MSG - Unplugged Live (1992)

Een fantastisch unplugged album vind ik dit! Ik hou normaal helemaal niet zo van die echte unplugged albums. Waar dus alleen gitaar en zang op voorkomt zeg maar. Bij deze heb ik daar dus totaal geen moeite mee op de één of andere manier. McAuley heeft even tijd nodig om er in te komen maar tsjonge wat een strot! Gelukkig veel nummers van het op dat moment recente album 'MSG' waaronder de prachtballads We believe in love, What happens to me, When I'm gone en Nightmare. De UFO klassiekers zijn ook in een unplugged jasje geweldig. Met name Natural thing is prachtig vind ik. De laatste twee nummers Paradise en Only you can rock me zijn bonustracks van de Japanse release trouwens.

Net zoals mijn voorganger vielip laten die Unplugged toestanden mij tamelijk koud maar als het om mijn favoriete gitarist gaat... beschouw ik dit nog steeds als een buitenkans om hem eens rauw en puur live te horen. Veel effecten gebruikt hij trouwens volgens mij niet, meestal volstaat die Wah-pedaal tijdens reguliere concerten.

Heel goed vind ik Robin McAuley uit de verf komen, misschien is hij de beste zanger (naast Phil Mogg van UFO) waarmee hij gewerkt. Hij heeft alleszins het stembereik en hij brengt ook enthousiasme bij de toehoorder teweeg, hij is een Ier van geboorte en ik weet uit ervaring dat Ieren graag een feestje bouwen. Het album werd trouwens opgenomen op 25 maart 1992 in Anaheim, California, met medewerking van tweede gitarist Spencer Sercombe (Shark Island).

Veel eigen nummers uit de periode McAuley-Schenker zul je hierop natuurlijk horen maar ook drie krakers van UFO: Natural Thing, Doctor Doctor en Lights Out. Dan komt het duiveltje in mij weer wakker dat denkt: waarom niet Rock Bottom? Ach, ik hoor de meester aan het werk en ik ontdek ook een staaltje humor in nummer 7, Perrier. Dat is namelijk een bewerking van het bekende instrumentaaltje Courvoisier Concerto. Perrier is water, Courvoisier is alcohol, Michael Schenker bekampt Demon Alcohol.

ik heb deze op dvd

Najaar 1991 schakelde MTV Amerika over van metal naar grunge. Een belangrijk podium voor deze groepen verdween. Dat betekende dat de talrijke groepen in de hardrock en metal moeilijk aan de bak kwamen, zeker wat betreft de melodieuzere varianten. Zo kwam ik anderhalf jaar geleden bij Jet Red tegen dat zij hierdoor in 1992 de handdoek in de ring moesten gooien.
Later hoorde ik een Amerikaan uit het wereldje vertellen dat de rage rond unplugged ertoe bijdroeg dat menig groep desondanks op de been bleef, of in ieder geval langer kon doorgaan.

Mij is onbekend of de veranderde programmering bij MTV ook voor de McAuley Schenker Group negatieve gevolgen had; logischerwijs heeft dat een rol gespeeld. Evenmin weet ik of dat de reden was voor het opnemen van dit Unplugged Live, wel weten we dat dit de zwanenzang van de groep zou blijken.

Ben niet zo van unplugged volgens de MTV-formule (elektrische groepen gaan akoestisch), toch ben ik aangenaam verrast. Dat gitarist Michael Schenker ook op de akoestische gitaar uit de voeten kan is geen verrassing, wel lijkt het alsof de stem van Robin McAuley het hierbij nog beter doet en de twee zetten een energieke set neer, adequaat ondersteund door Spencer Sercombe.
Extra leuk is dat er viermaal werk in akoestisch jasje uit Schenkers jaren bij UFO langskomt, iets wat die groep nooit deed. Ik had wat dat betreft ook wel werk van de eerste vier studioplaten van MSG willen horen, nu komt alleen Perrier/Courvoisier langs en blijkens setlist fm is de bonusversie van dit album het volledige concert.

Het publiek in Anaheim (Duitse wortels van deze stad in Californië?) was dolenthousiast en iets daarvan straalt uit naar de geluidsdrager. Toch was dit het einde van dit hoofdstuk, waarover ik op internet tegenkom dat McAuley ging trouwen en zich voor enkele jaren terugtrok uit de muziekwereld. In 1993 bracht Michael Schenker zijn eerste soloalbum uit dat hij Thank You noemde. Datzelfde jaar keerde hij terug bij UFO, dat twee jaar later met hem in de gelederen Walk on Water uitbracht.

Die overige albums van Schenker, het zijn er heel wat, ga ik ook eens langs. Dit in de wetenschap dat McAuley in 1999 terugkeerde met de slechts in Japan verschenen solo-cd Business as Usual (nog niet op MuMe vermeld) en in 2006 weer bij Schenker zou opduiken. Nu echter ga ik op aanraden van milesdavisjr naar Black Swan en hun Shake the World, met in de gelederen diezelfde Ier.