Mike Oldfield - Guitars (1999)

Een bijzonder fraai album. Wat wel eens vergeten wordt: alle geluiden zijn met de gitaar gemaakt. Dus ook de drumgeluiden in een aantal nummers zijn zwaar aangezette gitaargeluiden. Zet de koptelefoon maar eens op, volume meer omhoog en focus je eens op de drumgeluiden: wat je hoort is gitaarwerk. En probeer dan eens voor te stellen hoe een componist zo het idee is gekomen, het uitbedacht heeft en ook nog zelf uitgevoerd heeft. We kunnen dus zeggen dat Guitars 100% een gitaaralbum is. Dat maken we niet zo vaak mee.

De diversiteit in de nummers is aanwezig. Klassiek gitaar, akkoestisch gitaar, verschillende elektrische gitaren, basgitaar: Mike Oldfield brengt naar mijn mening mooie gevarieerde instrumentale nummers ten gehore. Muse is de zachte opener. Cochise een rustigere tempoversnelle. B. Blues is Mike zijn ode aan wijlen bluesgitarist B.B. King. Four Winds een stuk dat uit vier onderdelen beslaat. Out of Mind het nummer met de verrassende up tempo rock wending.

Guitars: een album voor liefhebbers voor het fijnere gitaarwerk.

GUITARS (1999)

Guitars (1999) is een korte plaat met tien instrumentale gitaarstukken. Meer nog, alles wat je hoort werd door de gitaar gegenereerd. Het leek wel alsof Oldfield op die manier wilde reageren op de kritiek dat er op zijn laatste platen meer synthesizers dan gitaren te horen waren geweest. Guitars is een afwisselend album maar het contrast tussen rockende stukken en easy listening is bij momenten groot. Dat rocken doet Mike hier berekend en geraffineerd. De ingetogen titels neigen bij momenten naar muzak. Dit was de plaat waarna ik destijds afhaakte. Als ik ze nu draai, ben ik milder. Alles klinkt loepzuiver en daardoor misschien net iets te steriel. Een plaat om op de achtergrond te draaien als je aan het werk bent.

Mike Oldfield - MusicMeter.nl