Johannes Schmoelling - Wuivend Riet (1986)

Prachtig album dat ik nu ontdek (titel weleens zien langskomen via misschien deze site) en de tijd vooruit in sommige tracks qua gebruik van zachte ''glitches''/ glitchritmes in ''ambient''/ downtempo muziek . Pas na de eerste wave van de zgn idm gingen ineens veel electronische muzikanten hier mee werken. Het wordt niet opvallend gebruikt maar wel als je inzoomt merk je dat het goed gekozen en neergezet is op de achtergrond. ''Wuivend Riet Part I'' lijkt wel op een psytrance/downtempo passage voordat de electrische bass zn intrede doet die je daar nooit soortgelijk in aantreft. Heel lief nummertje, heeft wel wat van Raymond Scott's oude ambientwerk weg, maar dan met heerlijke fieldrecordings van kikkers, eenden en wat allemaal niet voor dieren die in het wuivend riet vertoeven. Stemmen worden bijzonder ge-vocodered, Johannes Schmölling was echt geïnspireerd op zoek. Een bijzonder en lief album, met stiekem toch wat rauwe randjes. Misschien komt wat inspiratie voor percussie en samplegebruik hier van Art of Noise. Voor de rest een soort muzikale voortzetting op een ambient/krautrock plaat als die van Cluster & Eno.

Kan me voorstellen dat de net achtergelaten groep Tangerine Dream een muzikale dip heeft gekregen vanaf het moment van dit goede album aanhoren, terwijl zelf de inspiratie zoek was, en daarna het vertrek van Christopher Franke.