Warpaint - Warpaint (2014)

Verdomme, nog zo verschrikkelijk lang wachten. Ik had echt gehoopt dat hun album nog voor hun optreden in Brussel ging uitkomen, niet dus.

De eerste single is wel al te beluisteren! Groovy bass weer zeg

YouTube - Warpaint - Love Is To Die (Official Audio)

Dat is nog zeker lang wachten!! Ik ga 16 november zien, ze zullen wel wat nieuw materiaal spelen. Eerste single klinkt weer goed.

Mooie hoes zeg! Hier ben ik erg benieuwd naar, ik vond het vorige album heel goed.

ik denk dat dit pareltje 1 is die Chris Cunningham afgeleverd heeft, want ze hebben er 2 jaar mee samen gewerkt, dus videoclips zullen wss ook wel van hem komen.

Als de muziek even mooi is als de hoes dan zal dit een pareltje worden !

Dingen die me opvallen na het concert van gisteren:

- meer electronica
- Van de nieuwe nummers die gespeeld werden vooral Theresa die de hoofdzang op haar neemt Al kan dat ook wel te maken hebben voor de afwisseling tijdens het concert.
- Het nummer (No Way Out) dat meest indruk op mij maakte (en ook het meest electronica had) staat blijkbaar niet op dit album of het moet een andere titel hebben.
- Warpaint klinkt nog altijd beter live dan op plaat, getuige dat No Love is to Die nog beter overkwam live
- bijna vergeten te zeggen dat er ook synths aan te pas komen

Nieuw nummer: Biggy! SoundCloud - Hear the world?s sounds

Wat een fantastische hoes Zeer benieuwd naar dit album, gelukkig hebben ze de tijd genomen. De commentaren van jassn zijn alvast veelbelovend

Biggie Dat nummer zit echt wel goed in elkaar !

Biggy en Love Is to Die klinken beide best goed, maar op de een of andere manier pakken ze me nog niet. Misschien is dit muziek die op een album beter tot zijn recht komt, want naar mijn idee leunt hun muziek erg op sfeer. Ik ga dit album zeker een kans geven.

De hoes is inderdaad erg mooi! Het duurde even voor ik dame numero vier gevonden had, maar het is toch gelukt

Die kwam niet erg binnen bij mij maar aangezien juist dit soort albums in z'n geheel beter tot z'n recht komen ben ik toch begonnen aan deze titelloze van Warpaint.
Ik hou wel van dromerige albums maar Warpaint zweeft mij teveel voorbij zonder me te willen raken. En als er dan een nummer voorbij komt dat heerlijk groovy is (Disco/Very) dan irriteer ik me aan de zang.

Die ruime 50 minuten duren me zelfs wat te lang. Slecht? Nee, maar voor mij allemaal iets te langdradig (wat het voor anderen ongetwijfeld juist niet is).
Waarschijnlijk typisch zo'n gezelschap waar iedereen de vibe goed aanvoelt behalve ik, terwijl het m'n ding zou moeten/kunnen zijn.
Gelukkig is er genoeg aanbod op dit vlak en gelukkig is het ook niet zo dat ik het waardeloos vind. Het raakt me gewoon niet genoeg.
Maar wie weet komt het nog.....

De hoes is in elk geval wel mooi!

Tijdens de eerste luisterbeurt werd ik in ieder geval er niet echt enthousiast van. De dromerige gitaarpartijen zijn bijna helemaal weg en de ritmesectie staat echt op de voorgrond. Dit hoeft natuurlijk geen probleem te zijn, Love Is To Die is namelijk een lekker stuwend nummer maar de rest is inderdaad heel erg zweverig en zelfs saai. Ook de zang staat me bij Disco/Very heel erg tegen. Ik ga deze meer beluisteren voordat ik met een beoordeling kom.

juist uit benieuwdheid disco//very eens beluisterd (en om dat ik geen tijd heb om heel het album te beluisteren) maar wat een geweldig nummer zeg, de zang is juist bevreemdend mooi.

Pff wat zit ik te genieten van dit album, gaat zeker nog een paar keer op vandaag. Ik droom er heerlijk bij weg en het bevalt me op het eerste gehoor juist beter als de vorige platen. Bij vlagen klinkt de zang voor me gevoel best vals maar toch vind ik het juist heel mooi, enkel bij Disco/Very vind ik zang niet altijd even chill, terwijl het toch een sterk nummer is. Het album behoud wat mij betreft het hele album lang hetzelfde niveau en verveelt niet, ik ben benieuwd of dit groeit tot een alltime favorite of dat het toch gaat vervelen op langere termijn. Doet me soms denken aan Portishead’s album Dummy, wat wel één van me favoriete is. Of maak ik nu een rare vergelijking? Mijn eerste echte verassing van 2014 iniedergeval, nu maar hopen dat ik het financieel red om het in Paradiso te bezichtigen eind Februari en het niet deze maand al uitverkoopt.

Hoppaah, 4,5*

De meiden hebben het weer geflikt. Was al hoopvol na een super concert in de AB, en ze hebben de verwachtingen met dit album toch grotendeels ingelost. Dit album staat vol met relaxte songs die door sommigen misschien als saai omschreven worden, maar ik vind dat het gewoon lekker wegluistert. Duidelijk een grote rol weggelegd voor de ritmesectie en keyboard.
Grote favoriet blijft wel de intro+Keep It Healthy!

4*

Prachtige plaat. Blijf 'em opzetten en ontdek steeds weer nieuwe laagjes. Sowieso geweldig dat ze The Fool opvolgen met iets wat bijna volslagen anders klinkt. Zoals je aan sommige reviews kunt zien (hier en elders), is dat een flink risico, want veel luisteraars kunnen niet met verandering omgaan.

