Krokus - Metal Rendez-vous (1980)

Zwitserse standaard hardrockband. Dit was een grote hit tijdens mijn middelbare school tijd. Vandaag de dag echter, eigenlijk niet meer te doen

zalig album, het enigste dat ik heb van deze groep. goeie rock'n roll zoals het hoort, goede muzikanten en sterke nummers met catchy zangpartijen.
kan dat zijn dat lady double dealer een cover is van een of andere groep, ik heb dat nummer nog al gehoord...

Lady double dealer is geen cover, tenminste als ik Krokus zelf moet geloven. SONGS (All written and arranged by Krokus) staat op de hoes. Is in ieder geval een klasse album.

Heerlijk album voor in de auto met de ramen open, de zon op je knar en de koers richting het strand. Swingende hardrock met mooie gitaarpartijen, licht-stuwende drums en sappige zang. Wellicht gedateerd maar toch lekker. Ten onrechte afgeschilderd als een AC/DC rip-off.

Daar moest ik net aan denken bij het lezen van de reacties bij het eerste album van Kingdom Come, dat op dezelfde wijze in vele hoofden als Led Zep rip-off geklasseerd staat.

Ik vind deze van Krokus niet in zijn geheel sterk. Er staan wel enkele goeie nummers op, zoals Fire en Streamer. Al vind ik het refrein van die laatste wat flauw.

Het eerste album waarop Krokus metal ging spelen. De albums hiervoor waren meer een een soort boogie woogie.met rockinvloeden. Erg goed album, dat ik nog steeds op vinyl heb. Krokus speelt een soort complexere ACDC met veel betere gitaarsolo's en dan een beetje Scorpions melodie eroverheen. Marc Storace heeft een heerlijk rauwe stem,. die heel goed bij de muziiek past. Gekocht toen die uitkwam, toen veel gedraaid en ook nu ligt het album ligt wel eens op de draaitafel.Op vinyl.

Hoewel ik niet alles even sterk vind, slechte nummers staan er ook niet op. De opvolger Hardware, het eerste album dat ik van Krokus had, zou nog wel een pakje beter worden.

Lekkere hardrock plaat van deze Zwitsers. Heerlijk om hard in de auto te draaien met het dak (of de ramen) open.

Hoorde het nummer Streamer van dit album laatst een keer voorbij komen. Hoefde geen seconde na te denken waar ik dit van kende. Dezelfde avond het album (uiteraard op vinyl) weer eens opgesnord van zolder. Erg lekker om weer eens te horen. Zeker 10 jaar geleden voor het laatst gehoord. Als de dag van toen. Mooie 80's productie met veel links - rechts gitaarwerk in de mix. Vleugje AC/DC. Niks mis mee.

prima recht toe recht aan rock album.
Vroeger veel gedraait op lp toen van de biep geleend nu maar es op cd gekocht.

En nog steeds n heerlijke hardrock plaatje!

Vroeger samen met Hardware en The Blitz van de bieb geleend, later op lp gekocht en een tijdje terug op cd gekocht. Tot mijn favorieten behoren Heatstrokes, Come On en Streamer.

Standaard jaren 80 hard rock. De band werd in Nederland in die tijd vooral bekend omdat Hanneke Kappen in haar programma 'Stampij' het nummer 'Fire' regelmatig draaide. Het album hierna 'Hardware' was eigenlijk beter.

Ik vind dit eerlijk gezegd niet zo'n goed album vergeleken met One vice at a time, Hardware en vooral Headhunter. Het is niet slecht hoor. Je hoort duidelijk waar de band naartoe wil qua songs en sound, alleen komt het er nog niet helemaal uit op de één of andere manier. Met Heatstrokes begint het album voortvarend. Prima song. Daarna Bedside radio...tsja wel aardig maar het verval na de knallende opener is best groot. Come on, Shy kid, Fire en Lady double dealer vind ik ook prima. Streamer is opzich niks mis mee maar ik vind het te lang duren om te blijven boeien. Hetzelfde geldt eigenlijk voor Tokyo nights. Al met al een goed album alleen blijft Headhunter wat mij betreft onomstreden hun beste werk!

Fijne jaren '80 rockplaat.
Vooral het gitaarwerk doet me hier en daar wat aan AC/DC denken.
Enthousiaste rocknummers (zoals het heerlijk catchy "Lady Double Dealer").
Daarnaast zijn de noten die de zanger hier en daar haalt, zoals aan het begin van "Fire" nog best indrukwekkend.
Een fijn rockplaatje.

