Motörhead - On Parole (1979)

Na schijnt bestaat dit album niet....

Wat ik er van gehoort heb (verbeter mij indien niet juist):
- in 1975, van zodra Motörhead gevormt werd werden er direct nummers opgenomen met artiesten die maar enkele maanden/weken bij Motörhead vertoefden.
- United artists, de platenfirma wou deze niet uitbrengen, maar er kwam wel een ONOFFICIËLE versie van dit in omloop in 1979.... En zulk albums horen na schijnt niet op de site.

Album is inderdaad vanaf 1979 diverse malen in verschillende versies uitgebracht door een aantal maatschappijen en wel gewoon een echte release (geen bootleg oid). Werd dus alleen een aantal jaar op de plank gelegd, omdat men destijds geen vertrouwen had in Motörhead.

Mag in principe dus gewoon op de site, al moet het jaartal dus 1979 zijn ipv 1976.

Ook even aangepast naar de originele trackvolgorde van de eerste 9 nummers en het originele label Liberty ingevuld. Liberty was destijds onderdeel van United Artists, wat weer werd overgenomen door EMI (zie o.a. Discogs).

Maar door Motörhead zelf wordt hij volgens mij niet gezien als een officiële release, eerder als een (p)re-release van het album Motörhead.

Ja, maar hij is wel gewoon door een label uitgebracht. Overigens in de UK toch gewoon op United Artists zie ik nu...

Wel een heel aangenaam album, niet zo druk als de rest van Motörhead.
Ook goed helder geluid, dus het zal toch wel gemaakt zijn om uit te brengen.
Ik heb een versie van Disky(voor een appel en een ei)en in het boekje staat bij alle nummers copyright 1976 EMI.
Er staan enkele fantastische nummers op, vooral Iron Horse/Born to Lose, the Watcher, Motörhead en Lost Johnny(nummers van Lemmy van zijn tijd bij Hawkwind) en City Kids van toenmalig gitarist Larry Wallis(van The Pink Fairies).

Gisteren zien liggen voor 19,99€

Wel veel. Dacht eigenlijk dat ze die niemer verkochten.
Ook totaal andere hoes.

Gisteren gekocht voor 5.99, heb een heruitgave uit 1995, met een andere cover: witte achtergrond met hun mascotte (snaggletooth) in het zwart op de voorgrond.
Is wel een aardige plaat, de classic van Motörhead.

4

Deze heb ik vandaag in huis gehaald voor maar 6.99 euro. Ik wilde eigenlijk hun eerste studio album op cd hebben, maar die schijnt niet (meer) in omloop te zijn. Ik had nog nooit nummers gehoord van Motorhead van voor Overkill. Eerst in de cd shop even vluchtig beluisterd, en het sprak me gelijk al aan. Dit is nu pas echt de rock & roll die Lemmy predikt te spelen. Vanaf Bomber tot en met Rock 'n' Roll vind ik het een soort van punk hadrock. En vanaf 1916 vind ik het eigenlijk meer van metal weghebben dan van hardrock, laat staan rock & roll. Eigenlijk zou Bomber een logischer vervolg op deze zijn geweest dan Overkill. Dit album doet erg blues achtig aan. Ook is de stem van Lemmy hier niet zo rauw als op latere albums. Ik vind dat zijn stem op sommige nummersaf en toe wel een beetje als die van Ozzy Osbourne klinkt. Het beste nummer vind ik City Kids, daar zit gelijk in het begin al zo'n lekkere rif in.

Ik vind het wat moeilijk om deze plaat te beoordelen met een stem. Zou ik hem vergelijken met b.v later werk, dan valt deze eigenlijk wat in het niet. Als je eerst Ace Of Spades draait of Orgasmatron of Bastards, en daarna deze erachteraan, dan stelt deze plaat daar niet veel bij voor vind ik. Eigenlijk moet ik hem ook niet gaan vergelijken met de latere albums, maar aan de andere kant het is en blijft wel Motorhead. Ik vind het een aardige plaat, maar ook niet meer dan dat. Later werk spreekt mij een stuk meer aan. Deze heb ik er eigenlijk ook voor de heb bijgekocht, erg veel zal ik hem waarschijnlijk toch niet afspelen. Ik heb hem nu 2 keer in zijn geheel afgespeeld.

