The Limiñanas - Costa Blanca (2013)
mijn stem
33 stemmen
Frankrijk
Rock
Label: Trouble in Mind
-
Je Me Souviens Comme Si J'y Étais (1:52)
-
My Black Sabbath (3:11)
-
Alicante (3:48)
-
Votre Coté Yéyé M'Emmerde (4:49)
-
Cold Was the Ground (3:48)
-
I Miei Occhi Sono i Tuoi Occhi (4:35)
-
La Mercedes de Couleur Gris Métallisé (1:39)
-
Rosas (4:15)
-
Barrio Chino (0:35)
-
BB (5:08)
-
La Mélancolie (3:31)
-
La Mediterranée (0:27)
-
Liverpool (5:03)
met MU
Links
Last.fm
0
geplaatst: 1 december 2013, 08:38 uur
Ik moet eerlijk bekennen: song teksten zijn voor mij nooit het belangrijkste in de muziek. Van een mooie tekst kan ik genieten, maar stem en instrumentatie vind ik vaak veel belangrijker. Daarom kan ik ook prima naar ‘niet-Engelse’ muziek luisteren: Noors, IJslands, een zelf-verzonnen taal. Het maakt me allemaal niet uit. Vaak vind ik het zelfs een plus punt.
En dat is hier ook het geval. The Liminanas zijn namelijk Frans, en zingen dan ook een groot aantal nummers op het album in deze taal. En dat klinkt heerlijk! Qua muziek zit het een beetje tussen de Velvet Underground en Serge Gainsbourg (Histoire de Melody Nelson iemand??) in. Het begin van het album heeft meer het stuwende en opzwepende van meneer Gainsbourg, maar naarmate het album vordert wordt het repeterender, experimenteler… ruiger. Hierdoor ontstaat een heel mooi geheel over het hele album. Je wordt mee gezogen in de sfeer, en doordat deze langzaam verandert blijft het album gedurende de hele speelduur interessant.
Waar de man in het gezelschap een heerlijke lage, lome stem heeft, klinkt de vrouw wat heser. Een plus punt van de vrouw is haar accent als ze Engels zingt. Bijvoorbeeld in het nummer Cold Was The Ground’. Allo Allo, maar dan met muziek. Puur genieten! Geen idee waar de nummers over gaan trouwens, maar het klinkt allemaal prima.
Voordat ik de tip kreeg om dit te luisteren, had ik nog nooit van deze band gehoord. En dat is zonde! Dit album is namelijk gewoon erg goed. Het is wel even wennen, maar na 2 luisterbeurten bleef deze maar terug komen in mijn luisterlijstje. Geef het de tijd, en je hebt een pareltje te pakken.
Overgenomen van mijn blog
En dat is hier ook het geval. The Liminanas zijn namelijk Frans, en zingen dan ook een groot aantal nummers op het album in deze taal. En dat klinkt heerlijk! Qua muziek zit het een beetje tussen de Velvet Underground en Serge Gainsbourg (Histoire de Melody Nelson iemand??) in. Het begin van het album heeft meer het stuwende en opzwepende van meneer Gainsbourg, maar naarmate het album vordert wordt het repeterender, experimenteler… ruiger. Hierdoor ontstaat een heel mooi geheel over het hele album. Je wordt mee gezogen in de sfeer, en doordat deze langzaam verandert blijft het album gedurende de hele speelduur interessant.
Waar de man in het gezelschap een heerlijke lage, lome stem heeft, klinkt de vrouw wat heser. Een plus punt van de vrouw is haar accent als ze Engels zingt. Bijvoorbeeld in het nummer Cold Was The Ground’. Allo Allo, maar dan met muziek. Puur genieten! Geen idee waar de nummers over gaan trouwens, maar het klinkt allemaal prima.
Voordat ik de tip kreeg om dit te luisteren, had ik nog nooit van deze band gehoord. En dat is zonde! Dit album is namelijk gewoon erg goed. Het is wel even wennen, maar na 2 luisterbeurten bleef deze maar terug komen in mijn luisterlijstje. Geef het de tijd, en je hebt een pareltje te pakken.
Overgenomen van mijn blog
* denotes required fields.
* denotes required fields.