Joe Satriani - Surfing with the Alien (1987)

naar mijn smaak is satriani gewoon beter, punt uit

(van halen is eigelijk net zo saai als clapton)

steengoeie gitarist alleen zijn de composities niet zo vet

sure honey

Heh?

Iets als Crushing Day is toch fenomenaal gecomponeerd?

Crushing Day is één van de allergaafste nummers aller tijden.
Maar mijn favoriete onderdeel van deze plaat is Hill of the Skull tot en met Echo. Geniaal.

Van deze plaat heb ik nog nooit een noot gehoord, issie volledig instrumentaal, of word er ook in gezongen?

Volledig instrumentaal

en wat voor 1

dijk van een plaat van een dijk van een gitarist

doei stefke vai

Dit is een beetje Shut Up van Zappa, maar dan van Satriani zeker? ik heb deze al een tijdje in mijn hoofd zitten, en volgens mij dan schijnt dit wel ongeveer 1 van de beste gitaaralbums te zijn. ik wist alleen niet dat dit zonder zang en een volledig instrumentaal gitaaralbum was. Ik ben gek op de 2 gitaaralbums van Zappa, ik denk dat dit misschien ook wel wat voor mij zou kunnen zijn, of zijn er nog betere keuzes van deze artiest?

satriani is ene totaal andere gitarist

nee geen shut up, totaal niet, maar wel erg lekker

http://nl.youtube.com/watch?v=MjNAeELQ_Z8

Ik zeg: Circles. Met name het melodieuze gedeelte is ongelofelijk smaakvol en origineel.

Één van de eerste cd's welke ik mijn bezit kreeg. Ik zag Satriani op treden op Guitar Legends in Sevilla en was gelijk verkocht. Sinds alles van de man gekocht en vaak naar zijn concerten geweest.
Toppers op dit album zijn voor mij: Surfing with the alien, Crushing day en Circles.

Uitstekende gitarist, uitstekend gespeeld, maar een heel album van zo'n gepiengel vind ik niet echt interessant. Ik mis vooral de zang.

Berichten verplaatst naar Joe Satriani

Fenomenale plaat!
Always with Me, Always with You heeft die Grammy dubbel en dik verdiend, en is volgens mij samen met het titelnummer en Circles de hoogtepunten van deze plaat.
Na The Extremist zijn beste.

Maar ik zou zweren dat ik in de intro van Surfing with the Alien stukjes Nederlands hoor. Ben ik de enige die dat hoort?

Ik heb altijd gedacht dat Satriani zulke zeikerige liedjes maakte, maar dat valt wel mee.

Nee hoor je bent niet de enige! Volgens mij hoor je: "We wensen haar vanaf deze plek ......."

Inderdaad, zoiets. Ik was van het stuk 'vanaf deze plek' zeker, maar datgeen er voor komt had ik nog niet ontcijferd . Dat vind ik wel gek eigenlijk. Vraag me af wat hij ermee zou willen bedoelen..

ff naar steve vai luisteren, passion en warfare:

answers

adje weet er meer van

Vandenberg bedoel je dan?
Inderdaad xD maar hier is het Nederlands wel goed te verstaan.

eerst Answers luisteren, dan pas antwoord geven

anders is reageren natuurlijk zinloos

Met "hier" bedoelde ik Answers .

Ik ken verder niets eigenlijk van Vai, en met te luisteren naar Anwers moet ik wel zeggen dat zijn stijl mij niet zo ligt. Waar Satriani zo nog de losse sfeer weet te scheppen vind ik het bij Vai wat te strak. Ik krijg de indruk dat hij wat te geforceerd speelt. Dat laatste hoor ik dan wel niet in dat album van Whitesnake waar Vai in meespeelt(Slip of the Tongue).

