James Vincent McMorrow - Post Tropical (2014)

Aha, de eerste interessante release van 2014? Het zal er niet ver naast zijn, denk ik. Het debuutalbum van deze man smaakte naar meer, en na ruim 3 jaar krijgen we dan een opvolger. Ook wel tof dat deze in de winter wordt uitgebracht, het zou best eens goed kunnen uitpakken.

De opnames vonden plaats op een x aantal kilometer van de Mexicaanse grens, dat schijnt terug te horen te zijn in de muziek. Dat staat dus waarschijnlijk voor een Amerikaanser geluid. Ik wacht geduldig af, inderdaad een erg interessante release.

Eindelijk een opvolger van Early in the Morning! Heb zeer genoten van dat album en heb dan ook erg veel zin om deze te gaan beluisteren. Zeer benieuwd.

En ondertussen is "Cavalier" ook te beluisteren! Ik vind het prachtig!

Januari 2014 belooft mooi te worden, met nieuwe releases van JV McMorrow en Damien Jurado

Jep, ook een nieuwe Jurado.
Die heb ik eerder vandaag toegevoegd, maar op heden nog niet geaccepteerd.
Hij speelt trouwens in de Duif in Amsterdam, het is vandaag in de verkoop gegaan. Maar dat moet misschien op de pagina van Jurado.

Gelekt.

Ja er zijn al promo's van beschikbaar voor winkels en recensenten. Ik moet zeggen dat het toch weer een pak anders is en ook wel aan Patrick Watson doet denken.

wat een tegenvaller! heb destijds als 2e user zijn debuut gewaardeerd maar dit beklijft niet. die idote jaren 80 synths en beats, bah. Het gaat langs me heen of 1 of andere manier. net iets te veel een warm dekentje. Het voelt als 'n herhaal-oefening van het debuut. Waarop tenminste nog wat mooie drumpartijen opstonden.
....mag nog geneens in de schaduw staan van de kleinste teen van patrick watson

Je stem is wel ineens een punt omhoog gegaan muziekobsessie. Wat bevalt je nu wel wat dat eerst niet deed?

Ik wou net zeggen. 3.5 sterren geven en dan zo'n shit mening? of je liegt of je doet maar wat

Laat ik het netjes formuleren: de weg die James Vincent McMorrow is ingeslagen is er één die niet bepaald mijn smaak is. Ik heb Post Tropical nu twee keer (en een beetje) beluisterd en het pakt me totaal niet. Ik geef het nog niet op (en ik stem ook nog niet), maar ga nu eerst het debuut nog eens luisteren.

achja overdrijven is ook n vak was gewoon erg terleurgesteld. 3,5 is precies wat dit verdient want het is ook weer niet slecht. gewoon beetje doorsnee, 2e plaat is toch altijd moeilijk ofzo

Ik ben ook niet echt blij met de koerswijziging van McMorrow. Ik mis de mooie gitaargedreven folknummers van het debuut. Net als bij muziekobsessie gaat het allemaal wat langs me heen en kan ik na twee luisterbeurten alleen de opener 'Cavalier' als uitschieter aanwijzen, wat dan wel weer echt een heel mooi nummer is.

Ik ook, en zijn stem gaat me een beetje tegenstaan. Hij kan hoog zingen, maar op deze cd is het meer amechtig piepen. Hij had live al vaak moeite met de hoogste noten, maar hoe hij dít waar moet gaan maken op het podium....? Ik hou mijn hart vast.
Ik was heel nieuwsgierig naar de opvolger van "Early in the morning", maar ik heb Post Tropical halverwege uitgezet. Vanavond nog maar eens proberen.

ik vind em prachtig , iets voor de liefhebbers van Bon Iver

Ik heb 'm nu vier keer beluisterd en ben tamelijk teleurgesteld. Ik mis de pakkende melodieën waar zijn debuutalbum vol mee staat ( Breaking Hearts, If I Had A Boat ). Dit neuzelt maar door.
Maar ik geef niet op, zijn eerste cd heb ik tientallen malen gedraaid voordat ik de schoonheid volledig kon waarderen, dus Post Tropical geef ik ook nog wel een kans.

Overwegend wat negatieve reacties, maar ik vind het eigenlijk echt mooi. Ik heb het album de laatste dagen zo'n kleine tien keer beluisterd en het staat me absoluut niet tegen. Fijne afwisseling met Early in the morning.

Een tweede Early In The Morning zou teveel van het goede zijn. Goede koersrichting!!

Eens met de twee bovenstaande heren. Bevalt me ook prima.