De vergelijking met AC/DC gaat het best op voor het album One Vice at a Time. De muziek van Krokus ligt uiteraard in hetzelfde straatje maar globaal genomen hebben deze Zwitsers toch een eigen karakter vind ik. De band werd/wordt vaak iets te makkelijk als rip-off voorgesteld.

Met die laatste opmerking van Kronos ben ik het volkomen eens! Ik vind dit inmiddels toch wel tot hun betere platen horen. Ergens hierboven was ik nog wat twijfelend maar daar moet ik nu toch op terug komen. Prima album!

Fire, heerlijk nummer dat halverwege ingetogen naar en waar climax gaat met heftige gitaar solo en scream van zanger. Ouwe meuk, maar wel lekker. De rest van het album is ook wel goed.

Krokus, Sammy Hagar, Rose Tattoo en ons eigen Bodine: heerlijke rechttoerechtaan hardrock. Het swingt tenminste nog. Het is niet echt metal. Heatstrokes gaat meteen al heerlijk van start. Een vleugje AC/DC kan inderdaad niet ontkend worden.

Deze vandaag nog eens uit de collectie gevist en maar eens opgezet. Wat een fijn hardrockalbum toch! Zag dat ik nog helemaal geen sterrenwaardering had gegeven.
Het hangt tegen een vier aan maar dat zou dan toch grotendeels uit nostalgie komen en eigenlijk niet terecht t.o.v. de muzikale bijzonderheid.
3,5 sterren dus. Dik verdiend.

Het is een wat wisselvallig album. Bedside Radio, Streamer, Come On, Tokyo Nights, Lady Double Dealer en Fire vind ik de beste nummers. De rest eerder middelmatig. Maar slecht wordt het nergens.

Je vergeet toch echt Heatstrokes naar mijn bescheiden mening Kronos!

Dat is best wel een lekkere opener inderdaad.

Eigenlijk staan er dus niet zoveel mindere nummers op. Naar mijn mening geldt trouwens hetzelfde voor de volgende drie albums. Telkens een drietal nummers die wat minder zijn.

Mee eens! Ik noem de band eigenlijk nooit als ik eens met iemand een discussie of gesprek over metal en hardrock heb. Maar de serie albums, die begint met deze en eindigt bij The blitz (wat mij betreft), is menig andere band jaloers op denk ik. Gewoon sterke hardrockalbums!

Na The Blitz heb ik nog Change of Address, die echt wel minder is. Maar Heart Attack is weer wat beter. Stampede had ik ooit maar dat was helemaal niks meer. Maar van de nieuwe albums heb ik Hellraiser en Hoodoo, wat toch ook weer prima albums zijn.

Change of address ken ik niet maar wil ik nog wel een keer in huis halen als ik 'm zie staan voor een leuk prijsje. Schijnt erg commercieel te zijn en daar hou ik doorgaans wel van. Mits goede songs natuurlijk...

Ik kon Krokus eigenlijk vanwege dat het nummer Heatstrokes op de verzamelalbum Double Hard stond. Wat een geweldige song is dat. De elpee kon over de hele linie niet tippen aan dat nummer helaas . Maar het is wel een hele goeie plaat. De zanger is natuurlijk subliem. Wat een strot heeft die man. Luister maar naar de ballad Streamer. En ze deden een prima optreden in Dortmund , een festival waar alle bekende metalbands uit die tijd optraden in 1983. Werd toen op tv uitgezonden op ZDF dacht ik. Heb in ieder geval de opnames op dvd.

Heatstrokes is erg gaaf maar Tokyo Nights en Fire toch de prijsnummers. Alhoewel?

Ik denk dat het gewoon een kwestie is van nostalgie.

Klopt wel wat Rockfan schreef. Muziek is voor een groot deel nostalgie. Dan ga je weer voor even terug in de tijd en de gevoelens die je toen ervaarde. Heerlijk toch wat muziek met je kan doen?
En dat is voor iedereen weer anders.

Heerlijk album dit. Staat geen slecht nummer op.

Kwam deze tegen in topic Wat Draai Je Nu?

Album heb ik ook ooit in bezit gehad! Had m niet meer paraat in mn orbit of music...

Ga m zeker weer eens proberen; geen idee meer van hoe het klonk.