Heb ze in november op Crossing Border gezien en deze nieuwe nummers (o.a. Hi en Keep It Healthy) zijn nog beter wanneer ze samensmelten met de oudere tracks. En zoals al vaker is opgemerkt: ontzettend mooie hoes.

Na het mooie debuut is het zeker even wennen, maar het is het waard. De tweede van Warpaint bestaat uit heel veel lagen. Steeds pel je er een af en steeds komt er weer een nieuwe tevoorschijn. Absoluut experimenteler dan zijn voorganger, maar zeker niet minder mooi.

Lees mijn recensie op:
De krenten uit de pop: Warpaint - Warpaint - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Ik weet het niet met dit album, niks blijft echt hangen maar toch wil ik het telkens opnieuw opzetten

Heel herkenbaar. Het heeft ook zo'n typische begin jaren 8o sfeer, alsof je Cocteau Twins, Passions en Romeo Void in de blender gegooid hebt, en toch klinkt het wel aangenaam. Retro en volstrekt onspectaculair, maar wel lekker, zou ik zeggen... .

Heel even dacht ik bij het begin van CC dat het feat. Slint was ofzo. Heel even.

Ik heb precies hetzelfde. Alleen bij Love Is To Die veer ik even op. Toch weet de plaat over de hele linie zeer te boeien. Mocht het ook nog zover komen dat de nummers blijven hangen, dan voorzie ik dat dit een van mijn favoriete platen van dit jaar gaat worden.

Heerlijk meeslepende plaat. Mysterieus, dromerig, donker, gecompenseerd met de 'lichte' vrouwenstemmen.
Toch vind ik het jammer dat ze zoveel aan gitaargeluid hebben ingeleverd, Keep it healthy vind ik één van de betere nummers namelijk. De gitaarrifs op The Fool vond ik destijds ook van grote klasse.
Aan de andere kant maakt het uitstekende drumwerk een boel goed.

De grafrecensie in Oor is mij echt een vraagteken..

Moet zeggen dat ik ook mijn bedenkingen had na het ronduit zwakke Love is to Die. Slechtste dat ik tot nu toe van Warpaint heb gehoord. Nog geen schim van het vorige album laat staan de magnifieke debuutep. Maar Biggie maakt gelukkig een hoop goed. Komend weekend misschien het album maar eens beluisteren.

Gisteren een lovende (maar korte) recensie van Jan Vollaard in het NRC. Zijn kerwoorden waren "dromerig" en Cocteau Twins. Ben ik toch wel door geprikkeld, hoewel ik het debuut nauwelijks meer draai.

Het is een heerlijk groovend maar ook wel dromerig, broeierig album. De kritiek dat de songs moeilijk blijven hangen is op zich waar, maar de nummers blijven toch intrigeren. De muziek kan worden aangeduid als een mix van triphop en dreampop, maar de Cocteau Twins hoor ik er niet in terug in tegenstelling tot Jan Vollaard. Wel hoor je hier en daar een vleugje Bjork en vind ik de muziek vrij vaak wat weg hebben van het Belgische Blackie and the Oohoos.
Het swingende Disco/Very doet me denken aan de Zweedse formatie Goat, maar dan zonder de wah wah gitaren natuurlijk. Misschien wel een gemis die gitaren overigens, maar er staat wel een rijk geschakeerd geluid tegenover.

Ik begrijp trouwens totaal niet hoe iemand Love is to Die slecht kan vinden, is toch een heerlijk nummer!? Maar ja, ik begrijp mijn mede-MuMe gebruikers wel vaker niet.

Je drukt je nog netjes uit, het enige wat die mevrouw daar doet is haar wansmaak demonstreren in afschuwelijk proza. Dat gezeur over 'de plank misslaan', 'hard uit de bocht vliegen', 'de hand overspelen', 'verwachtingen niet inlossen' of 'de hype niet rechtvaardigen', het zijn stuk voor stuk inhoudsloze clichés. Leer toch eerst eens behoorlijk schrijven! En als je een probleem hebt met dit album, leg dan tenminste duidelijk uit waarom. Die 'valse zang' (echt het enige argument om het album negatief te beoordelen) hoor ik in elk geval niet.
De redactie was zeker op studiereis...

Terzijde: vind dit nog steeds een heel behoorlijk album (ook Love is to die, maar niet Disco//very) en zeker niet minder dan de eerste, alhoewel heel anders. Maar wat mij betreft mogen ze de volgende keer wel weer eens lekker losgaan, zoals op Beetles.

Ook op Pitchfork en Volkskrant.nl staan slechte recensies. Heeft mij wel verbaasd, want ik vind het een prima plaat. Zeker geen onvoldoende waard.

het is dan ook met afstand het minste nummer van dit album. Ook al vind ik het een prima nummer (zeker nadat ik het live gehoord heb) en op 1 of andere manier past het wel op het album. Biggie is dan weer 1 van mijn favorieten tesamen met Disco/very, Drive, Hi en Son. Ik mis trouwens de gitaren zeker niet. Al mogen ze van mij gerust de volgende keer weer meer gitaren gebruiken. Zolang ze maar goede muziek blijven maken.

Grappig, het is dan weer wel 3voor12 album van de week; in de overwegend positieve recensie wordt Love is to die als hoogtepunt genoemd, maar Biggy is 'irritant" en Teese is "vervelend".

Wat een kansloos beroep is dat toch, recensent...