Drive-By Truckers - English Oceans (2014)

Hier kijk ik ontzettend naar uit. Ik hoop dat het album iets steviger zal zijn dan de vorige. Hieronder een link naar een artikel over het nieuwe album. Op 15 mei staan de heren in Paradiso.

Drive-By Truckers Set New Album for 2014: 'It's Done, It's In the Can, It's Good' | Billboard

Hier kijk ik naar uit, mooie hoes ook weer!

Net mijn eerste album voor 2014 binnen gehaald, deze dus!

Helaas vind ik dit album veruit het slechtste wat ze tot nu toe gemaakt hebben. Het ene oor in het andere oor uit muziek.

Heh dat is nou weer een domper.

Ben zelf nog niet aan deze toegekomen, draai momenteel alleen de kerstalbums van Johnny Cash

Wat ik er voorlopig even vluchtig van gehoord heb, het klinkt juist lekker rauw en energiek. Heb wel geleerd dat dit soort promotie cds/files voor de pers (want dat is het) niet noodzakelijk een goede weergave zijn van hoe een album daadwerkelijk klinkt. Onaffe/ongemasterde tracks is tegenwoordig erg gebruikelijk als press release.

Promotie Cds e.d. van 98% van de tijd gewoon identiek aan de album release, anders heeft het ook 0,0 % zin om uberhaut iets naar een recensent te sturen omdat het product dat hij gaat reviewen niet overeen komt met het product dat de doelgroep dalijk voor handen heeft.
Maar goed, de tijd zal het leren.

Ik heb en hoef ook geen pre-release te horen. Het wordt vanzelf maart, maar kan iemand me vertellen met welke Truckers plaat de nieuwe het best te vergelijken is? De eerste reacties lijken niet al te rooskleurig, maar de reactie van Third Eyed Citizen stemt me hoopvol. Rauw en energiek.

Dan bedoel ik niet het rauwe van Decoration Day en The Dirty South trouwens, het is zo op het eerste gehoor geen hard album geworden. Er zit juist wat meer country in. Nee, juist de productie is wat rauwer en het voelt wat rauwer aan hierdoor.. Ik zou zeggen dat het geluid ligt ergens tussen Brighter Than Creation's Dark en de remaster van Alabama Ass Whuppin'.

Dat vind ik wel meevallen, Frans. Waarom stem je eigenlijk niet?

Dit album begint erg hoopvol, maar gaat halverwege vervelen. Hoewel de Truckers in mijn ogen weinig verkeerd kunnen doen moet ik me volledig aansluiten bij snarf349. Het laatste nummer Grand Canyon vond ik zelfs vervelend. Al met al een teleurstellend album.

Ik heb zojuist via Facebook kunnen luisteren naar het nummer Pauline Hawkins. Daar is alvast helemaal niks mis mee. Het leuke van dat nummer is dat het is gebaseerd op een personage uit een boek van Willy Vlautin waarmee Patterson Hood sinds een paar jaar mee correspondeert. Willy Vlautin voor mensen die het niet weten is naast schrijver ook zanger van de band Richmond Fontaine die ik ook een ieder aan kan raden.

Blijkbaar ben ik een van de weinige die vorig jaar Okkervils rivers album kon waarderen en ook dit album erg waardeer....

Hij is pas vanaf maandag te koop, maar staat al wel op Spotify zag ik vanmorgen. Eerst indruk? De pit die bij Go-go boots zo werd gemist is weer helemaal terug. De rauwe gitaren zijn terug en de slappe Tucker songs zijn verdwenen. Kortom alleen maar goed nieuws eigenlijk. Het lage gemiddelde verbaast mij zeer, moet ik zeggen. Ik kende tot nu toe alleen het openingsnummer, het prachtige Pauline Hawkins en het slotnummer. Alleen op basis daarvan zou ik al op 4 sterren komen. Zou de rest dan zo slecht zijn? Vroeg ik me af. Nou nee dus. Gewoon een heerlijk album. Misschien is het jammer dat Neff's pedal steel er niet meer is, maar dat is ook het enige jammere dat ik kan verzinnen. Voor een stem is het uiteraard nog te vroeg, maar hij is voor mij helemaal OK, nu al. Wordt vervolgd.

