Ice Cube - Death Certificate (1991)

Samen met Me Against The World van 2Pac het beste Westcoast album. Goeie teksten met funky beats en die soort beats zijn dan ook m'n favorieten, er is geen enkel slecht nummer te vinden ze zijn allemaal goed alhoewel er niet echt uitschieters zijn. Er zijn zowel grappige en serieuze teksten waar hij goed in afwisselt. Dit album zie ik nergen in de winkel meer liggen jammer genoeg. Favoriete nummers heb ik niet echt. Alles is van hetzelfde niveau. 4,5* kan nog 5* worden en zal ook een plaats in m'n top 10 krijgen.

Zeeer mooi album dit, de humor erin maakt het gewoon af. This is real WestCoast!
5*

Heel sterk album van Ice Cube. Erg veel dikke nummers. Ice Cube strooit op dit album echt met harde controversiele teksten (soms iets TE...). Producties zijn ook best goed alhoewel ze mij op sommige nummers wel vervelen. Ik vind het beginstuk van de cd het beste dan kakt hij een beetje in tijdens het middenstuk maar de cd herpakt zich heel goed in het laatste gedeelte. 4 ster voor dit album.

pfoeh.. zet net weer ff dit album op, en werd meteen gegrepen door de flow van Ice Cube..
fav nr. Givin' Up the Nappy Dug Out
verhoog mijn stem van 3,5 naar 4*

ik vind dit egt een DOPE album, thnx eazyfan voor de tip !
Die teksten die spreken mij het meest aan maar met de rest zit het ook meer dan goed! Ice heeft een aparte flow, een bepaalde manier van die teksten opdreunen, en im loving it, hy benadrukt egt daarmee zn teksten. Die zitten vol een wrok die hy koestert, en dat laat hy egt blijken door die humorvolle en harde teksten. Soms komtie egt rasictisch maar das ok..cuz kweenie hy wil et denkik kwijt op een manier.
zoals boyz n the hood: or the dont know about us, or they dont wanna know about us (ofzoiets) maja top album raad em egt aan! 4*

Na het meesterlijke debuut AmeriKKKa's Most Wanted levert Ice Cube met Death Certificate wederom een tijdloze klassieker af. De bij vlagen fantastische beats en Cube's unieke stijl leveren een van de betere westcoast albums aller tijden op.

Een jaar na het alom geprezen AmeriKKKa’s Most Wanted komt Ice Cube met een nieuwe plaat op de proppen, genaamd Death Certificate, een album dat door veel critici als hét meesterwerk van de hand van Ice Cube wordt gezien. Het album is verdeeld in twee kanten: The Death Side en The Life Side. Het is niet geheel duidelijk op grond waarvan Cube de nummers heeft verdeeld in deze twee zijdes want inhoudelijk zijn er nauwelijks verschillen te horen.

Het bekendste nummer van Death Certficate is ongetwijfeld slotnummer No Vaseline, de apotheose van de verbale ruzie tussen N.W.A. en Ice Cube, die met N.W.A.’s Efil4zaggin officieel begon. Als Dr.Dre zijn groep N.W.A. niet ten tijde van Death Certificate had verlaten en deze beef nog langer had voortgeduurd, was Ice Cube waarschijnlijk als winnaar uit de strijd gekomen. Waar N.W.A. gedurende heel Efil4zaggin haar negatieve gevoelens richting Ice Cube met lollige intermezzo’s toonde, pakt Ice Cube het anders en een stuk overtuigender aan. Hij bewaart zijn dis-track voor het eind van zijn album en verspreidt het niet over het hele album. Het album eindigt hierdoor met het lange en verbaal sterke No Vaseline, waar met ieder N.W.A.-lid persoonlijk korte metten gemaakt wordt. Maar Death Certificate is niet een snel in elkaar geflanst album met één bekend hoogtepunt, de plaat staat bol van originele en overtuigende tracks.

