Decapitated - Organic Hallucinosis (2006)

Ik heb dit album nu al een tijdje liggen en ik moet zeggen, hij valt zeker niet tegen! De nieuwe vocalist is alleen even wennen vergeleken met Sauron.

Het beste album van deze band met afstand. Post(?)Organic is sowieso het headbang nummer bij uitstek!

Ik heb wat meer met het latere werk van de band, dat meer toegankelijk en groove-georiënteerd is, maar deze pot bikkelharde technische death metal mag er zeker zijn. Doordat je vrijwel continu murw wordt gebeukt door de ongenadige ritmesectie duurt het even voor het kwartje valt en je door begint te krijgen hoe knap de muziek feitelijk in elkaar steekt. De abstracte, vaak tegendraadse songstructuren geven hun geheimen niet direct prijs. Duidelijk niet geschikt voor de doorsnee metalliefhebber, maar zeker goed.

Organic Hallucinosis is een van mijn favoriete deathmetalplaten, en sowieso ook een van mijn meest gedraaide. Decapitated zit hier precies in een transitieperiode van brute technische deathmetalband naar groovende deathmetalband, wat resulteert in een waanzinnig interessante sound waarbij de twee verschillende aspecten zeer goed met elkaar in balans zijn. Gitarist Vogg is een ware riff-machine met een stijl die voelt als een mix van het messcherpe groovende riffwerk van Dimebag Darrell (Pantera) en het tegendraadse ritmische dissonante spel van Fredrik Thordendal (Meshuggah). Dat resulteert in een mix van riffs die na meerdere luisterbeurten nog steeds interessante details bevatten, maar ook riffs die na de eerste luisterbeurt gelijk als weerhaken in je hoofd zitten en er niet meer uitgaan. Voorbeelden hiervan zijn de openingsriffs van A Poem About an Old Prison Man en Visual Delusion, waar ik mezelf er op betrap dat ik die regelmatig zit te neuriën, wat dan weer resulteert in het draaien van Organic Hallucinosis.

Ook het meesterlijke drumwerk van Vitek heeft een fantastische mix van ronduit bruut deathmetaldrumwerk, vette grooves en tegendraadse ritmische structuren. De riffs van Vogg en het drumwerk van Vitek zitten dan ook naadloos in elkaar verstrengeld, samenkomend als een pakkend en overdonderend precisiebombardement. Zanger Covan heeft ook een atypische zangstijl voor deathmetal, met een meer hardcore-achtige schreeuw die voelt als een mix van Barney Greenway (Napalm Death) en Jens Kidman (Meshuggah). Naast de technische stukken en de groove georiënteerde stukken, weet Decapitated ook ronduit onheilspellende bedrukkende dissonante muren van geluid op de luisteraar af te vuren. Het is het soort deathmetal dat ik later bij een band als Ulcerate hoor.

Organic Hallucinosis weet precies de juiste mix van herkenbaarheid en abstractie te brengen, waardoor de plaat vanaf begin af aan (de lengte draagt daar ook aan bij) lekker in het gehoor ligt, maar in de lange termijn heel veel complexiteit en interessante ideeën herbergt. Een plaat die veel meer erkenning zou moeten krijgen. Het is dan ook doodsonde dat de plaat jarenlang zeer slecht te vinden was door niet op streamingservices beschikbaar te zijn. Gelukkig is dat nu wel weer het geval, en de liefhebber van technische en groovende deathmetal moet deze plaat absoluut horen.