B.Robertson:Staat niet op de website van motorhead vermeld.Op het nummer Fools na,hebben ze in 1977 alles opnieuw opgenomen.Deze On parole mag er beslist wel wezen.Mooi om te horen hoe het allemaal begon.Favorieten genoeg:The watcher,Leaving here,Lost Johnny,enzovoort.Klasseplaat.

Vreemd dat dit album een stuk hoger gemiddelde heeft dan hun debuutalbum, en dat meerdere mensen hun debuutalbum wel kennen en deze niet. Deze ligt nog overal in de schappen te koop, itt tot hun debuutalbum, want die heb ik nog nooit zien liggen bij een cd shop.

Heb pas de CD versie hiervan binnen, die met het Motorhead logo voorop.
Had vroeger de LP zoals afgebeeld op de foto, lijkt wel alsof die een heel andere mix had als de CD-versie.

Weet iemand daar iets van, in mijn herinnering klonk de LP qua eindmix minder druk.

Heb zowel de LP als de CD, (5 verschillende uitgaven, ben fan van dit album), en de mix is hetzelfde. Wel klinkt de CD wat helderder.
Vanaf de 1997 remaster heeft een of andere idioot bij EMI het nummer Fools naar het einde van de oorspronkelijke LP verplaatst, dus na Lost Johnny, zodat de volgorde niet meer klopt.
Ik vind dit dus een geweldige LP, met ook invloeden van Pink Fairies, Larry Wallis' band. Zijn nummer Fools zingt hij ook zelf. Aan wie dit album goed vindt en niet bekend is met de Pink Fairies, kan ik de LP Kings of Oblivion (met Larry Wallis) zeer aanraden.
Mede onder invloed van Wallis is de muziek hier nog vrij conservatieve rock (& roll), met blues invloeden.
Ik prefereer deze versies boven de heropgenomen versies voor Motörhead.

On Parole is gewoon mooier dan het officiële debuut. Alleen de versies van Iron Horse/ Born to Lose verschillen veel met elkaar.
Het valt me trouwens op dat er, naast Fools, ook geen heropname van Leaving Here is gemaakt met Clarke. (behalve dan wat liveopnames.)

Waardeloze aankoop, ik dacht dat dit hun officiele debuut was Zo stond het ook op het etiket, gelukkig niet veel euros aan gespendeerd. De versies klinken dof, en verschillen toch wel redelijk van de versies die op hun debuut zijn beland. 2*

In feite is dit het afgekeurde debuut van Motorhead, maar je kan het toch ook zien als hun officiele debuut. Probleem was onder andere dat Lemmy en gitarist Larry Wallis verschillen van inzicht en van geluid hadden. Dat hoor je op dit On Parole terug. Vergeleken met het 'debuut' album Motorhead is de muziek hier meer Rock 'N Roll, meer sixties, meer Stones-achtig. En daar is niks mis mee. Ik mag dit graag horen, net als het Motorhead album uit 1977, met een meer Metal / Hardrock geluid. Ik kan me dan ook in het geheel niet vinden in de typering ''waardeloze aankoop''. Het is anders, maar bepaald niet waardeloos. En als ik gedwongen ben te kiezen, dan ga ik voor dit album.

Een aantal nummers op dit album zijn echt goed. De paar die wat minder zijn, worden gered door de prima gitaarsolo's van Larry Wallis. Maar Lemmy wilde niet gered worden door Larry Wallis: hij wilde het harder en sneller. Zie daar Motorhead Mk2 (itt Mk1, de band van dit album). De copyright op de nummers is uit 1976: dat is dus het jaar van deze muziek. De releasedatum van 1979 ligt flink later vanwege (dus) allerlei rechtenkwesties. Als je dat jaar 1976 er ook nog bijdenkt, dan kan je deze rockmuziek (want dat is het) nog beter plaatsen.

Nja ik had dus het (officiële) debuut verwacht en deze klinkt inderdaad wat meer '60's-achtig en was teleurgesteld.
Een waardeloze plaat is het niet, een waardeloze aankoop (voor mij) wel

Deze plaat is al in september 1975 opgenomen.
Het label United Artists was teleurgesteld met het resultaat en weigerde het uit te brengen.

In de tussentijd maakte Larry Wallis plaats voor gitarist Eddie Clarke en kozen ze ervoor bijna de gehele plaat opnieuw op te nemen nadat ze een nieuw platencontract hadden gekregen van Chiswick records en dat werd het officiele debuut "Motorhead".