op dat album van whitesnake viel vai op het laatst in voor adje omdat die problemen had met zijn pols, maar wel alle nummers had meegeschreven dus die losse indruk is te verklaren

vai vind ik ook wat te gefoceerd nu en dan

ach het was ene grapje, answers, waarin adje aan het begin zegt:

de antwoorden zijn altijd al aanwezig

magoed, doe mij ook maar satriani

Achzo, ik herriner me dat ergens vaag van, gelezen denk ik. Dat verklaard inderdaad de meer spontane Vai op Slip of The Tongue. Maar Vandenberg heeft dan uiteindelijk meegespeeld in Restless Heart, als ik me niet vergis?
-edit- kon zelf ook even opzoeken, is inderdaad Restless Heart

Niemand kan tippen aan Satriani (ook Hendrix niet, ik beschouw Hendrix en Satriani op hetzelfde niveau), en zeker niet live . Ik heb zo de indruk dat Satch live 'van' het publiek is. Hij speelt niet enkel voor zichzelf, maar ook (en meer) voor het publiek.

Dat zelfde gevoel heb ook altijd wanneer ik hem live zie spelen. En ook de enorme energie en spelvreugde die de man uitstraalt, is zo mooi om te zien.
Zijn concerten zijn altijd een feest. (daar helpt een nummer als ; Crowd Chant natuurlijk ernorm bij)

Inderdaad, hij gaat (zoals hij zelf zegt) altijd zo dicht mogelijk bij het publiek staan . En die spelvreugde die hij daardoor creëert, gecombineerd met het composerend genie (als ik zo vrij mag zijn om dat te zeggen) maken van hem een artiest die moeilijk te evenaren valt!

Heb Crowd Chant nog niet live gehoord, maar dat nummer moet inderdaad fantastisch zijn om live mee te maken. Want uiteindelijk zou het wel fijn zijn om eens je stem te kunnen gebruiken en mee te brullen met de akkoorden .

Wat ik ook super vind is dat hij zelfs zijn moeilijk te spelen stukken, bv. Crushing Day, altijd identiek hetzelfde blijven. Je kunt dat nog het beste zien in de extra dvd van Professor Satchafunkilus and the Musterion of Rock. Daar zetten ze van Crushing Day dat ingewikkelde stuk van drie verschillende optredens naast elkaar. En zijn vingers maken identiek dezelfde beweging!

Ik vind ook Not Of This Earth een lekker schijfje.
Uiteraard valt die een beetje bleker uit ten opzichte van dit meesterwerk.
The Extremist vind ik zeer goed, maar mijn voorkeur gaat uit naar deze.
Surfing With The Alien verdient eigenlijk ook wel eens een plaatsje in mijn Top 10.
Wie weet volgende maand, dan volgt er een update.

Er staan een paar echte krakers op Surfing with the Alien maar ook wel wat mindere nummers vind ik, die enkel leuk zijn als sfeerimpressie.

Maar in '87 was dit toch een heel nieuw geluid. Mooi ook dat de drie eerste albums onderling genoeg verschillen. Not of this Earth is wat funkier en op Flying in a Blue Dream horen we ook eens de echte stem van Joe.

Je hoort twee onverstaanbare dames en wat achtergrond geroezemoes, maar inderdaad het líjkt op Nederlands! Helaas, het fragment duurt te kort om een indruk te krijgen van waar ze het over hebben. Ik heb het al tig keer afgedraaid, maar het blijven onduidelijke klanken die al spoedig door het intro worden overstemd. Wie weet wordt het raadsel een keer opgelost. Wellicht door de maestro zelf

Ik heb 3 cd's van Joe Satriani en ik heb een DVD van hem "J.S.: Live in San Francisco". Ik heb live gezien met Chickenfoot op Bospop, maar dit album vindt ik zijn allerbeste album.

Het schijnt Sonja Barend te zijn: ''I do know that Joe used the voice of the Dutch television presenter Sonja Barend in the intro of 'Surfing with the Alien'. He met her on a holiday and asked her if he could use her voice.''

Als je googled vind je er een paar sites over. Aan de andere kant zeggen anderen weer dat het iets anders is, maar als het echt Nederlands is zal het wel waar zijn.