Laibach - Spectre (2014)
mijn stem
24 stemmen
Slovenië
Avant-Garde / Electronic
Label: Mute
-
The Whistleblowers (3:31)
-
No History (3:17)
-
Eat Liver! (3:10)
-
Americana (4:29)
-
We Are Millions and Millions Are One (4:23)
-
Eurovision (4:38)
-
Walk with Me (3:55)
-
Bossanova (3:11)
-
Resistance Is Futile (6:53)
-
Koran (5:22)
-
The Parade * (4:06)
-
Love on the Beat * (3:21)
-
Just Say No! * (2:31)
-
See That My Grave Is Kept Clean * (4:05)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur:
42:49
(56:52)
0
geplaatst: 6 maart 2014, 11:29 uur
Het komt nauwelijks voor dat ik een album van Laibach luister maar circa 15 jaar geleden waren er een paar nummer die me bevielen. Het is zo'n groep (of is collectief een beter woord?) die net als Feindflug militarisme als basis lijken te hebben. En dan wel op een manier waarbij je je afvraagt 'wat zijn nu jullie bedoelingen?' Gemengde gevoelens dus!
Dit album is een aangename verrassing, zijn ze een nieuwe weg ingeslagen? Zeer toegankelijk, opvallend veel vrouwelijk vocale inbreng en eindigend op een positieve noot waarbij ik meen elementen van Alan Parsons Project in terug te horen. Het geluid is meer gepolijst maar is nog steeds zeer herkenbaar als Laibach iets wat je ook terugziet in de thema's en titels. Voorlopig mijn favorieten: 'We Are Millions and Millions Are One', 'Resistance is Futil' en afsluiter 'Koran'
Ze staan binnenkort op het podium bij Melkweg, ik denk dat ik ga.
Dit album is een aangename verrassing, zijn ze een nieuwe weg ingeslagen? Zeer toegankelijk, opvallend veel vrouwelijk vocale inbreng en eindigend op een positieve noot waarbij ik meen elementen van Alan Parsons Project in terug te horen. Het geluid is meer gepolijst maar is nog steeds zeer herkenbaar als Laibach iets wat je ook terugziet in de thema's en titels. Voorlopig mijn favorieten: 'We Are Millions and Millions Are One', 'Resistance is Futil' en afsluiter 'Koran'
Ze staan binnenkort op het podium bij Melkweg, ik denk dat ik ga.
0
geplaatst: 12 maart 2014, 10:50 uur
Eergisteren live naar Laibach gaan kijken in het Depot in Leuven. Het was inmiddels al bijna 20 jaar geleden dat ik ze live zag (ik word dus ouder), en ze zijn nu beter dan toen. Vooral nummers uit deze cd, in het 2de deel van het optreden ook nummers uit Volk, Iron Sky etc. Ik vond het optreden geweldig en, vind het album nu ook beter. Meer nog, ik draai het non stop in de auto.
Whistle blowers : Laibach op zijn Laibachs, niemand doet dit na. Live overweldigend.
No History : met het refrein No history, No repent, No surrender, No descend. Voor mij op album wat minder, de brom van Milan Fras kennen we ondertussen.
Eat liver : live goed, op album ook, grappig en dansbaar.
Americana : vind ik ok, maar er zijn er meer als deze
We are millions, and millions are one is het beste volgens mij. De stem van Mina , in combinatie met de brom van Milan werkt echt goed.
Eurovision, live een knaller. Met een refrein : Europe is falling apart. Zegt genoeg.
Walk with me vind ik slecht, oost-Europese balkan invloeden. Niets voor mij.
Bossanova, goed maar ik vergeet steeds hoe het klinkt, dus zo goed ook niet.
Resistance is futile, is, naast een Borg klassieker, ook een goed Laibach nummer.
Koran : goed nummer
Ik heb deze extra op mijn versie :
Love on the beat, een cover van Serge Gainsbourg die hard en goed is. Hoe ik mijn electro wil.
See that my grave is kept clean, nog een cover, waar in Laibach bewijst hoe goed ze dat kunnen.
Opmerking : Je kan Laibach niet los zien van hun statements. Ze zijn post-modern, zelfs in de mate dat ze dicht liggen (met hun NSK) tegen de conceptuele kunst. Ze houden ons een spiegel voor, en laten je nadenken. Ik hou er van. Dit is misschien niet volledig mijn muziek, maar het overstijgt met gemak de massa door hun uitserst intelligente en toch simpele aanpak. Kortom, beste concert dat ik de laatste jaren gezien heb (en dat zijn er wat), en daardoor krijgt de plaat er van mij nog een halve ster bij. Ik begrijp niet dat een act van Laibach afgekeken (Rammstein) zo een succes kan hebben, en zij zelf niet).
En Mina Spiler mag er ook zijn.
Whistle blowers : Laibach op zijn Laibachs, niemand doet dit na. Live overweldigend.
No History : met het refrein No history, No repent, No surrender, No descend. Voor mij op album wat minder, de brom van Milan Fras kennen we ondertussen.
Eat liver : live goed, op album ook, grappig en dansbaar.
Americana : vind ik ok, maar er zijn er meer als deze
We are millions, and millions are one is het beste volgens mij. De stem van Mina , in combinatie met de brom van Milan werkt echt goed.
Eurovision, live een knaller. Met een refrein : Europe is falling apart. Zegt genoeg.
Walk with me vind ik slecht, oost-Europese balkan invloeden. Niets voor mij.
Bossanova, goed maar ik vergeet steeds hoe het klinkt, dus zo goed ook niet.
Resistance is futile, is, naast een Borg klassieker, ook een goed Laibach nummer.
Koran : goed nummer
Ik heb deze extra op mijn versie :
Love on the beat, een cover van Serge Gainsbourg die hard en goed is. Hoe ik mijn electro wil.
See that my grave is kept clean, nog een cover, waar in Laibach bewijst hoe goed ze dat kunnen.
Opmerking : Je kan Laibach niet los zien van hun statements. Ze zijn post-modern, zelfs in de mate dat ze dicht liggen (met hun NSK) tegen de conceptuele kunst. Ze houden ons een spiegel voor, en laten je nadenken. Ik hou er van. Dit is misschien niet volledig mijn muziek, maar het overstijgt met gemak de massa door hun uitserst intelligente en toch simpele aanpak. Kortom, beste concert dat ik de laatste jaren gezien heb (en dat zijn er wat), en daardoor krijgt de plaat er van mij nog een halve ster bij. Ik begrijp niet dat een act van Laibach afgekeken (Rammstein) zo een succes kan hebben, en zij zelf niet).
En Mina Spiler mag er ook zijn.
* denotes required fields.
* denotes required fields.