Nadat Motorhead met "Overkill" echt bekend werd rook United Artists geld en bracht "On Parole" alsnog uit.

Toen Motorhead bekend werd met Overkill en Bomber gingen de platenmaatschappijen waar Motorhead eerst mee in zee was gegaan, snel proberen te cashen.

Een daarvan is deze. Voor de fan is het natuurlijk leuk om de eerste line-up te horen, en dus een waardeloze aankoop is het geenszins. Het klinkt wel allemaal niet zo-zo.
Maar de remaster die ik heb, klinkt prima. De elpee heeft niet zo'n geweldige kwaliteit.

Beerdrinkers & Hellraisers is ook zo'n elpee waarbij ze proberen te cashen op het succes van Motorhead....

Dit is toch niet de Motorhead die ik graag zou willen horen.

Klinkt mij te soft en te cheesy allemaal.

Softer dan het album Bomber zou ik niet willen gaan met Motorhead.

Dat hoeft gelukkig ook niet want de rest is allemaal steviger.

Hmm kan hem wel weer eens opzetten is alweer tijd geleden.

Cheesy is niet echt het woord.

Motorhead klonk toentertijd net zo hard en bruut, maar het kon niet vertaald worden naar de lp.

Met terugwerkende kracht deze plaat luisteren is altijd moeilijk gebleken voor mensen.

Heb hem gister weer eens afgespeeld maar valt bij vlagen eigenlijk toch ook nog mee.

Maar het hoge hippie gehalte in deze is iets wat me juist bij deze band niet zo aanspreekt.

Geinig album wel, maar schiet soms ook wel in de lach zelfs en kan soms zelf niet geloven dat dit Motorhead is.

Er zouden livealbums uit deze tijd moeten zijn, in ieder geval bootlegs, ik zou daar naar op zoek gaan.


Deze plaat had beter als verzamelaar uitgebracht kunnen worden met toestemming van de band als een soort plaat met oude demo's etc.
Maar UA moest en zou cashen, en nu is dit dus het officieuze debuut.
Alleen echt leuk voor de echte Motorhead fan, maar ik zal hem nooit aanraden.

Gewoon beginnen bij Bomber en Overkill, zou ik aanraden bij nieuwelingen.

Heb deze plaat al heel lang in bezit. Frappant detail is dat de gehele plaat van wit vinyl is.
Somtijds zet ik de elpee nog wel eens op, wegens nummers als Iron horse/Born to loose (wat een titel ook) en Motorhead.
De productie is inderdaad wat eh.. apart. Dit is geen keiharde Motorheadplaat en sloeg destijds ook niet in als een bom ofzo.

I.v.m. triest actueel nieuws het luisteren naar de Top2000 even onderbroken om weer eens een fijne vinylschijf uit eigen collectie te draaien. God, wat klinkt dit album nu opeens goed!
Heb hier een wit vinyl exemplaar en het klinkt wat 'plastic', behalve de bass want die snort erover.

Thanx, Lemmy! R.I.P.

Ha, het onofficiële debuut van Motörhead! Wat de nummers betreft, gelijkt dit erg op het titelloze album dat ze in 1977 uitbrachten; deze opnamen dateren zelfs van nog een jaartje eerder (met andere bandleden). Motörhead speelt hier pure rock 'n roll, met af en toe een wat rauwer randje (de gitaarsolo's zijn top!).

Als ik eerlijk moet zijn, kan ik dit net wat beter pruimen dan hun album 'Motörhead', mede dankzij de bonustracks; alternatieve takes van respectievelijk 'On Parole', 'City Kids', 'Motorhead' en 'Leaving Here'.

3,5 sterren

Een beetje wisselend, maar je hoort wel dat het goede muzikanten zijn. De gitaren klinken lekker. Maar ik houd toch meer van hun hardere werk. On Parole en The Watcher zijn mijn favoriet.

Tja, 't Is even wat anders, maar uit te luisteren is het zeker.

