Morrissey - Ringleader of the Tormentors (2006)

Mijn kennismaking met Morrissey, samen met zijn Greatest Hits. Smaakt zeker naar meer, dus morgen in de bieb maar eens op zoek naar meer cd's van hem.

Ik vind deze cd best wel prima klinken, maar op de een of andere wijze vind ik het wat ongeinspireerd over komen. Ook de nummers onderling zijn hier en daar wat inwisselbaar.
Goed...ik ben geen Morrissey kenner, maar heb wel flink wat nummers van The Smiths geluisterd. Dat in achting genomen en ook dat deze man bekend staat om zijn tegendraadsheid zowel in muziek als in tekst. Vind ik dat het hier wat mainstream overkomt.
Dat het dan nog steeds prima klinkt, zegt wat over het talent van deze man. Maar ik heb zo'n gevoel dat dit niet de meetlat is waar je andere solo-albums van hem tegen aan legt.
De aanzetten in sommige nummers zijn veel belovend, maar worden niet altijd goed uitgewerkt.

Zijn eerste album na The Smiths periode, waarbij ik de gitaar van Johnny Marr mis.
Wat had dit een geweldig comeback album van The Smiths kunnen zijn.

Welk deel snap je niet?

ZIjn eerste album na The Smiths-periode is eerder Viva Hate. Dit is zijn tiende of zo.

Maar bij de eerste 9 miste hij de gitaar van Johnny Marr niet.

Eigenlijk vind ik dit sinds Vauxhall & I z'n beste solo-plaat ... Life is a Pigsty is geweldig dramatisch, maar Dear God Please Help me en To me You are a Work of Art zijn ook lekker over the top. Nee, hier mis ik Johnny Marr of een van die andere Smiths niet.

Ik heb dit album vandaag voor het eerst sinds lang herbeluisterd en wat was het een ongelofelijke tegenvaller. Alleen You have killed me, The father who must be killed en on the streets I ran kunnen me nog net bekoren. De rest is een en al idee armoede, met teksten die het gebruikelijke pit van Morrissey missen, en nummers die ondanks de productie van Visconti soms vreemd genoeg een soms rommelig klinken. LIfe is a pigsty is symptomatisch: een nummer met een idee dat na drie minuten uitgemolken is, maar dan nog minutenlang doorgaat. Nee sorry, Morrissey kan veel beter, dat heeft hij zelf meermaals aangetoond.

In al m'n jaren als Smiths en Morrissey fan valt dit album me erg tegen. Ik hou niet van z'n 'rock' sound.. 'The Youngest Was The Most Loved' is een echte knaller.. erg goede track. Daarnaast vind ik ' You Have Killed Me' ook erg lekker. Tja, en jammergenoeg was dat het wel...

Ik mis de melancholische sound a la 'Lifeguard On Duty'. Die heerlijk simpele gitaarlijntjes...

Ik denk dat ik verslaafd ben..

Ik koop, draai, kijk en luister alleen nog maar Morrissey de laatste maanden

En het wordt alleen maar erger! Ik kan ook geen slechte plaat ontdekken van de man! Is het dan allemaal echt zo goed? Of ben ik nu gewoon enorm positief omdat ik aan een enorm leuke ontdekkingstoch bezig ben?

Net the importance of being Morrissey gezien, en het is gewoon een zeer boeiende vent, die nog zinnige dingen heeft te melden ook! En jaren lang heb ik dat dus genegeerd, en raar gevonden..

Dit album... ik vind de hoes erg mooi!. Weet nog niet of de hoes de enige verwijzing naar de klassieke muziek en het label is, maar als ik het album luister hoor ik wel wat violen enzo, maar daar is alles mee gezegd. Mis ik iets?

Vind het album gewoon weer zeer degelijk, en heerlijk om te luisteren . Enige minpuntje vind ik het kinderkoortje in The Youngest Was the Most Loved. Nou, als dat alles is.....

heerlijke plaat weer!!!!!!!!!! Zou 'm graag op vinyl willen, maar ben bang dat ik op een heruitgave zal moeten wachten, aangezien de lp wat duur is inmiddels

Ik heb er zelf wat over geschreven op pagina 1 maar weet niet goed meer hoe het zat

Zat t toevallig net te lezen, iets over Rome en vuur

Life Is a Pigsty is wel %$&^#@$%(* heel erg lekker zeg! Staat nu op repeat!

Opvallend dat ie niet makkelijk op vinyl meer te krijgen is, ik had daar indertijd geen moeite mee.

Wel zoek ik o.a. You Are the Quarry nog, maar die prijzen zijn absurd hoog.

Ja die wil ik ook graag, zeker gezien het feit dat ik dat echt een top plaat vind!

Inmiddels heeft mijn Morrissey koop drang geresulteerd in Quarry en Ringleader op vinyl Ik wordt nog steeds verslaafder Houdt t ook nog een keer op?

Ringleader heb ik ooit voor 20 euro op de kop getikt, maar voor die Quarry prijzen deins ik nog wel terug. Ik wacht dan wel op re-release.

Zo, dit was dan het enige studio album van Morrissey dat nog in mijn collectie ontbrak. Lang een beetje links laten liggen omdat ik de indruk had dat dit zijn minste album zou zijn. De reviews hier hielpen daar ook niet bij. Maar ik moet zeggen dat het me aangenaam verrast. I will see you in far off places vind ik een sterke opener. En de meeste nummers liggen me wel. Ik zou zeggen dat dit een iets mindere plaat is dan zijn voorganger, maar wel beter dan de opvolger.

Op Quarry staan misschien net enkele sterkere songs, maar de productie van deze plaat is wel beter. Op de eerste klinkt vooral de distortion op de gitaren erg lelijk en sommige elektronische elementen zijn een beetje knullig. Op Ringleader klinken de gitaren organischer en warmer en ook de keyboards klinken een stuk beter.

Ik schrijf dit trouwens op het moment dat de Belgische radio 1 zijn nieuwe single Spent The Day In Bed draait. Leuk dat toch nog eens een nummer van hem door de radio opgepikt wordt.

De melancholie druipt van dit album af. Life Is a Pigsty is het hoogtepunt van dit album.

Life is a pigsty is misschien wel zijn beste solonummer.
Voor iedereen begint te discussiëren. Hij heeft nog prachtige nummers, maar daar hoor je altijd The Smiths in terug. Dit niet. Dit absoluut niet.

Ik scoor dit 4,5*, maar eigenlijk is het een 3* MAAR zie mijn post van 25/02. Tranen komen op telkens als ik dit nummer hoor.