De Truckers maakten in de jaren 1999-2008 een paar uitstekende albums, waaronder hun beroemde Southern Rock Trilogy. Reden waarom ik nog steeds nieuwgierig ben naar hun nieuwe releases.

Helaas halen hun laatste albums dat eerdere niveau niet meer en ook deze laatste is daarop geen uitzondering. Mogelijk dat het vertrek van Jason Isbell in 2007 daarmee samenhangt.

Jammer, maar helaas. Ik kom nu niet verder dan 3 (***) sterren. De Truckers moeten gaan opletten voor hun uiterste verkoopdatum.

Nou, een ding is zeker. Het vertrek van Isbell heeft er helemaal niks mee te maken. Zijn bijdrage was sowieso minimaal. Wel heeft hij met het titelnummer van Decoration Day en The Day John Henry Died en ook Danko/Manuel een paar prachtnummers afgeleverd. Maar de albums Decoration Day en the Dirty South zouden ook zonder Isbell geweldig zijn geweest. Maar ten tijde van de legendarische Southern Rock Opera was hij er nog niet bij en ten tijde van hun een na zwakste album The Blessing and a Curse was hij er wel bij. Op het daaropvolgende Brighter Than Creations's Dark en The Big To Do werd ondanks het vertrek Isbell en de aanwezigheid van Shonna Tucker bijna de perfectie bereikt.

Sorry matig album van de Truckers terwijl ze zoveel beter zouden moeten kunnen. Jason Isbell is ze glansrijk voorbij geschoten jammer.

Snap de negativiteit ook niet zo, wat Hendrik al aangaf. Toen ik dit voor het eerst hoorde, in veel slechtere kwaliteit, deed ik een gooi naar een omschrijving en zei "Een kruising tussen Alabama Ass Whoopin' en Brighter Than Creation's Dark". Dat is een omschrijving waar ik nog steeds wel achter sta.

Hood zei in veel interviews al dat ze zich hebben laten beïnvloeden door het geluid van de reissue 'Alabama Ass Whoopin' en het valt te horen. Het geluid op dit album is simpelweg gewoon rauwer, spontaner. Het beste te horen in de drums, die flink vuig klinken. Ook het aftellen van het nummer, wat meerdere keren gebeurd, voelt oprecht aan. Helemaal wanneer het een keer fout gaat op Natural Light. De gitaren op dit album zijn dikwijls meer naar achteren gemixt, wat zorgt voor een relaxter geluid. Ook zit er meer ruimte in de nummers, het is niet vol of druk. Live zullen de gitaren wel meer bnaar voren komen en zal het meer rocken. Zoals het er nu naar uit ziet, ben ik daar helaas niet bij.

Die 'Brighter Than Creation's Dark' invloed zit hem in de grote rol van Cooley hier en ook vooral de manier waarop ie klinkt. Ik denk dat hij voor de meeste nummers op dit album een oude microfoon gebruikt, zo eentje van vervlogen tijden, die er voor zorgt dat zijn stem een blikkerig randje heeft. Gespeeld als door een simpele radio en de zender is duidelijk AM in plaats van FM. Ik vind het fijn.

Het album begint hier een beetje te vallen, helemaal nu ik de promo via mijn eindredacteur bij WrittenInMusic gehoord heb. Ja, het rockt minder dan de grote trilogie, maar dat waren toch al niet mijn favoriete albums. Bij de Cooley nummers ((vooral Natural Light) waan ik me in een lege bar, met een whisky in mijn hand. Hood gaat wat zeurderiger te werk, maar rockt wat meer.

Favorieten: Shit Shots Count , Made Up English Oceans, Natural Light, When Walter Went Crazy
Skipper: Hanging On

Wat betreft invloeden van anderen; Isbell mis ik ook niet, ik denk dat hij solo beter tot zn recht komt dan bij de Truckers. Shonna Tucker is een apart geval, vond haar irritant op Go-Go Boots maar geweldig op het al eerder genoemde 'Brighter'. Vooral Neff bepaalde het geluid met zijn Pedal "gehuil" en zijn afwezigheid hoor je wel. Storen doet het gelukkig niet.