Het zijn bij vlagen de ouderwetse straatteksten die te horen zijn, maar die zijn bij Ice Cube vaak een stuk intelligenter en doelgerichter dan bij veel andere rappers. Dat Ice Cube soms met een korreltje zout genomen moest worden is te horen op humoristische tracks als My Summer Vacation. Hier sleept Ice Cube je als luisteraar absoluut mee in zijn verhaal over een drugsdealer, die in L.A. nauwlettend in de gaten wordt gehouden. Vervolgens gaat hij naar St. Louis, waar minder politie aandacht is voor dealers als hij. Nadat hij een auto heeft gehuurd en is ingecheckt in een motel, weet hij een straathoek over te nemen, door middel van een drive-by, voor zijn handel. Hier laten de mensen die hij eerst verdreven had het niet bij zitten en deze pogen zich te wreken. Hierdoor wordt de politie attent, en hoewel de hoofdpersoon nog naar Seattle probeert te gaan om wederom zijn geld te verdienen met drugs-handel in een gebied waar weinig politie-aandacht is, wordt hij gearresteerd en hij moet een flinke tijd achter de tralies doorbrengen. “My life is fucked” is daarom ook de toepasselijke slotzin van dit uiterst vermakelijke nummer. Ook bij Look Who’s Burning zal menig luisteraar toch even moeten lachen, omdat Ice Cube hier op een grappige manier over mensen die worden getroffen door akelige geslachtsziektes praat. Zo zijn er genoeg hilarische momenten, maar dit is niet de hoofdlijn van het album. Ice Cube weet een perfecte balans te vinden tussen humor en de, in zijn optiek, serieuze zaken (zoals zijn vete met N.W.A.). Ook de producties zijn bij vlagen oogstrelend, zoals bij A Bird In The Hand. Met deze heerlijke pompende beat weet Ice Cube wel raad en daardoor is dit een van de betere nummers van de hand van deze legende. Wat alleen zo jammer is, is dat zelfs Ice Cube met twintig nummers iets te veel hooi op zijn vork neemt. Het album duurt een ruim uurtje, wat op zich niet zo lang is, maar enkel de onervaren mannen van The Lench Mob steunen Cube hier en daar, en dat doet je als luisteraar toch wel even verlangen naar Chuck D en Flavor Flav, die op zijn vorige album beide langskwamen.

Death Certficate is een fel, origineel, vrouwonvriendelijk en uiterst funky album, dat na het verschijnen voor de nodige opschudding zorgde in Amerika. Dit was vooral het gevolg van het controversiële Black Korea, waarin Ice Cube zich tamelijk racistisch uitlaat over Aziatische Amerikanen. Hij klaagt hier over het feit dat alle zwarten door Aziatische Amerikanen over een kam worden geschoren - als hij bijvoorbeeld in een winkel van een Aziatische Amerikaan loopt vindt hij dat hij extreem nauwkeurig in de gaten wordt gehouden – en ook is hij van mening dat er teveel Aziatische Amerikanen naar getto’s komen. Daarom eindigt hij met de zin “You can’t turn the getto into Black Korea”. Ice Cube legde later uit dat hij in dit nummer slechts gegeneraliseerd had om een punt te maken, namelijk dat sommige Koreaanse winkeleigenaren zich gedragen. Death Certificate is een album dat per luisterbeurt kwalitatief groeit en niet snel gaat vervelen. De beats zijn op sommige momenten fantastisch en nooit ondermaats en Ice Cube heeft een compleet eigen stijl ontwikkeld, het enige minpuntje aan dit album is dat er geen enkele waarde toevoegende gastartiest te horen is. Heti s een van de betere westcoast albums aller tijden en het enige album waarmee Ice Cube in de buurt komt van AmeriKKKa’s Most Wanted. Met Death Certificate komt Ice Cube dan ook wel heel dichtbij.

4,5*

Geweldig stuk Thomas . Iemand enig idee over wie hij het heeft op True To The Game?

Over entertainers zoals MC Hammer zou ik denken, maar die was in '91 nog niet zo "big"...

Dit is wel een goed album, maar elke keer als ik dit aan het luisteren ben geniet ik er niet echt van, ik ben eigenlijk elke keer blij als het album is afgelopen.
De teksten zijn goed en grappig, beats zijn ook ok. Maar ja ik weet niet wat het is.
3,5* dan maar.

Nja, ik ken dat gevoel, heb dat ook bij sommige cd's: je vindt ze objectief gezien goed, maar ze "pakken" je niet.
Heb dit weliswaar niet met dit album, tenminste als ik het in de zomer opleg. Ik ben erg klimaatsgebonden en zo'n cd's leg ik gewoon niet op in deze gure wintermaanden, dan leg ik liever iets jazzy op uit the Big Apple...

Same here, in de winter krijgt Westcoast rap hier ook minder playtime dan tracks van bv Mobb Deep, Nas etc.

En nu is het een 4... ?

Je kan een stem aanpassen, of wist je dat niet?

Jah maar er is toch een vrij groot verschil tussen een 4 en een 5, ik vroeg me dus af wat het verschil maakte...
Dat stond er niet bij

Ik ben denk ik één van de weinigen hier die dit album niet kan waarderen...ik vind The Predator en Lethal Injection Cube's beste 2 albums, waarom weet ik niet maar ik kan dit album gewoon niet waarderen.

Ook heb ik moeite met de gewelddadige lyrics, ik zeur niet snel maar op dit album is hij werkelijk tegen alles, anti-blanken, anti-vrouwen, anti-joden, anti-koreanen enz enz. Ik vraag me af of dat een juiste instelling is, en opeens moet ik denken aan Salah Edin, ik hou maar op

Let op: hij is tegen witte vrouwen hé

Hij zat dan toentertijd ook in de 'Nation of Islam'... de logica is soms niet ver te zoeken.

