Culture Club - Colour by Numbers (1983)

Ik krijg nog elke keer kippenvel als ik Victims hoor. 4* voor een gevarieerd album.

Ik krijg ook nog steeds kippenvel, maar om een hele andere reden, wat een tering plaat.

Ja, Culture Club bezorgt mij ook op de verkeerde manier kippenvel.

Bij een passage in Karma Chameleon:
Boy George: I'm a man ....
Beavis: You're a man? No way! You're not even a Boy!
Butt-head: Huh, huh, it's Boy George!

ja , ook van rond die duran duran tijd , als ik nu nog die onnozele boy george zie op tv krijg ik braakneigingen , en deze plaat is zeer slecht

Ben het eens met FisherKing, Victims is een mooie ballad!

fout maar leuk, met veel nummers die toen hoog in de hitlijsten hebben gestaan

Waarom fout??

uhm moet dat nog verder uitgelegd worden.. In de eerste plaats alleen al om die idiote verschijning en dan die overvrolijke deuntjes.. de mondharmonica. Niet dat dat per definitie fout hoeft te zijn, maar toch... alles bij elkaar. Gewoon lekker fout

Haalt het niet bij het eerste album (die beter is dan je zou denken, ga niet af op het zwijmelige Do You Really Want To Hurt Me ) maar bevat wel het best leuke Church Of The Poison Mind. Snel gerezen, waanzinnig populair en ook weer snel gevallen.

In die tijd vond ik dit erg leuk. Zijn vriend(in) Marilyn had ook een leuke single, gooi er wat Bronski Beat en WHAM! bij en ik had een hele "foute" persoon kunnen worden
Naar mijn idee is dat toch goed gekomen (getrouwd, vier kids (wel dochters overigens )

En mijn muzieksmaak heeft een andere wending genomen, zie persoonlijke top 10.

Toch snap ik nu nog wel dat ik dit toen errug leuk vond. Boy George was volgens mij wel aardig vernieuwend (qua uitdossing)

het beste album wat cc heeft gemaakt,victims is absoluut een juweel van een plaat,en ook is it's a miracle een lekker nummer

Victims heb ik nooit zo goed geluisterd, maar moet toegeven dat dat wel een erg mooi pianonummer is. Boy zijn stem komt hierin goed tot zijn recht. Grappig dat ik het nu pas 'ontdek'. Verder vind ik deze muziek helemaal niet zo fout, het zit eigenlijk prima in elkaar. Karma Chameleon vind ik erg origineel gedaan met die mondharmonica. Is voor mij toch wel een evergreen geworden. Nee, zo slecht was Culture Club nog niet.

En zijn looks? Ach, lekker belangrijk ook, het is hem wel gelukt daardoor op te vallen

Lijkt wel zo'n heel foute opmerking linea recta uit Polen: pas op mensen, als u dit luistert dan................

Ga jij eens snel praten met de broertjes Kaczynski: je bent het levende bewijs dat alles toch 'goed' kan komen ondanks deze muziek

Het is dan wel erg lichtvoetige muziek, maar het is toch wel een prima album. Het enige reguliere album dat ik heb van Culture Club met de flamboyante Boy George als middelpunt, en wellicht verreweg hun beste. Op mijn exemplaar staan er nog 5 bonustracks.
De nr.1-hit "Karma Chameleon" vind ik tevens hun beste nummer, "Miss Me Blind", "Stormkeeper" en "Victims" vind ik ook erg goed.

'Victims' is het mooiste nummer dat ze ooit gemaakt hebben.
Deze muziek klink helemaal niet nichterig. Integendeel.

Was 'Miss me blind' niet een van de meest favoriete songs van Jules de Corte?

COLOUR BY NUMBERS 1983

Wat een smashing hitplaat was dat.
Vier (vijf) singles en nog een paar puike albumtracks.

Karma Chameleon werd een wereldhit.
Een van de 80s nummers die kapot gedraaid werden.
Misschien een te simpele song om het label klassieker te verdienen.
Maar hoedanook de best verkochte single in de UK van 1983.

Dan val ik veel meer voor Church of the Poison Mind.
Een single die het album maanden voorafging en dichter
bij de kwaliteit van Do You Really Want to Hurt Me en Time
aanleunt: een geslaagde motown pastiche (zie ook Wham!).

Victims vond ik ook de moeite, al krijgt deze ballad
geregeld tegenwind van de doorsnee criticus ... ik vond hem
sfeervol en zelfs goed passen bij kerstmis 1983 (tijd van release).
En in de tekst zitten een paar knipoogjes ...

