Modest Mouse - The Moon & Antarctica (2000)

Zeer goed album. Hun beste? In ieder geval veel mooier en zuiverder dan hun actuele album Good News For People Who Love Bad News. Als je die al goed vindt, dan kun je zeker weten niet om dit album heen.

Het nummer I Came as a Rat is al tijden mijn persoonlijke favoriet en trekt dit album omhoog naar 4,5*. Het evenaren van de kwaliteit van sommige Radiohead-nummers in muzikale abstractie, effectvolle zweverigheid en geluidstechnische briljantie - denk voor deze combi aan een nummer als Subterranean Homesick Alien - is voor erg weinig bands (die ik ken) weggelegd. Het lukt Modest Mouse met dit nummer wel. Prachtig, prachtig, prachtig... verveelt nooit!

Ik moet dit album echt nog eens een kans gunnen, bij de eerste beluistering viel hij me enorm tegen en sindsdien heb ik hem eigenlijk niet meer gedraaid. Dat terwijl ik Modest Mouse toch hoog heb zitten.

Gun het die kans! Je moet inderdaad even door een in zekere zin ontoegankelijk schildje heen prikken...

Maar dat was ik bij deze band al wel gewend, en toch zat me dit album na de eerste luisterbeurt helemaal niet lekker.

Maar oké, ik zoek 'm weer even op. Wordt vervolgd.

Geweldig album! Voorlopig 4*, maar dat gaat nog wel stijgen denk ik. I Came as a Rat is echt schitterend, maar alle nummers zijn prachtig.

Ik heb dit album er nog een halve ster bijgedaan zoals ik al had voorspeld. Ik ben benieuwd of hij voor mij de 5 sterren eens zal halen.
Het eerste nummer alleen is al 5 sterren waard.

En Yak waar blijft je vervolg?

Oke, The Moon & Antarctica dus eindelijk weer.

Ik denk dat ik wel weet waar mijn teleurstelling vandaan kwam toen ik dit album voor het eerst hoorde. Niet alleen zijn de nummers gewoon over de gehele linie minder goed dan die van The Lonesome Crowded West en This Is A Long Drive, maar die twee eerdere albums waren ook 'coherenter'. De nummers hoorden meer bij elkaar en konden eigenlijk ook niet in een andere volgorde staan. The Moon & Antarctica is meer een samenraapsel van nummers, sommige zijn heel goed, sommige zijn minder goed, en een aantal zijn ronduit saai. En na het overdonderende The Lonesome Crowded West, die me echt in de nek beet, voelt dat wat magertjes. Zeker geen slechte plaat, en met een aantal pareltjes van nummers (vooral '3rd Planet', 'I Came as a Rat', 'Paper Thin Walls'), maar toch zonder de magie van de voorgaande twee platen. 3*

Ik zal eens een keer dan This Is A Long Drive.. aanschaffen als ik geld heb, want misschien vind ik die ook wel beter als deze. Hoewel ik het me moeilijk kan voorstellen dat ze een nog sterker album als dit hebben gemaakt.

verhoogd naar 4*, yak?

Jazeker. Het is precies zoals Ward al zei: draai deze plaat vaak en hij grijpt je uiteindelijk genadeloos bij de nek. Hij is minder coherent, sowieso minder goed dan de voorgaande twee platen, en het is eigenlijk de eerste Modest Mouse plaat waar ik een enkele misser op kan ontdekken (bijvoorbeeld Wild packs of family dogs, ondanks de intrigerende titel). Maar tjonge de jonge, het zijn toch voorwaar weer godsallemachtig mooie songs die mr. Brock hier op je afvuurt. Ik denk dat ik nogal bezwaard was omdat deze plaat niet kon tippen aan The lonesome crowded west en ik hem vervolgens maar helemaal afschreef. Ik heb hem de afgelopen tijd vaak gedraaid, en nee, het geen meesterwerk als de voorgaande twee platen. Maar met minder dan 4* zou ik hem toch echt tekort doen.

Na Good News for People Who Love Bad News, is dit het 2e album dat ik beluister van Modest Mouse, en moet zeggen dat deze mij stukken beter bevalt als het laatste album. Vond dat album zelfs wat tegenvallen.

Moet dit album overigens nog wat luisterbeurten geven voor definitief oordeel, maar eerste indruk is erg goed..veelbelovend.

En bam... weer een halfje erbij. Mijn meest onderschatte album aller tijden, denk ik.

5 sterren zeker weten! Beste album van Modest Mouse. I Came as a Rat is geniaal. Tiny Cities Made of Ashes is lekker catchy. Ik kan er echt geen minder nummer op vinden! Ze zijn allemaal goed

nr. 250 in de top 250

Erg bijzonder album dit, kon weleens een hele hoge score gaan worden. Zal het eerst nog eens een paar draaibeurten geven.

Lekker fris plaatje. Nu 1 x beluisterd, maar er gaan meerdere beurten volgen.