Ik zal extremistische denkbeelden nooit kunnen begrijpen, dus ik doe ook maar geen moeite.

Maar op muzikaal niveau kan het allemaal wel iets beter, ik vind dat hij ten tijde van Lethal Injection zijn sound echt geperfectioneerd heeft gehad, daarna is het bergafwaarts gegaan.

Inderdaad, zoals eazyfan vermeldde, hoorde hij toen bij de Nation of Islam, zwarten als superieure wezens, is RZA ook een aanhanger van.
Maar ondanks die verschrikkelijk foute denkwijze blijft dit gewoon kwalitatief hoogstaand, met als uitschieters "A Bird In The Hand" en "No Vaseline".

En How to Survive in SC en Doing Dumb Shit i.m.o.
heerlijk gewoon

No vaseline is echt een dope nummer, gericht tegen Eazy-E

"Cuz you can't be the Nigga 4 Life crew
with a white Jew tellin' you what to do"

Ge-wel-dige line....

zo in '91 heb ik hem als kleine jonkie live gezien en was die disstrack pas uit.... Maar Death Certificate moest nog gedropt worden dacht ik, ben niet zeker, maar er waren alleszinds een paar tracks gedropt voor de plaat uitkwam....
Leuke herinneringen dus toen ik die line luidkeels meerapte, was toen een hele hype rond het verlaten van Ice Cube bij N.W.A. en iedereen wees naar de financiële redenene waar Heller(?) verantwoordelijk voor was....
Die line is dus niet verwonderlijk....

Be True To The Game bevatte een namaak-Hammer in de vermakelijke clip. Dat is een van de targets waarop de tekst inhoudelijk is gericht. Check de video: YouTube - Ice Cube - "True to the Game" (1992)

Ik vind dit album erg in de buurt komen van zijn voorganger. Iets meer laid back, funky en humorvol, maar nog steeds gewelddadig en expliciet genoeg om hem niet bij je opa en oma op te zetten (of bij je ouders?).

Ik zou dit album alleen al vanwege de cover kopen. Buiten dat stond dit album al lang op mijn verlanglijstje en eindelijk heb ik dan toch het album maar aangeschaft. Zodra ik hem tegen zou komen zou die van mijn zijn.

Klinkt op het eerste gehoor moeilijk. Daarmee wil ik zeggen dat het niet erg makkelijk verteerbaar is. Maar zo te zien aan de comments hier is dat normaal.

Old skool klassieker. Hij heeft voor de productie de gehel Funkadelic catalogus leeggesampeld. Uiterst funky beats met vooral de sterk politiek getinte teksten. Op kant A de Death Side legt hij uit wat de problemen in de maatschappij zijn, in de nummers van kant B geeft hij eventuele oplossingen voor deze problemen. Uiterst slimme rapper die Ice Cube die nog iets te zeggen heeft. Mijn favorieten zijn Steady Mobbin' , True 2 The Game, Us & No Vaseline. Vindt Predator nog wel steeds zijn beste album.

Ik vind het racisme in deze plaat soms wel storend.
En waarom moet hij in werkelijk elke songs P-Funk sampelen.
maar toch een verdienstelijk album. De beat van a bird in the hand is wel echt geniaal

Nog steeds een vette Westcoast classic.

Vroeger vond ik teksten minder belangrijk dan dat nu het geval is. Vandaar dat die oude Gangsta Rap zoals South Central Cartel mij minder kan bekoren dan vroeger maar dat ik wel eerder dit album zou opzetten. Heerlijke teksten maar er mochten wel wat meer gastartiesten op staan vind ik.

Vind dat juist één van de sterkste punten. Eigenlijk is het gewoon 100% Ice Cube, en dat kon ook, want Ice Cube was toendertijd een persoon die genoeg te melden had om interessant te blijven. Tegenwoordig verlaagt hij zich tot het maken van nummers met Young Jeezy en Lil Jon.

Ice Cube weet dit album helemaal in zijn eentje te dragen en boeiend te blijven van de eerste tot de laatste seconde. Hoewel zijn ideeën nogal bekritiseerd kunnen worden (en hij er waarschijnlijk tegenwoordig ook anders over denkt), kenmerkt dit wel een fase in zijn carrière die hem als artiest interessant maakt om te beluisteren. Ik kan het in ieder geval wel waarderen dat er meer in muziek zit dan de muziek zelf.

Doin' Dumb Shit blijft trouwens geniaal....

I can hear my mother caaaaaall!

^ is wss Cosmic Slop van Funkadelic