Jaap Fischer - Alles Van... (1972)

Een compilatie van de vijf EP's die Jaap Fischer tussen 1961 en 1963 opnam, met de nummers in a-chronologische volgorde over deze twee CD's verspreid. (Voor de completisten : EP 1961 = Om je geld / Vlinder / De cipier / Het ei / Blaren / Het kerkhof; EP 1961 = Monniken / De koning / Peer / Kater / Hutje / De laatste keer; EP 1962 = Samba 2 april / Eendje / Sprookje / Suzanne / Het Veerse gat; EP 1963 = Omdat ik van je houd / Als ze slaapt / Euromoord / En toen...; EP 1963 = Tem me dan / Nikita [hier niet opgenomen] / De bal.) Déze compilatie had overigens prima op één CD gepast, maar voor het gemak (of om de set duurder te maken?) werd hij als dubbel-CD uitgebracht, met de verzamelelpee Deel 1 integraal op het eerste schijfje en Deel 2 op het tweede. (Misschien tegenwoordig op één CD?)
        Studentikoos... belegen... ach, mooie liedjes zijn tijdloos, en ik heb ook nooit moeite gehad met Robert Johnson en de eerste platen van Bob Dylan, Leonard Cohen en Donovan. Zo heel erg simpel vind ik het gitaarspel eigenlijk ook niet, Fischer is geen Paco de Lucia maar zijn spel is warm en effectief, en hoewel het altijd in dienst van de tekst en de zinsbouw staat draagt het toch ook altijd een sterke melodie, en omdat de liedjes zo verschillend zijn van opbouw, invalshoek en emotionele stemming verveelt het ook na een uur nog niet.
        Mooi hoe Fischer enerzijds als Eenzame Man Met Gitaar de romantische troubadour is, maar aan de andere kant in zijn teksten ook dikwijls elke vorm van overdadig sentimentele liefdesromantiek schuwt (Het kerkhof, Omdat ik van je houd, Samba 2 april, Tem me dan, en natuurlijk Hutje met "de Time iedere week"). Daarnaast ook diverse nummers waarin hij ironisch commentaar levert op actuele toestanden (het Veerse Gat was juist afgesloten en zo het Veerse Meer geworden in het jaar vóórdat Fischer zijn gelijknamige nummer schreef, en de Europoort was in 1963 nog volop in ontwikkeling), zijn fantasie de vrije loop laat door bijvoorbeeld met zijn uitgebreide vocabulaire aan rijmwoorden te gaan associëren met de verschillende betekenissen van het woord bal (feest, voetbal, bekakt corpslid), of kleine bizarre verhaaltjes vertelt met onduidelijke, weggelaten of tegendraadse pointes (Jan Soldaat, De monniken, Peer, En toen...).
        Het indrukwekkendst vind ik echter de liedjes waarin Fischer wel personages, omstandigheden en motivaties schetst, maar alles verder in een sfeer van dichterlijke vaagheid hult waardoor ik de emotionele implicaties van de situatie net niet goed kan inschatten en daardoor in feite zèlf mijn fantasie de vrije loop kan laten, zoals in Tem me dan, Hutje, het afstandelijke De laatste keer en het absolute hoogtepunt van de hele verzameling, het vervreemdende Als ze slaapt (dat trouwens ook een geweldig spannende melodie en begeleiding heeft). De totaalindruk is die van een singer-songwriter avant la lettre die in een zeer gevarieerd repertoire talloze facetten van zijn persoonlijkheid laat zien en toch ongrijpbaar en onvoorspelbaar blijft. Oudnederlandse klasse.