Binnenkort de recensie op WrittenInMusic, voor de geïnteresseerden....

Mooi dat je ook even uitlegt waarom je hem een beetje aan Brighter than creation's dark doet denken. Die snapte ik niet zo goed. Maar je doelt op de invloed van Cooley. Die is daar inderdaad ook vrij groot ja. Op dit album hebben ze de nummers keurig verdeeld en om en om gespeeld. Hierdoor is dit album veel meer dan vele voorgangers een echte eenheid, wat het luisterplezier ook nog eens vergroot.

Gewoon weer een goede plaat. Lekker afwisselend en van het hoge niveau dat we van de band gewend zijn. Productie is net wat minder gepolijst, de songs zijn wat meer in balans. Beter dan zijn voorganger.

Lees mijn recensie op:
De krenten uit de pop: Drive-By Truckers - English Oceans - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Ik heb het idee dat Frans een klein beetje chargeert met zijn 'veruit het slechtste wat ze tot nu toe gemaakt hebben'. Het niveauverschil met hun eerdere albums is echt niet zo groot als hij doet voorkomen met deze uitsraak. Drive-By Truckers bewijzen ook met deze plaat weer dat ze een zeer consistent niveau afleveren, ook zonder de eerder genoemde en geroemde Jason Isbell. Wellicht dat deze iets minder kan bevallen maar het is echt niet zo dat ie zoveel minder is. De liedjes zijn van soortgelijke kwaliteit, het geheel klinkt als een echte Drive-By Truckers-plaat. Het zit 'm volgens mij meer in de nuances dat je dit album meer of minder pruimt dan eerdere platen.
Persoonlijk voegt ie voor mij niet zoveel toe aan het rijke oeuvre van de band maar hij klinkt wel weer lekker en vertrouwd. Laat de boys from Athens Georgia maar lekker hun ding doen!

Vind het juist wel een mooi nummer. Een echte afsluiter ook. Wat is hier zo vervelend aan? Had volgens mij ook zo op een ander album van DBT kunnen staan.

Hop omhoog, 4.5, die overigens altijd weer kan dalen, maar voor nu wel. De kritieken snap ik niet, zijn het mensen die vasthouden aan hun blijkbaar heilige trilogie? Het is geen aanval naar die mensen, maar ik krijg sterk die indruk ja. De band is hier juist energieker dan ooit, ook al is het geluid een stuk lichter en minder moeras-achtig;

& hopla weer een halve erbij.

Het album blijft groeien. Of zoals The Guardian schrijft:
Hun sterkste sinds 'Brighter Than Creation's Dark' ?
Zaten we misschien te wachten op een nieuw kunstje en perfectioneren de DBT juist hun oude kunstje ?

Het slotnummer is overigens een prachtige ode aan Craig Lieske die de band al die jaren ondersteunde, maar plotseling overleed op 48 jarige leeftijd. De "white owl" die in dat nummer voorkomt en op het tekstboekje staat, moet de geest van Lieske voorstellen die over de Truckers waakt. Werkelijk een grandioos nummer.

Echt weer een buitengewoon goed album van Drive-By Truckers. Ik snap echt niet wat liefhebbers van deze band hierop aan te merken hebben. Alle kenmerkende elementen van hun "grote" albums zijn hierop terug te vinden.

Eens ook met Hendrik68 over het gezeur over Jason Isbell. Dit is het 10e studioalbum van DBT, en Isbell heeft er maar op drie meegedaan. Natuurlijk zaten daar twee hele goeie bij met fraaie songs van Isbell, maar ook een zwakker album dan we gewend waren. En op meesterwerken als Southern Rock Opera en Brighter Than Creation's Dark was niet nog niet of niet meer van de partij.

Ik vind dit ook een erg goede, constante plaat. Snap de negatieve kritiek niet zo heel goed. Hij klinkt enkel wel wat droogjes qua productie.

Mijn uitgebreidere recensie staat nu hier , maar afgezien van de eerste alinea, vertel ik niet veel anders dan ik in dit topic ook al zei. Naja voor de geïnteresseerden in ieder geval....

Mooie plaat. Na het wat mindere gogo boots weer een album dat zich kan meten met brighter than creations dark en the big to do. Degelijk vakwerk.