Nu ook verschenen als Expanded & Remastered 2LP of CD. Die LP draait nu hier en het goede nieuws is dat Lucas Fox nog steeds leeft, de eerste drummer van Motörhead, en gewoon op Facebook staat. Hij verzorgde hier de liner notes en krijgt nu wel de drumpartij van City Kids op zijn naam, waar de originele versie hem alleen Lost Johnny gaf. Mooi vormgegeven remaster met als binnenhoes o.m. een replica van de originele LP. Die bonustracks zijn wat uitgebreider dan op de eerste CD-remaster en waar Fools van volgorde veranderde - dat euvel heeft deze jubileumuitgave niet.

Motörhead – On Parole

Gekocht in augustus 2023 bij Amazon.nl voor de prijs van 5,99 eur, de versie met vier alternatieve versies. Voorgeschiedenis is genoeg gekend, dacht ik, een snelle blik op de berichten hier of Wikipedia brengen verdere info.

De nummers zijn afkomstig van verschillende bronnen (o.a. Lemmy nummers van bij Hawkwind en de cover Leaving Here), dus een echt beeld van de latere Motörhead krijg je hier niet, ook al omdat het tempo beduidend lager ligt en de latere felheid nog afwezig is. Het album heeft zijn rockende verdiensten, ook als je dit in de chronologische volgorde afspeelt van hun albums, echter niet na het veel fellere Ace of Spades.

Voordat ik dit album beoordeel eerst het volgende :
Wij fans zien door al die heruitgaven en geremasterde versies inmiddels door de albums de platen niet meer. On Parole is het debuut album van Motorhead dat staat vast. Maar wat zie ik nu dit album komt uit 1979. De opvolger Motorhead komt uit 1977. Is het titelloze album Motorhead dan het debuutalbum en On Parole de opvolger. Als je uitgaat van de release jaren zou je denken van wel. En betekend dat de heavy metal encyclopedie dus niet klopt. OF de release jaar van On Parole klopt niet en zou dan 1975 of 1976 moeten zijn.
En nog iets merkwaardigs op On Parole staan maar 6 nieuwe nummers, de rest stonden ook al op het Motorhead album. Daarbij ben ik ook geneigd te denken dat het album Motorhead eerder het levenslicht zag dan On Parole.
1 ding weet ik zeker jij hebt dezelfde uitgave als ik, die uit 1997, de hoes is hetzelfde als het Motorhead album alleen dan in het wit. Het enige minpunt van dit album is is dus dat er 7 nummers opstaan die al eerder waren uitgebracht op het Motorhead album. Je zegt terecht dat het een langzamer album is. Ik heb daar geen problemen mee. Het nummer Iron Horse/born to lose 1 van mijn favorieten valt heel erg op in positieve zin. Het gitaarwerk is werkelijk prachtig en ik dacht is dit Eddy Clarke ??? dat kan niet. Want op de grote foto in het midden van de inlay staat Larry Wallis en een volledig onbekende Phil 'Animal' Taylor toen nog zonder snor. Later moest Phil vermoedelijk zijn naam veranderen in Philthy om verwarring met de darter Phil 'the power'Taylor te voorkomen. Anyway ik had dus gelijk het was dus niet Eddie Clarke maar die uitvoering is krankzinnig goed. Je hoort heel goed dat Motorhead anders klinkt met een andere type gitarist. Het album Another perfect day uit 1983 is een on Motorhead album met Brian Robertson als gitarist, ik vind het geen slecht album. Maar Lemmy dacht daar heel anders over. Voordat er nummers van werden gespeeld zei hij standaard The most terrible en hated album in our career. Niettemin vind ik On Parole een goed album ondanks de 6 nummers luisteren ze lekker weg. En dat seventies geluid het blijft magisch. Het Ace of spades album uit 1980 klinkt dan ineens heel anders en is ook een stuk sneller. Maar mag je in feite niet vergelijken natuurlijk. 1980 was het begin van een nieuw tijdperk. Het On Parole album krijgt een 4.0

On Parole zou het debuut van Motörhead moeten zijn. De opnamen gingen niet gemakkelijk en uiteindelijk werd het door de platenmaatschappij niet goed genoeg bevonden om uit te geven. Uiteindelijk is het zwikkie opnieuw opgenomen met een zekere Eddie Clarke op de gitaar. Dat materiaal verscheen als een titelloze elpee via een ander label in 1977.
Toen Motörhead met Overkill en Bomber de nodige reuring veroorzaakte, vond United Artists het nodig om On Parole alsnog uit te brengen. De band had zelf inmiddels succes bij het Bronze label en nam afstand van deze release.