Alice Cooper - Zipper Catches Skin (1982)
mijn stem
38 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Warner Bros.
-
Zorro's Ascent (3:56)
-
Make That Money (Scrooge's Song) (3:31)
-
I Am the Future (3:30)
-
No Baloney Homosapiens (5:07)
-
Adaptable (Anything for You) (2:56)
-
I Like Girls (2:25)
-
Remarkably Insincere (2:07)
-
Tag, You're It (2:55)
-
I Better Be Good (2:49)
-
I'm Alive (That Was the Day My Dead Pet Returned to Save My Life) (3:14)
0
geplaatst: 25 december 2019, 00:02 uur
Ook een black out album van Alice, want deze is ook niet meer in herinnering bij hem.
Gitarist Dick Wagner is terug, maar verdween weer halverwege de opnames.
Hij herinnerde wel het één en ander en dat was vooral de toenemende crackverslaving die de hoofdpersoon steeds meer in zijn greep kreeg.
Ga maar na, een crackpijp bij de zangmicrofoon van Alice. Broodmager en behoorlijk afglijdend.
Een intimiderend gebeuren en bepaald geen toffe sfeer.
Zipper Catches Skin is derhalve een redelijke plaat, maar ook niet meer dan dat eigenlijk.
Pluspunten zijn de energie, de rauwe punky/ new wave vibe en een voortvarende start van de plaat.
I Am The Future, gebruikt voor de overigens matige film Class Of 84 is een uitstekend nummer en wat mij betreft veruit de beste van de plaat.
Na Balony Homosapiens wordt het minder. De teksten blijven spitsvondig en prettig cynisch, maar songmatig is het wat cliché allemaal. Speedy rock, wel strak en energiek, maar bepaald geen hoogvliegers qua composities.
I'm Alive redt de boel net op tijd, anders had het wel erg armoedig geweest.
Alice wilde zich enigzins vernieuwen, maar feitelijk holde hij achter de meute aan. Punk was niet meer aan de orde en er werd veel betere new wave gemaakt.
Op het erg onderschatte Dada van een jaar later revancheerde hij zich enigzins.
De tijdsgeest is wel te horen, maar met de toevoeging van electro en meer afwisseling is dat een verdomd aardige plaat.
Gitarist Dick Wagner is terug, maar verdween weer halverwege de opnames.
Hij herinnerde wel het één en ander en dat was vooral de toenemende crackverslaving die de hoofdpersoon steeds meer in zijn greep kreeg.
Ga maar na, een crackpijp bij de zangmicrofoon van Alice. Broodmager en behoorlijk afglijdend.
Een intimiderend gebeuren en bepaald geen toffe sfeer.
Zipper Catches Skin is derhalve een redelijke plaat, maar ook niet meer dan dat eigenlijk.
Pluspunten zijn de energie, de rauwe punky/ new wave vibe en een voortvarende start van de plaat.
I Am The Future, gebruikt voor de overigens matige film Class Of 84 is een uitstekend nummer en wat mij betreft veruit de beste van de plaat.
Na Balony Homosapiens wordt het minder. De teksten blijven spitsvondig en prettig cynisch, maar songmatig is het wat cliché allemaal. Speedy rock, wel strak en energiek, maar bepaald geen hoogvliegers qua composities.
I'm Alive redt de boel net op tijd, anders had het wel erg armoedig geweest.
Alice wilde zich enigzins vernieuwen, maar feitelijk holde hij achter de meute aan. Punk was niet meer aan de orde en er werd veel betere new wave gemaakt.
Op het erg onderschatte Dada van een jaar later revancheerde hij zich enigzins.
De tijdsgeest is wel te horen, maar met de toevoeging van electro en meer afwisseling is dat een verdomd aardige plaat.
* denotes required fields.
* denotes required fields.