3,5 * voor nu. Met kans op meer. Wellicht zelfs spoedig!

Heeeerlijk album. Een vriend van me is hier helemaal weg van, ik denk dat ik die weg ook op ga.

Meesterlijk album, Modest Mouse is misschien wel de beste "onbekende" groep ter wereld.

Heeft wel wat weg van een conceptalbum, dit.
De cd kent fantastische momenten. Persoonlijke favorieten naast, hoe onvermijdelijk, 3rd planet zijn Life like Weeds, The Stars are Projectors en Tiny Cities...

gewoon in één woord geweldig!

favo's zijn: The stars are projectors (!!!!!!), Paper thin walls en I came as a rat...

5*

Ongelooflijk. Ik leerde deze band kennen via het briljante album 'We were dead..' en ging razend enthousiast op zoek naar ouder werk. Ik heb dit album nu drie keer geluisterd om er zeker van te zijn dat ik me niet vergis. Man, man, wat een teleurstelling. Er staat werkelijk geen enkel pakkend nummer op. Ik vind het echt helemaal niks en kan me niet voorstellen dat ik het wel wat ga vinden als ik er nog vaker naar ga luisteren.

Haha, voor mij is het precies andersom

Maar ik kende dit album dan ook eerder dan het nieuwere werk.

ik kende ook eerst we were dead before... en ik ging ook bijna meteen op zoek naar het oudere werk en ik vind dat toch een stuk beter... en deze of the lonesome crowded west is toch echt de beste vind ik hoor... goed zijn ze trouwens allemaal en het is echt heel erg moeilijk voor me om te kiezen omdat ze allemaal echt briljant goeie nummers bevatten...

De kritiek dat er geen nummers pakken of beklijven klinkt mij nogal vreemd, maar als dit bij mensen een probleem mocht zijn raad ik ze aan op een goede dag nog maar eens goed naar dit album te luisteren. Dit is namelijk een absolute indieklassieker, juist om de goede nummers.

De hypnotiserende zanglijn en intellectueel-absurdistische teksten maken het eerste nummer 3rd Planet al een lekkere binnenkomer. "The universe is shaped exactly like the earth: if you go straight long enough, you end up where you were". Als Brock het zegt zal het wel waar zijn.

Gravity Rides Everything is een mooi dromerig laat-de-wereld-aan-je-voorbijtrekken nummer.

Dan Dark Center Of The Universe. "WELL IT TOOK A LOT OF WORK TO BE THE ASS THAT I'M" zijn de eerste woorden van het dan weer in volle hysterie geschreeuwde, en dan weer ingetogen gezongen refrein. Hel ja, wat een nummer. Al sinds ik hem hoorde een persoonlijke favoriet.

Volgende hoogtepunten zijn het prettig pretentieloze funky Tiny Cities Made Of Ashes, en A Different City met zijn geweldige intro.

The Cold Part doet me weinig en duurt wat te lang, maar overslawaardig is het nummer ook niet.

Dan Alone Down There, een donker en goed geproduceerd nummer waarin schor gefluister afgewisseld wordt met een schreeuwerig doch catchy refrein. Eigenlijk vat dat nummer de sound van Modest Mouse anno toen goed samen.

In The Stars Are Projectors bewijst Isaac Brock wederom dat hij niet te beroerd is om zijn flink idiote wereldbeeld in een geniale compositie te gieten.

Wild Packs of Family Dogs is muzikaal weinig bijzonder, maar heeft iets ontroerends.

Dan het verdorie meest pakkende nummer van de CD: Paper Thin Walls. Moge degenen die zeggen dat er geen pakkende nummers op TM&A staan dit nummer voor eeuwig tussen hun oren horen spelen. I Came As A Rat is eveneens geweldig, de wederom hypnotiserende zanglijn, de O-ew-ew's, de maffe tekst, de tegendraadse gitaren, topcompositie.

Het album wordt uitgeluid met het tekstueel briljante Lives, het muzikaal briljante Life Like Weeds, en het lekker opgefokte What People Are Made Of. Brock durft te schreeuwen en te schelden, maar durft soms ook veel gevoel en intelligentie in zijn tekst te leggen. Resultaat is een album dat zweeft tussen ongeremdheid en hypnotiserende sereniteit. Een album dat nooit moet worden vergeten in het rijtje Funeral, Turn On The Bright Lights, In The Aeroplane Over The Sea en andere te pruimen indiemeuk.

Wat een heerlijke genre is indie toch wel hé

beste album van Modest Mouse
beste nummers : the stars are projectors , different city , perfect disguise
jammer dat dit niveau erna niet meer werd gehaald

Kom er net achter dat op mijn CD staat : All rights reserved, all wrongs reversed

Grappig . Heb ik ook nooit gezien.

2 verschillende hoezen ?

Klopt, die witte hoes zag ik in de VS vaak staan. Maar volgens mij is de 'handshake'-hoes de meest gangbare.