Adrenaline Mob - Men Of Honor (2014)

Stoere maar wel wat anonieme opgepompte rock in het straatje van een band als Five Finger Death Punch. Met even nietszeggende teksten. Dit tweede album is degelijk maar ook niet meer dan dat. Pas halverwege komen er wat echt interessante songs langs; de meeste songs gaan echter het ene oor in en het andere direct weer uit. Vooral de ballads zijn van een dubieus niveau. Het lekker vette gitaarwerk en de als altijd sterke zang van Russell Allen tillen één en andere gelukkig boven de grijze middelmaat uit. Hier en daar schiet het geluid wat uit richting een band als Trivium; luister maar eens naar het titelnummer en House Of Lies.

Ik ben het grotendeels wel eens met james_cameron. Er is best veel mis aan dit album, maar het wordt wel energiek gebracht. Bij mij komt het gitaarwerk over als van Zack Wylde. Hoewel degelijk en snel kan de goede man met zijn solo's niet erg zijn ei kwijt en heeft ook niet zijn eigen geluid zeg maar. Russel Allen drukt een behoorlijke stempel op het album. De tweede ballad schreeuwt om een Menneketi-like solo maar buiten wat akoestisch gepiel gaat het als een nachtkaars uit. Russel Allen klinkt af en toe te "Disturbed" maar het blijft een prima zanger. Alleen sommige teksten zijn niet van zijn gebruikelijke niveau. Wil nog graag met de kids meedoen zo lijkt het, past natuurlijk wel bij deze (stevige) classic rock plaat.
Ik ben bang dat alleen prima uitgesponnen Feel the Adrenaline (zie video) mijn zomer vakantie mp3 folder gaat halen. Toch nog 3.5 ster want vakmanschap en enthousiasme kan hier niet ontzegd worden. Bassist verdient een aparte vermelding.