Bad Company - Company of Strangers (1995)

Ook een erg goede plaat vind ik zelf, gaat weer meer richting de orginele sound. Robert Hart is ook een erg goede zanger ! "Judas My Brother" en "Company Of Strangers" zijn mijn favorieten.

Die zanger heeft qua stem wel heel veel weg van Paul Rodgers vind ik. Dat is helemaal niet erg natuurlijk.

Een degelijke rockplaat. Vooral heerlijke plaat voor in de auto.

Oh ja, het nummer Gimme Gimme vind ik veel weg hebben van het nummer cant get enough, ook van bad company.

Ik ben een groot Paul Rodgers fan, maar Robert Hart die op dit album zingt, is toch ook een erg goede zanger.

Na Rough Diamonds ging Bad Company toch een andere stijl van rock spelen. Een beetje Foreigner achtig. Maar op "Company of Strangers" keerde de band terug naar hun roots namelijk bluesy rock zoals te horen is op hun eerste paar albums.

Jammer dat dit album een beetje ondergewaardeerd is, want dit is écht een goed album. Nummers als "Company Of Strangers" en "Clearwater Highway" zijn echt super.

Na deze plaat de laatste maanden een aantal keren beluisterd te hebben, ben ik er inmiddels toch echt wel heel positief over.
Bad Company doet hier weer erg goed, waar ze toch het beste in zijn. Overwegend midtempo hardrock met een flinke bluestouch en waar het nodig is de slidegitaar.
Hier en daar toch enigszins Foreigner-achtig.
Slepende rock zonder log te worden, altijd melodieus..
En met zanger Robert Hart die nog meer op Paul Rodgers lijkt, dan Paul Rodgers zelf.
De eerste 3 nummers zijn helemaal top, vooral het titelnummer, maar de rest is ook gewoon goed. Met speciale vermelding ook nog voor Abandoned And Alone en Dance With The Devil.
Deze plaat moet je niet na 2 tot 3 keer draaien aan de kant leggen, want hij groeit.
Jammer dat dit hun laatste plaat was.

Sterke bad company cd,lig goed in het gehoor.
En inderdaad die hart komt aardig in de buurt van rodgers stem.
Heb veel cd's van the free en bad company deze klink rouw.
Goede zang en gitaar geluid.
Cd rock heerlijk.

Eindelijk weer eens een cd bad co waardig!! Terug naar de roots met lekkere rauwe bluesy hardrock. HEERLIJK!! Wat een verademing na de vorige cd's waarop ze hun best deden als Foreigner te klinken en wat resulteerde in slappe, aalgladde amerikaanse rock.

Waanzinnig gave plaat.

De mouwtjes zijn opgerold en de band laat zien hoe goede rock gespeeld moet worden.
Echte britse bluesy hardrock met een knipoog richting southern rock.

Goede zang en goede solo's...
Zangstem doet me hier en daar wat denken aan Danny Bowes van Thunder maar ook wat aan Meniketti... En dat is goed nieuws!

Hoe pleeg je zelfmoord als band? Door met zo'n slappe alternatieve rockplaat te komen, zeker anno 1996. Ik geef toe dat ik bands nog het meest respecteer wanneer ze hun eigen ding doen. Een stijlwijziging kan ik best waarderen, zelfs als je met de populaire stroming meegaat, maar doe je dat laatste twee keer, dan ben ik er wel klaar mee. Dan wordt het wel heel erg makkelijk willen scoren. Robert Hart is met zijn kwijlstem ook de minste zanger die Bad Company had. Eerder maakte ik al het verwijt dat de band geen echt goede liedjes meer schreef, maar nu komt het niet meer verder dan middelmatige zooi. Dit is saai, dof en super voorspelbaar. Ik snap wel waarom het vanaf hier snel afgelopen was.

Tussenstand:
1. Bad Company
2. Run With The Pack
3. Shooting Star
4. Holy Water
5. Desolation Angels
6. Rough Diamonds
7. Dangerous Age
8. Burnin' Sky
9. Here Comes Trouble
10. Fame And Fortune
11. Company Of Strangers

Volgens mij zou Lynyrd Skynyrd een plagiaatclaim kunnen indienen voor het openingsnummer, want ik hoor toch echt duidelijk Sweet Home Alabama voorbij komen. Grappig hoe het album met nieuwe zanger Robert Hart wel weer meer klinkt als oude Bad Company, maar dat iedere vorm van pit er ook wel een beetje uit is. Hart heeft wel meer een Rodgers stem, maar dan als Rodgers die het ook even niet meer ziet zitten. Ik begrijp dat de diehard fans hier nog best tevreden over zijn, want het klinkt inderdaad gewoon 'vertrouwd', maar het songmateriaal is het hem gewoon niet. De productie is duf, de zang is vlak en het rockt allemaal niet zoals het zou moeten. Dan mis ik die eightees cockrock toch echt.

Voorlopige tussenstand:
1. Shooting Star
2. Run With The Pack
3. Bad Company
4. Dangerous Age
5. Holy Water
6. Here Comes Trouble
7. Desolation Angels
8. Burnin' Sky
9. Rough Diamonds
10. Fame And Fortune
11. Company Of Strangers

Jeetje, wat zijn onderstaande heren negatief over deze plaat.

Ik heb nog even mij bericht uit 2012 erbij gehaald en in mijn geheugen gewroet. Deze plaat is gewoonweg te gek, en Robert Hart vind ik ook een erg fijne zanger.

Met Thunder vergeleek ik dit, maar die zijn veel steviger. Toch een erg fijne plaat waar ik mooie herinneringen aan heb.

Vandaag viel mij op hoezeer Robert Hart's stem lijkt op die van Danny Bowes van Thunder.

De muziek zelf is duidelijk wat softer en minder vurig dan Thunder. Maar desondanks blijft dit gewoon een erg gave plaat die zelfs wat richting Skynyrd neigt.

Down & Dirty is ook weer zo een vette song.