Rush - A Show of Hands (1989)

Eeb beetje klinische live plaat. Geef mij maar Different Stages

Helemaal mee eens. Dat vind ik trouwens ook van het alom bejubelde Exit stage left. Dus doe ook mij Different stages maar.

Je moet A Show of Hands meer zien als een zeer goed compilatie album dan als een live album. Alle topnummers uit deze periode zijn vertegenwoordigd, maar het publiek is er zo goed als helemaal uitgefilterd en de productie is zeer strak opgepoetst. Kortom, een prima plaat voor mensen die weinig met live albums ophebben en die een vrij volledige introductie willen in het Rush van de midden jaren tachtig (m.i. het beste Rush tijdperk).

4,5 * voor de ijzersterke songs.

Tja, als introductie-album heeft hij misschien wel wat. Persoonlijk kan ik me niet voorstellen dat enige live-versie van Mystic rhythms de zó treffend galmende albumversie voor mij kan overtreffen (wat deze live versie dus ook zeker niet doet). Op de songselectie heb ik dan ook nog wel een en ander aan te merken. Dit album kwam na Hold your fire, dus logisch dat deze laatste goed vertegenwoordigd is, maar Turn the page en Mission vind ik toch niet echt tot het topmateriaal behoren. Soit, met dat soort opmerkingen kunnen we altijd blijven komen natuurlijk... dus laten we die introductie er maar in houden. Als live album heeft deze voor mij (met alle studioalbums al in bezit) erg weinig toegevoegde waarde.

Als HYF adept viel deze live cd destijds erg goed in de smaak! Weinig ouwe meuk van hemispheres e.d. op deze cd (is waarschijnlijk vloeken in de kerk, maar goed...) Deze klinkt nog steeds als een klok!

Inderdaad, nog steeds een geweldige cd. Dankzij ASOH werd ik echt fan, daarvoor vond ik het gewoon goed. Maar met deze live-cd ging ik helemaal overstag. Kan er nog steeds prima naar luisteren, begrijp al die kritiek van "so-called" Rush-fans niet helemaal. Begrijpelijk dat ze op deze live-cd de nadruk legden op hun 3e periode (Signals t/m HYF)

zo is het maar net; als ik me niet vergis was dit in 89, na lang aan de oude vertrouwde lp te hebben vastgehouden, mijn allereerste cd en moesten daar 5 tientjes voor gelapt worden; in tegenstelling tot mn eerste lp ooit (kiss dynasty, pfff) geen verkeerde keus geweest.

Door alles op een CD te willen hebben (?) is de show hier wat ingekort en houden we vooral nummers uit de meer keyboards-georienteerde periode van Rush over. Niet dat daar wat mee mis is, maar het klinkt niet als een compleet optreden. Desondanks is dit wel verplichte kost: Het zijn gewoon de nummers die dit zo goed maken: Subdivisions, Marathon, Mission, Distant Early Warning, etc. staan nog steeds fier overeind. Dit is een groot deel van de Hold Your Fire show, waar ik in 1988 te Rotterdam bij was. Verder is de DVD er inmiddels, waar nog meer op terug te zien is dan op deze CD.

Ik vind het een heerlijke live-cd. OK, het is wat glad geproduceerd maar daar is niks mis mee. Het spreekt mij helemaal aan omdat ik een groot fan ben van het jaren-80-werk van Rush.

Prima liveoverzicht van hun wat meer keyboardgerichte periode.En zet het maar eens neer met 3 man.De fabelachtige kwaliteiten van het 3 tal wordt hier weer duidelijk tentoongesteld.
Produktie had wellicht iets beter gekund(is wat steriel)maar de songs blijven goed overeind.Ik hou wel van de experimentelere periode van Rush uit de jaren 80.De mogelijkheden worden goed benut en de diverse ietwat industriele soundeffects zijn goed op zijn plaats.
Rush wist prima raad met de jaren 80.En dit album is hier een uitstekend voorbeeld van.

Voor mij begon het allemaal met deze plaat. Aanvankelijk was ik er niet echt weg van, maar dat zou snel veranderen.
Als gevolg van deze plaat ben ik eerst het jaren 80-werk van Rush aan gaan schaffen, al snel gevolgd door het jaren 70-werk.
Persoonlijke favorieten op deze plaat vind ik Subdivisions, Distant Early Warning, Mission, Witch Hunt en Red Sector A, waarbij ik met name de laatste 2 prefereer ten opzichte van hun studio-versie.
5 sterren, ook uit nostalgische overwegingen dus!

super, mystic rhythms bijvoorbeeld

Op dubbelelpee gehad.
Op Close to the Heart na beslaat deze liveplaat de periode 82-88.
De keyboard-georienteerde periode.
Symfopop met een scherp randje.
Ik moet zeggen dat de songs lekker energiek overkomen.
Favorieten van mij op deze plaat zijn Subdivisions, Turn the Page, Force Ten en Time Stand Still.