Pull the strings of emotion
Take a ride into unknown pleasure
Feel like a child
On a dark night
Wishing there was some kind of heaven
I could be warm with your smiling
Hold out your hand for a while
The victims
We know them so well

It's a Miracle was de vierde single ... dartel als de lente,
met een meesterlijke beat maar een iets te simplistisch refrein.
In de US werd het rockende Miss Me Blind als vierde single gekozen.
Een vakkundige popsong met een onverwachte gitaarsolo.

Black Money zou het in 1987 tot single brengen,
naar aanleiding van de eerste "best of" van Culture Club.
Warme en indrukwekkende soul uit het keelgat van Boy George.

Al heeft dit Culture Club album ook veel te danken aan de backing
vocals van Helen Terry, het soms iets te nadrukkelijke aanwezige gastlid.
Het alleen door piano begeleide That's the Way is daar een voorbeeld van.
Een bijzonder sterk nummer ... klinkt als een cover, maar is eigen werk.

Changing Every Day vind ik wat minder.
En ook Mister Man en Stormkeeper boeien me niet echt.
Toch geef ik gul 5 sterren voor de 7 overige schoten in de roos.

De 2003 remaster voegt weinig kwalitatiefs toe, al is het plaatje
wel volledig met oa de b-kantjes Man Shake en Colour by Numbers.
Vanwege de schappelijke prijs: blind aanschafbaar.

Ik sluit mij aan bij dazzler. Al ben ik minder gul met sterren, ik vind dit nog steeds een gevarieerd en fris klinkend album met sterke nummers waaronder "Victims". Ik kan diegenen die beweren braakneigingen te krijgen bij dit album moeilijk serieus nemen, het is wel lichtvoetige hitparadepop maar daarom geen irritante wegwerppop, ik heb dit jaar alleen al tientallen véél slechtere albums gehoord.

Nog zo'n blijvertje in mijn jaren '80 collectie.
Al is die hoes natuurlijk onvergeeflijk.

Je kunt zeggen wat je wilt, maar Karma Chameleon is een wereldnummer

Ik vind Karma Chameleon een vervelend nummer.
Maar ik zeg dan ook wat ik wil ...

Church of the Poison MInd en Time (niet op dit album) vind ik hun beste songs.
Do You Really Want to Hurt Me en Victims komen dicht in de buurt.
En op dit album vind ik Black Money en That's the Way heel erg sterk.
En ook It's a Miracle en Miss Me Blind hoor ik liever dan de hindoeïstische kameleon.

Typische zo'n hitalbum waarop een band (bijna) al haar sterkste troeven
uitspeelde (en nadien ook letterlijk uitgespeeld bleek). Dare van The Human League
is nog een soortgelijk voorbeeld. Bijna alle klassesongs op één album gepropt.


Je moet die hoes eens naast die van Duran Durans Arena leggen.
In beide vinyl edities zat ook een gelijkaardig 12" boekje.
Van hetzelfde grafische team.

Wat dacht u van de hoes van Steps In Time van King. Briljant lelijk!
Maar wel helemaal van die tijd natuurlijk.
Bestaat er al een topic voor lelijkste/mooiste albumcovers?

Beste songs van Culture Club vind ik Church Of The Poison Mind, Time, Victims en The War Song.

Karma Chameleon is ook niet mijn favoriet.

Doe hoes van King is volgens mijn ook van dezelfde makers.
Goed dat je er op wees ... men gebruikt bij de drie hoezen gelijkaardige lay-outs.

Geheel met U eens, hun beste

wat een heerlijke goud van oud en o, zó fout plaat! Helen Terry op haar best als 5e lid van culture club! (that's the way, i'm only try to help you-hoe -oe....)

Naast nog een compilatie,is dit het enige album dat ik van Boy George en zijn begeleiders in huis heb. Glad, ok, maar er staan goede dingen op, het is goed doordachte pop, en de soulvolle stem van Boy George maakt veel goed, natuurlijk. Vààk bekruipt de zin me niet meer om dit te gaan draaien, maar zo af en toe... Raar, mijn jeugdsentiment beperkt zich toch véél meer tot de seventies en sixties, terwijl ik de sixties nauwelijks bewust heb meegemaakt; ik vind die muziek stukken organischer en doorleefder klinken dan de verdomd gladde periode die de eighties toch waren, op uitzonderingen na, uiteraard.

betse platen op dit album zij: karma cameleon, victims en church of the poison mind

Geweldig foute hoes xD Maar Karma Chameleon mag er zijn.