (niet van de hand van Scherpenzeel dus ). Favorieten opnoemen heeft voor mij geen zin, want het is allemaal om verschillende redenen de moeite meer dan waard.

Klinkt toch wel aardig!

Heb het album besteld via de kayak online shop, leek mij sympathiek. Misschien iets duurder, wel leuker. Misschien krijg ik nog wel een gesigneerd exemplaar, dat zou natuurlijk helemaal aardig zijn.

Tja, hopen maar dat iedereen die Kayak een warm hart toe draagt het album ook gaat bestellen. Ik zie niet graag projecten van Scherpenzeel mislukken of ondergewaardeerd worden. Ben blij te lezen dat het een mooi (middeleeuws klinkend) album is geworden.

Ik heb daar helemaal niets van, dus we zullen het zien!

Door het verhaal van The_CrY toch wel enige interesse gekregen. Zo op voorhand met die niet bepaald uitnodigende hoes had ik er weinig vertrouwen in maar wellicht valt het mee. Hopelijk is het allemaal niet al te braaf.

Heb de single (het titelnummer) afgeluisterd, maar het herbergt toch ook nog steeds heel wat Kayak elementen. Laat ik het zo zeggen, als Scherpenzeel voor Kayak een thema rond kastelen, koningen en ridders zou hebben bedacht, zou dit ook op een Kayak album hebben kunnen staan.

The Lion's dream

Volledig des Kayaks inderdaad. Die fascinatie voor de middeleeuwen bestaat al een tijdje.

Wat een contrast met dat andere solo-album van Ton (wat ik ook best aardig vind): Heart of the Universe uit 1984, met dit disco-achtige nummer gezongen door Chris Rainbow:

The Lookout

Album staat op m'n bestellijstje voor december.

Dat album heb ik wel in de kast liggen, maar ik kon er toen ik m opzette niet zoveel mee. Dan vind ik dit leuker. Natuurlijk kun je de hand van Scherpenzeel erin herkennen en in die zin lijkt het op Kayak, ook omdat bij die band af en toe nogal wat Middeleeuwse/Renaissance invloeden de kop op steken (Dance of Mirrors, Rhea, At Arthur's Court), maar verder lijkt het niet echt op Kayak, vind ik. Veel soberder.

Soberder inderdaad, vooral door de instrumentatie: een trommel is ook echt een trommel en ik lees op zijn website over een schalmei en een kromhoorn. Dat komt niet uit een sample-doosje en dat is te horen. Melodieus herken ik wel duidelijk de hoekige lijntjes die zo kenmerkend zijn voor Scherpenzeel's werk bij Kayak: grote intervallen, tempowisselingen en modulaties. Ook denk ik aan de Keltische trommels van Close to the Fire en slotnummer Full Circle op de comeback-CD uit 2000.

Ik zal maar opbiechten dat hier voor mij in muzikale zin geheel nieuwe paden worden bewandeld. Eén voordeel heeft het: mocht ik behoefte krijgen aan middeleeuws aandoende muziek, dan heb ik nu in ieder geval dit album van Scherpenzeel in huis.

Het is inderdaad niet echt materiaal voor Kayak, dat wil zeggen, toch wel wat nummers harken er een beetje tegen aan zoals Woe and Allas. Het had wel gekund, kastelen, ridders en koningen als thema maar een Kayak album zou anders hebben geklonken. We hebben natuurlijk al Merlin in twee versies, dat is meer hoe Kayak en de middeleeuwen behoren te klinken. Voor mijn gevoel dan.

Ik vind het wel kunstig gedaan en omdat ik uit dit genre (hoe zullen we het eens noemen), dus niets heb, heb ik het ook met enige verwondering twee keer beluisterd. Het is ook zeker niet slecht.
Je waant je door de instrumentatie er toch behoorlijk mee in de middeleeuwen en dat is waarschijnlijk ook helemaal de bedoeling. Het heeft met vlagen enige symfonische invloed. Het Kayak gevoel komt dan met name ook van zanger Brian de Graeve die, heel begenadigd, haast klinkt als een soort kruising tussen Max Werner en Edward Reekers.

Het album onthaast en er gaat ook een bijzondere rust van uit. Zonder dat het slapjes is of leidt tot weke knieën. Het idee heeft ook jaren kunnen rijpen bij Scherpenzeel, dat hoor je er ook aan af.

Een echt cijfer kan ik er nog niet aan hangen. Maar bijzonder is het.

Brian de Graeve doet enkel achtergrondzang. De stem is die van Ton Scherpenzeel zelf.

Je hebt ongetwijfeld gelijk. Achterop de cd staan bij de vocals Marjolein Teepen en Brian De Graeve. Daar heb ik het ook maar van overgenomen.

Het staat helaas niet per song vermeld. Bij de info op zijn site staat:


En anders mag Scherpenzeel zo van mij alle volgende Kayak cd's volzingen

In dit interview wordt alles duidelijk: tonscherpenzeel
Het is dezelfde stem die op Merlin uit 1981 het nummer 'Love's Aglow' zingt

Als Kayak- en Ton Scherpenzeel-fan moest ik dit album natuurlijk gewoon hebben, ook al heb ik de moderne iTunes-variant gekocht! Ton, jammer dat er geen digitaal boekje is bijgeleverd. Had best gekund. Dit zie je steeds vaker. Nu mis ik blijkbaar bepaalde informatie die de cd-koper wel krijgt via het boekje. Ik houd ook van symfonische pop/rock, oude muziek, folk, keltische muziek en klassiek en dit album past mij dan ook uitstekend! Uitstekend opgenomen, maar zeer authentiek klinkend. Hulde, Ton, om in deze tijd met zoiets unieks en toch zo Ton Scherpenzeels op de proppen te komen. Heerlijk!

Ik ben toch iets minder enthousiast. Ik heb wel vaker naar muziek uit de Middeleeuwen en de Renaissance geluisterd en dan blijft dit album toch een beetje tussen wal en schip hangen. Voor authenticiteit zal ik toch eerder naar bijvoorbeeld een Camerata Trajectina gaan en puur als luistercd zit de zang me wel wat in de weg.

Pase el Agoa is overigens ook al eens uitgevoerd door Flairck (op De Optocht uit 1992, al heet het daar Pase el Agua).

Heerlijk ontspannend, tuurlijk hoor je Kayak maar dat is toch niet vreemd.