De drumsolo vind ik overbodig en patserig. Vooral omdat Nijl Paard het voolgooit met electronisch gerammel.

Mee eens, een drumsolo in een zaal meemaken gaat nog wel, op een cd is het voor mij ook meestal het betere skip-werk

en in de zaal een mooi moment om even bier te gaan halen..

hoor ze de laatste jaren trouwens steeds minder.

A show of hands klinkt heel goed.Goede songs ook. Uit die periode is Power windows m'n favoriete plaat. Mystic rhythms heeft hier een klasse uitvoering. Witch hunt & Closer to the heart zijn zelfs beter dan het origineel, het is maar net wat je liever hoort. De drumsolo is weer magnifiek. De overige beste nrs. zijn The big money, Marathon, Turn the page, Mission en Manhattan project. 4,5ster.

Voor mij, als liefhebber van hun jaren 80 werk, is dit live album fantastisch!! Geweldig hoe deze nummers live gebracht werden/worden. Dat de show niet als een geheel overkomt maakt me niet zoveel uit. Gelukkig zitten er geen fade outs tussen de nummers ( zoals bij Exit, stage left wel het geval is) want dat is echt dodelijk op een live album vind ik.

Ik heb niets, maar dan ook he-le-maal niets met de studioalbums van Rush. De live albums A Show of Hands en Different Stages daarentegen, zijn naar mijn mening twee van de beste live albums ooit gemaakt.

Die drumsolo hadden ze inderdaad wel weg kunnen laten.....

Niet mee eens! Neil Peart is zo'n beetje de enige drummer die een drumsolo mag doen vind ik. Zelfs op een cd is ie dan nog erg leuk om te luisteren vanwege de vele afwisseling.

tijdens concerten altijd een mooi moment om bier te gaan halen.

Tsja, Rush live..... Persoonlijk vind ik dat een livealbum pas interessant wordt als het een toegevoegde waarde biedt op de studioalbums, bijvoorbeeld omdat er wordt geimproviseerd. Als dat bij Rush gebeurt, is het fantastisch, want de kwaliteiten hebben ze. Voor mij maken ze er echter te weinig gebruik van, zeker op Show of hands.

I couldn't agree more. Tijdens concerten ben ik, om genoemde reden , er altijd wel blij mee. Op een plaat...

Ook thuis kun je dan bier halen hoor...

Heeft niets te maken met de kwaliteiten van Neil Peart, want dat is een geweldige drummer. Op een cd trek ik een drumsolo van 4, 5, 6 minuten gewoon niet en ik drink geen bier

Net mijn leidinggevende nog proberen te overtuigen dat ik toch echt bier moet gaan halen omdat Neil Peart met een drumsolo bezig is, maar helaas...

Tijdens hun meest recente concert in Ahoy ben ik er eens goed voor gaan staan om niets te hoeven missen en ook op een DVD vind ik het wel wat hebben. De solo op deze cd kan me echter maar matig bekoren, het klinkt allemaal veel te kil, maar daar heeft de hele cd last van. Hoogstens is het leuk dat bij dit nummer het publiek tenminste duidelijk aanwezig is.

Als geheel album voegt het toch te weinig toe aan de studio-albums, die ik dan ook liever draai. Als live-document vind ik het wat te eenzijdig. Ik kan me voorstellen dat je de nadruk legt op je meest recente album of zelfs op een bepaalde periode, maar om de oude albums maar (vrijwel) helemaal weg te laten is wat mij betreft geen gelukkige keuze.

als groot liefhebber van zeg maar de Grace/Power Windows/ Hold your Fire era vind ik dit juist wel een ijzersterke set.

Ik ook! Net als bij de discussie over Unleashed in the east en Priest live vind ik het ook bij Rush juist erg prettig dat er zoveel verschillende nummers op live albums staan. Ik hoef geen 6 keer hetzelfde nummer op een live album te hebben. Deze periode van Rush vind ik toch wel de allersterkste dus met dit live album ben ik erg in m'n nopjes

Wat zou ik graag zien dat Rush hun archieven eens openden, en van alle tours die ze gedaan hebben een volledige show op cd uitbrengen. Ze hebben heel veel concerten opgenomen, dus er moet wel wat liggen. Wat dat betreft is A Show Of Hands natuurlijk een vreselijk onvolledige live cd.

zal wel aan mij liggen maar als er één band is die (meer dan) voldoende live cd's heeft uitgebracht dan is dat Rush wel...