Culture Club - Colour by Numbers (1983)

Victims heb ik nooit zo goed geluisterd, maar moet toegeven dat dat wel een erg mooi pianonummer is. Boy zijn stem komt hierin goed tot zijn recht. Grappig dat ik het nu pas 'ontdek'. Verder vind ik deze muziek helemaal niet zo fout, het zit eigenlijk prima in elkaar. Karma Chameleon vind ik erg origineel gedaan met die mondharmonica. Is voor mij toch wel een evergreen geworden. Nee, zo slecht was Culture Club nog niet.

En zijn looks? Ach, lekker belangrijk ook, het is hem wel gelukt daardoor op te vallen

COLOUR BY NUMBERS 1983

Wat een smashing hitplaat was dat.
Vier (vijf) singles en nog een paar puike albumtracks.

Karma Chameleon werd een wereldhit.
Een van de 80s nummers die kapot gedraaid werden.
Misschien een te simpele song om het label klassieker te verdienen.
Maar hoedanook de best verkochte single in de UK van 1983.

Dan val ik veel meer voor Church of the Poison Mind.
Een single die het album maanden voorafging en dichter
bij de kwaliteit van Do You Really Want to Hurt Me en Time
aanleunt: een geslaagde motown pastiche (zie ook Wham!).

Victims vond ik ook de moeite, al krijgt deze ballad
geregeld tegenwind van de doorsnee criticus ... ik vond hem
sfeervol en zelfs goed passen bij kerstmis 1983 (tijd van release).
En in de tekst zitten een paar knipoogjes ...

Pull the strings of emotion
Take a ride into unknown pleasure
Feel like a child
On a dark night
Wishing there was some kind of heaven
I could be warm with your smiling
Hold out your hand for a while
The victims
We know them so well

It's a Miracle was de vierde single ... dartel als de lente,
met een meesterlijke beat maar een iets te simplistisch refrein.
In de US werd het rockende Miss Me Blind als vierde single gekozen.
Een vakkundige popsong met een onverwachte gitaarsolo.

Black Money zou het in 1987 tot single brengen,
naar aanleiding van de eerste "best of" van Culture Club.
Warme en indrukwekkende soul uit het keelgat van Boy George.

Al heeft dit Culture Club album ook veel te danken aan de backing
vocals van Helen Terry, het soms iets te nadrukkelijke aanwezige gastlid.
Het alleen door piano begeleide That's the Way is daar een voorbeeld van.
Een bijzonder sterk nummer ... klinkt als een cover, maar is eigen werk.

Changing Every Day vind ik wat minder.
En ook Mister Man en Stormkeeper boeien me niet echt.
Toch geef ik gul 5 sterren voor de 7 overige schoten in de roos.

De 2003 remaster voegt weinig kwalitatiefs toe, al is het plaatje
wel volledig met oa de b-kantjes Man Shake en Colour by Numbers.
Vanwege de schappelijke prijs: blind aanschafbaar.

Het album van Culture Club dat ik het beste ken en ik denk ook hun beste. Aardige popsongs met een soulbite die natuurlijk versterkt wordt door de aanvullende zang van Helen Terry, maar Boy George kan er zelf ook wat van. De aanvullende muzikanten spelen sowieso een belangrijke rol op dit album (trompet / sax / keyboard). Ik blijf wel de singles de leukste nummers vinden. Nee, een nummer als Karma Chameleon is geen hoogvlieger, maar toch vind ik het een leuk nummertje, destijds al en nu nog steeds. Victims past mooi in het rijtje van prachtige soft popsongs zoals Old and Wise van Alan Parsons.

Ik denk dat we toch rustig kunnen spreken van één van de meest essentiële albums van de eighties. Naar mijn idee stukken beter dan hun debuut. Vooral vanwege de tamelijk volle productie. Hun debuut klonk ietwat goedkoop als je het mij vraagt, dat vind ik bij dit album niet het geval.
De openingsnummer is natuurlijk een instant classic geworden, en al gelijk mijn favoriete nummer op dit album. Er is echter meer moois te vinden. Neem bijvoorbeeld het prachtige, softe ‘Black money’ dat voorzien is van één van de mooiste teksten op dit album. Of wat te denken van de ballad ‘That’s the way’, ook een prima nummer dat ook al zo’n mooie tekst heeft. Het album wordt weer wat meer catchy met een nummer als ‘Church of the poison mind’, een leuk swingend nummer dat voorzien is van een Motown-sausje. Verder hebben ‘Miss me blind’ en het typische jaren ’80 ‘Mister man’ ook wel z’n charme. ‘Storm keeper’ vind ik ook een mooi nummer trouwens, zit wel een lekkere melodielijn in dat nummer. De ingetogen afsluiter ‘Victim’ vind ik ook wel te pruimen.
Ik denk dat dit het beste album is van Culture Club en diens frontman gender bender Boy George. Maaaaaaaar, Boy George’s toenmalige partner had het beste jaren ’80 album in zijn soort. Helaas werd het album waar ik op doel een gigantische flop en wordt dat album ook nu nog zwaar onderbelicht, en dat is geheel onterecht. Want dat album overstijgt zelfs het niveau van deze plaat!
Tot slot wil ik toch nog even vermelden dat ik het huidige gemiddelde van 2,94 wel erg laag vind eigenlijk, waarom ik dat vind, heb ik opgeschreven in de allereerste regel.