menu

Gary Moore - Rockin' Every Night (1983)

Alternatieve titel: Live in Japan

mijn stem
3,33 (29)
29 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Virgin

  1. Rockin' Every Night (3:19)
  2. Wishing Well (4:55)
  3. I Can't Wait Until Tomorrow (11:55)
  4. Nuclear Attack (5:58)
  5. White Knuckles (3:48)
  6. Rockin' and Rollin' (4:05)
  7. Back on the Streets (5:13)
  8. Sunset (4:37)
  9. Back on the Streets * (5:09)
  10. Rockin' Every Night * (2:55)
  11. Parissienne Walkways * (5:49)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 43:50 (57:43)
zoeken in:
3,0
Niemand anders voor Sunset? staat zeker in mijn top 10. Of is dit allemaal voor jullie tijd

avatar van Stijn_Slayer
3,0
Sunset is inderdaad alleen al een reden om deze aan te schaffen.
De rest is niet slecht, maar ook niet echt bijzonder. Gewoon leuk.

Empyrium
Rommelig live album, Nuclear Attack en inderdaad Sunset behoren tot de hoogtepunten. We Want Moore van een paar jaar later is meer aan te raden.

avatar van vin13
3,5
Met Gary Moore en vooral deze plaat begon mijn liefde voor hardere muziek en gitaristen. Toen was ik 14 en ook al klinkt de plaat rommelig, je hoort Gary rocken als geen ander. Wishing Well is echt jeugdsentiment en vind het nog steeds oke.

avatar van B.Robertson
3,5
B.Robertson (crew)
De zang van John Slowman is hier nou niet bepaald een pluspunt. Gary Moore zelf heeft ook zijn beperkingen als zanger,het is gewoon niet altijd even mooi. Aan spetterend gitaarwerk laat het album niet te wensen over, zoals op White Knuckles goed te horen valt. Naast het fraaie Sunset is ook de lange versie van I Can't Wait Until Tomorrow dik de moeite waard. (Ik mag het altijd wel graag horen.) Ian Paice en Neil Murray kwamen van Whitesnake. Don Airey speelde al eerder met Moore.

avatar van hmaeghs
4,0
B.Robertson schreef:
De zang van John Slowman is hier nou niet bepaald een pluspunt. Gary Moore zelf heeft ook zijn beperkingen als zanger,het is gewoon niet altijd even mooi. Aan spetterend gitaarwerk laat het album niet te wensen over, zoals op White Knuckles goed te horen valt. Naast het fraaie Sunset is ook de lange versie van I Can't Wait Until Tomorrow dik de moeite waard. (Ik mag het altijd wel graag horen.) Ian Paice en Neil Murray kwamen van Whitesnake. Don Airey speelde al eerder met Moore.
De twee nummers die je noemt springen er inderdaad bovenuit en maken dit live album alleen al de moeite waard. Het door Airey geschreven Sunset (opgedragen aan de jong overleden meestergitarist Randy Rhoads) is zelfs buitengewoon aangrijpend. De studioversie staat op het album Tilt van Cozy Powell. Wat mij opvalt aan dit nummer is dat Gary Moore zich met betrekking tot de toon en stijl erg laat inspireren door Jeff Beck (doet ook mee op het album van eveneens wijlen Cozy Powell). En dat is al een aanbeveling op zichzelf.

avatar van Sir Spamalot
3,5
Een tijdje geleden heb ik een aantal Gary Moore albums tweedehands op vinyl gekocht, waaronder dit album: Europese uitgave uit 1986 van 10 Records (onderdeel van Virgin). Ik had/heb vele albums van Gary Moore op cassette en ik ben langzaam maar zeker bezig deze te vervangen door de albums.
Voor de goede orde vermeld ik wie als leadzanger welke nummers zingt. Gary Moore: Wishing Well, I Can't Wait Until Tomorrow, Back on the Streets. John Sloman: Rocking' Every Night, Nuclear Attack, Rockin' & Rollin'. White Knuckels en Sunset zijn instrumentaal. Over die bonusnummers kan ik niets zeggen vermits ik die versie niet ken maar op wiki staat het volgende: The 2002 CD reissue included the three live tracks recorded at the Marquee, London on 25 August 1982, from the bonus EP included with the first 25,000 vinyl copies of Corridors of Power. Opgenomen tijdens twee optredens op 24 en 25/01/1983 in Tokyo, Japan.
Gary Moore is niet de grootste zanger, ahem, maar de zang van John Sloman vind ik nog flauwer, hij komt mij over als iemand die kortademig is. Gary Moore wint veruit op punten. Muzikaal is er weinig tot niets aan de hand, vermits Gary Moore lekker van jetje blijft geven. Het is oerdegelijke hardrock uit de oudere doos met flitsende gitaarsolo's. Aardig maar weinig schokkend tijdsdocument. Toch ben ik blij dat ik deze heb kunnen kopen, al is het maar een halfslachtig livealbum zoals zovele waarin een collage van optredens wordt gemaakt.

avatar van Rockfan
2,0
Nu ben ik toch al niet zo'n fan van de stem van dhr. Moore maar hier is het niet aan te horen

sugartummy
heb deze lp al vele jaren, maar het is niet best wat er te horen is. vreemd eigenlijk, met zo'n klasseband (behalve de zang dan). sunset is wel het beste wat er op staat.

avatar van gigage
3,5
Vreemd ook dat 2 van de 3 bonustracks al op de originele track list staan. Echter wel beter gezongen door Huhn, maar toch.
Op die Sloman na dezelfde bezetting als op Pinkpop destijds. Das dan wel weer leuk.

avatar van gigage
3,5
Op jouwtube staat nog een stukje concert va Gary Moore live in1982 , Tv opnames van het duitse Rockpop festival. Ik meen dat dat ook Sloman is achter de microfoon en daar laat hij nog beter zijn beperkingen horen. Meine gute...

Gast
geplaatst: vandaag om 20:53 uur

geplaatst: vandaag om 20:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.