Young the Giant - Mind Over Matter (2014)

Spannend, ben benieuwd!

Het eerste album was best te pruimen en de nieuwe single is ook niet verkeerd. Ben benieuwd.

De single is zeker niet verkeerd, benieuwd wat deze mannen van de rest van het album gemaakt hebben.

Het titel nummer is ook te beluisteren en klinkt ook lekker

Alle singles bij elkaar maken een veel belovend geheel, voor het album.

Is waar maar verwacht er ook niet te veel van. Het zal gewoon een heerlijk goed in het gehoor liggend pop/rock album worden. Is op zijn tijd ook helemaal niets mis mee.

Hier is het album te besluiteren (via 3fm.nl): Young The Giant- Mind Over Matter pre-stream op 3FM.nl - Nieuws - 3FM - Serious Radio

Prima album!
Het past prima bij deze mannen ze wijken geen enkel moment af van hun stijl en dat geeft dit album juist een mooi geluid. Luistert lekker weg en er zitten zeker een aantal potentiële singels tussen.

De marmeren Limited Edition besteld, met kans 1 op 500 op een gesigneerde gitaar, benieuwd of ze dat ding de oceaan over willen sturen.

Firelight is hemels

Flink minder dan hun vorige plaat. Veel meer eenheidsworstmuziek. Alles klinkt behoorlijk, maar kan geen nummer noemen die ik over een jaar nog zou draaien.

Heb het album vandaag gekocht uit respect voor hun vorige werk.
Ze breien goed door met dit tweede album, goede mengeling van een beetje softe indie tot aan goede opzwepende rock elementen.

Anagram, Daydreamer, Fireflight en In My Home zijn verassend lekkere platen naast de al bekende Crystalized en It's About Time.

Komt in de rotatielijst!

Lekkere plaat!

misschien leuk voor de mensen die hem willen luisten..
er komen vaak tracks voorbij op denzradio.tk

Vind dit over de gehele linie best een lekkere plaat. Niet minder dan hun debuut eigenlijk. Geen topper maar die verwachting had ik ook niet.

Bij het beluisteren van deze nieuwe Young the Giant was ik aan het denken hoe het debuut ook alweer klonk. Na een poosje, kwam ik tot de conclusie dat ik het me echt niet meer kon herinneren. Even terug luisteren en instant herkende ik weer wat nummers (met 'hitje' My Body als ultieme uitschieter. Instant herkenning). Toch bijzonder dat sommige bands terug blijven komen in je afspeel lijst terwijl anderen daar even in staan er vervolgens nooit meer afgespeeld worden.

En dan nu deze nieuwe van Young the Giant. Laat ik dan maar meteen met de deur in huis vallen: ik vind het niks. Waar het debuut soms nog echt leuke singles kende, haal ik die er hier absoluut niet uit. De afwisseling binnen de nummers zelf is ook een stuk minder in vergelijking met het debuut. De chorus is hier meer up-tempo waardoor het refrein er lang niet meer zo sterk uit springt. Zonde, want dat was juist een sterk punt van het debuut. Hierdoor is alles een stuk vlakker, minder spannend. In combinatie met de stem, wat niet helemaal mijn smaak is, komt het er allemaal nogal karig van af dus.

Nee, hier wordt ik niet gelukkig van. Weinig bijzondere nummers, saai album. Veel meer kan ik er eigenlijk niet van maken. Naar het einde van het album koste het me zelfs moeite om te blijven luisteren. Dit gaat niet terugkomen in mijn playlist in ieder geval!

Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds

verschrikkelijk 3fm-gehalte in dit album. Erg jammer, eerste album was een pareltje...

Eerste album was voor mij een niemendalletje. Op MOM hoor je een band die duidelijk is gegroeid. De melodieën zijn beter uitgedacht en blijven hangen. Als dat radio 3 gehalte is vind ik het prima.
Persoonlijk heb ik het niet zo op dat soort stempels.
Het is een album wat me bij iedere volgende luisterbeurt nieuwsgierig maakt naar wat er gaat komen. Goed geproduceerd en prachtige vocalen. Zo hoor je ze niet vaak. Vooral op het mooie Firelight en Camera. Die laatste doet me dan weer erg aan b.v. Foals denken.
Inkakken doet het album voor mij sowieso niet. Waves en Paralysis zijn nummers die het wachten meer dan waard zijn.

Ik vind het juist MINDER 3fm eigenlijk. Geen simpele radiohits meer als 'My Body', maar nummers die langzamer groeien. Oke, nog steeds niet heel moeilijk in het gehoor liggend, maar overall ben ik geneigd te zeggen dat YtG gegroeid is.

Het blijft natuurlijk nog steeds toegankelijke pop/rock dus ik snap de opmerking van 3fm-gehalte wel. Aan de andere kant sluit ik me aan bij Steve en venderkets dat ze zijn gegroeid en er meer nagedacht is over de nummers. Firelight vind ik voor alsnog en mooi nummer.

Productie is in ieder geval wel achteruit gegaan. Als je My Body op dit album zou horen dan zou het het minder snel een hit worden. Het vorige album had een lekkere productie. Ook drums klinken niet zo heel lekker op dit nieuwe album. Songs zijn minder maar best te pruimen.

Woeps! 20 berichten in de eerste twee maanden na de release, daarna radiostilte. En dat is best jammer, want ik vind dit toch wel een leuke plaat met wat meer een "soulful" benadering dan het debuut, net zoals Panic! At The Disco op hun tweede CD wat gas terugnam. Het songmateriaal is ook wat consistenter voor mijn gevoel, maar aan bovenstaande berichten te zien lopen de mening daarover behoorlijk uiteen. Al met al toch nog steeds geen band die mij een hele plaat lang echt in vervoering brengt.

Een leuk album dat wat consistenter in elkaar steekt dan het debuut. Wellicht wat minder fris dan het debuut maar ik vermaak mij prima met deze schijf. De nummers zijn bedachtzaam en de snelheid is wat naar beneden bij gesteld. Firelight, Camera en Teachers zijn lekkere poprock nummers. Waar genregenoten al snel stuklopen op creatieve armoede zie ik dit bandje zich nog wel in positieve zin verder ontwikkelen. Pluspunt; de aangename stem van Sameer Gadhia.