Staat vanaf heden ook op de (3voor12) Luisterpaal

Ik vind hem mooier dan zijn debuutalbum. Vind 'Post Tropical' juist meer uitgesproken dan 'Early in the morning'.

Nu net mijn eerste luisterbeurt achter de rug....Ik vind het vooralsnog hé-le-maal niks...halverwege vond ik het zó geforceerd klinken!!
En eigenlijk geldt dat voor mij voor de hele plaat zo'n beetje. Er is een hoop bombast, en plotselinge aanzwellingen, maar het pakte me nergens... afwijkende ritmes hier en daar, wat muzikaal interessant zou moeten zijn, maar bij mij valt dit hier erg verkeerd! 1 uitzondering trouwens, een nummer richting einde van de plaat met een goeie flow, en fijne diepe blazers in het rechteroor! Weet niet precies welk lied dat nu is...

Ik kan niet zeggen dat mijn oordeel 100% vaststaat na één keer beluisteren. Ik vrees er wel voor dat dit album me nooit zal gaan bekoren; we zullen het zien!

Zo'n drie jaar terug ontpopte James Vincent McMorrow zich van een rups naar een vlinder. De bescheidde singer-songwriter met plankenkoorts transformeerde tot een grote folkster. McMorrow was, zowel solo als met band, een graag geziene gast op festivals en in concertzalen. De vraag is niet waar, maar eerder waar hij níet gestaan heeft. Maar na een intensieve tour van bijna twee jaar was er ruimte voor bezinning. Ruimte tot nadenken. Ruimte om zijn horizon te verbreden.

Als we het persbericht mogen geloven schreef de inmiddels 30-jarige James Vincent McMorrow zich een ongeluk. Honderden ideeën en pagina's vol teksten verdwenen zonder pardon in de prullenbak. McMorrow deed hierbij uiteindelijk hetzelfde als John Grant en de stadgenoten van Villagers recentelijk ook deden: het roer van een succesformule 180 graden draaien. De gitaren van debuut Early In The Morning zijn naar de achtergrond verdreven door synthesizers, drummachines en blazers die Post Tropical kleuren. Er is zelfs ruimte voor wat R&B. Maar dit alles in de subtielste zin van het woord.

Een opvallende koerswisseling dus, die voor fans van McMorrow even flink wennen zal zijn. De plaat klinkt afstandelijker en er is sprake van een vollere productie. De tien liedjes zijn minder toegankelijk en minder meezingbaar dan op het debuut. Zo klinkt 'Gold' licht theatraal, horen we een knap geplaatst koor in 'All Points' en trillen diepe bassen in 'Outside, Digging'. Post Tropical klinkt opnieuw als Bon Iver en Patrick Watson, maar ook als James Blake en Vondelpark. Dat valt vooral te horen in het meest afwijkende - en tevens prijs- nummer: 'Cavalier'.

McMorrow zelf zingt opnieuw veel met zijn hese falsetto stem, en soms - zoals in titelnummer 'Post Tropical' - doet hij meerdere partijen om zijn woorden kracht bij te zetten. De liedjes zijn goed, hoewel dat soms misschien lastig te horen is in het dromerige klanktapijt. Maar dat mysterieuze en dromerige draagt wel bij aan de bijzondere sfeer. Post Tropical is een bescheiden, gedurfd en knap vervolg op Early In The Morning, dat zich pas na een paar luisterbeurten geheel prijsgeeft.

Van: Daans Muziek Blog

Prachtige hoes.

Hij past ook helemaal niet bij de muziek.

Juist wel! Liggend daar op een mooi stuk land en uitkijkend naar de zee of dergelijke. Perfecte soundtrack.

Wat heeft deze man een enorme stap voorwaarts gezet. Van de eerste neuzelplaat naar een volwassen maar vooral zeer uitdagende 2e. Petje af hoor!!!

De meningen zijn zeer verdeeld en dat begrijp ik. Iedereen die het debuut een warm hart toe droeg zal flink moeten wennen aan Post Tropical, maar iedere minuut die je er in investeert wordt dubbel en dwars terug betaald. James Vincent McMorrow schrijft nog steeds fascinerende songs, die het net zo goed doen met een akoestische gitaar als met een flink pakket elektronica.

Lees mijn recensie op:
Today:
De krenten uit de pop: James Vincent McMorrow - Post Tropical - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Sorry, maar ik kan hier niet lang naar luisteren. Die stem alleen al. Zal zijn debuutalbum binnenkort nog wel even gaan proberen, maar dit album zal ik niet snel nog eens opzetten, met uitzondering van de nummers Cavalier en Gold.

2.0*