Future Islands - Singles (2014)

Hier kijk ik naar uit! Vind hun voorgaande 3 albums heel tof!
Ben benieuwd wat ze nu gaan brengen!

Gebaseerd op de eerste 2 singles hetzelfde, maar dat maakt mij echt geen ene fluit uit, zo lang ze maar van die weergaloze live-optredens blijven geven.

Als het onlangs gegeven optreden tijdens de Letterman Show de maatstaf is, hebben ze qua weergaloze live-optredens in ieder geval niks ingeboet. Zag dat er helaas dit jaar vooralsnog geen NL data in de tour zit. Wel ontzettend benieuwd naar deze plaat. Vind vooral 'Seasons' een weergaloos nummer.

Geweldig optreden inderdaad!
Voor de geïnteresseerden: Seasons live

Le guess who mayday staat gewoon ingepland.

Ah, ok. Die datum staat niet tussen de tourdata op de Future Islands site.

Er is al heel wat over geschreven maar - wow - wat blijft het recente optreden van Future Islands bij de talkshow van David Letterman imposant. Zo promoot je nog eens een plaat. Want ja, de interesse voor Singles was snel gewekt na het zien van de live-registratie van 'Seasons (Waiting On You)'. En de verwachtingen, die maakt de driekoppige synthesizer-popband waar op hun vierde plaat in zes jaar. Hoewel niet meteen. Deze warme, in jaren '80 melancholie gedoopte, plaat heeft even de tijd nodig om onder je huid te kruipen. Absolute herkenningspunt van de band, de ietwat excentrieke frontman Samuel T. Herring, mag dan op Singles in zijn element zijn, het schommelt van de ene emotie in de andere. Herring schakelt met groot gemakt tussen boos, teder en lief. Soms fluisterend, dan weer richting grunge. Maar dat pallet aan emoties klinkt altijd melodieus. Door die fascinerende frontman zou je bijna de liedjes vergeten. Die zijn zeker het benoemen waard. Tien originele, kraakheldere composities met goed doordachte invalshoeken. Soms een tikkeltje theatraal en qua sfeer een beetje The Cure en New Order, maar dan meer van deze tijd. Soms, zoals in het meeslepende, met stadion-koortjes aangeklede 'Doves', klinken die liedjes pompeus; op andere momenten, zoals in het intrigerende 'Like The Moon', klinkt Future Islands juist weer ingetogen en bijzonder sfeervol. Hoogtepunt zijn de schitterende liedjes 'A Dream of You And Me' en het eerder genoemde 'Seasons'. Na herhaaldelijk luisteren kunnen alle tien de liedjes inderdaad als single uitgebracht worden en geloof je ieder woord dat Herring zingt. Wat een overtuigingskracht. Respect voor deze band.

Van: Daans Muziek Blog

het mooie vind ik dat de synthpop-sound van bandjes die allang vergeten zijn omdat zij voor die tijd vluchtige synthpop hitjes maakten, terug laat komen op een manier die salon-faehig is.

Na drie keer lezen denk ik dat ik bovenstaande zin snap.

Fijn album weer overigens, stem van die kerel is erg bijzonder.

Dankzij het optreden bij Letterman maar eens in het oeuvre gedoken en dat bevalt wel. Die optredens van ze zijn echt fantastisch zeg. Zoveel energie van die zanger, ongelooflijk. Grappig dat hij ook rector is van een middelbare school.

Die dansjes van hem zijn wel aardig.

wat een live optreden bij letterman!!
een band dat ik vanaf nu ga volgen nummers zoals spirit en seasons(waiting on you) steken er bovenuit nog een paar luisterbeurten en ik plak er een ster op!

Idd schitterend. Iemand die eruit ziet als een priester annex italiaanse ijsverkoper. Maar dan zo'n performance. Vooral de deathmetal achtige uithaal verwacht je niet.

edit: Dat is dansen anno 2014, gewoon een dier nadoen. Volgens mij doet ie een duif.

Meer dan aardige plaat, met een paar heerlijke nummers. Doves, Spirit en (uiteraard) Seasons springen er voor mij bovenuit. Toch blijft bij mij het gevoel hangen dat er iets meer in had gezeten.

Productie had wel iets helderder en voller gemorgen van me, liedjes zijn meer dan uitstekend. Begin oktober in Amsterdam!

A Song for Our Grandfathers is een favoriet van me

A Song for Our Grandfathers is voor Future Islands een experipenteel uitstapje. Dat zegt toch wel wat over het niveau van de rest. Heel gemiddeld voor mijn oren..

Vorig jaar dit album na twee/drie luisterbeurten een hele tijd links laten liggen, om een of andere reden pakte het hele album me toen niet. Seasons (Waiting on You) vond ik wel een geweldig nummer (en nog steeds). Maar aan het begin van het nieuwe jaar deze toch maar weer eens kans gegeven en momenteel verkocht aan dit album. Het staat vol met heerlijke nummers. Seasons (Waiting on You) blijft het absolute hoogtepunt (in gedachte denk ik het dansje van de frontman erbij). Verder zijn Light House en A Dream of You and Me ook geweldige nummers. Er is een aardige kans dat de waardering nog groeit naar 4,5*

Inmiddels verhoogt naar 4,5*. Wat blijft dit een geweldige plaat zeg. Behalve de nummers die ik in mijn vorige bericht had genoemd zijn de andere nummers meer in waardering gestegen bij mij.

Ik ontdek dit nu pas, omdat iemand gister Fall from Grace aanzette. Ik dacht eerst dat het Duits was
Wat mij betreft ook de mooiste track van het album, net iets rafeliger dan de andere overigens ook zeer goed in elkaar gedraaide popsongs. Goede ontdekking!

Erg spannende plaat met een interessante vocalist. Beetje rauw, wat best uniek is voor dit type electropop. De muzikale inlijsting is ook erg smaakvol. Wat mooie analoge basjes, synth-arpeggios en ook analoge drums.
Het rockt daarom ook wat meer dan de meeste synthpop.

Een vocalist is dat een zanger die op geslepen wijze de kerk uitgaat?

De conclusie die wordt getrokken uit de eraan voorafgaande term dropping, komt voor mij volledig uit het niets vallen. Het is voor mij niets meer dan - uiterst - clever (dat wel) gemaakte pop. Er is goed geluisterd naar de stijlvoorbeelden: Depeche Mode, Thompson Twins, A-Ha, Thomas Dolby. De zangreferentie kan ik even niet zo 1-2-3 benoemen, maar die is er wel - 't schiet me ongetwijfeld nog wel weer te binnen.

Er zit ook niet zoveel electro in - afgezien van de moog sound-alike (Korg?). Conclusie blijft: erg slim gemaakt, maar weinig origineel.

Ik vond het interessant en ging eens op zoek. Gerrit Welmers speelt vaak op een Akai MPK49 en een laptop.

Zie ook hier.

Hoewel ik Future Islands inmiddels al een paar keer live heb mogen aanschouwen op Best Kept Secret (Uiteraard met de geweldige stage exit nog steeds fris in het geheugen) en altijd erg onder de indruk ben van hun shows, had ik nog nooit studiomateriaal van de band beluisterd. Daar heb ik maar eens verandering in gebracht, door hun meest gelauwerde plaat op te zetten, deze Singles.

Live grunget zanger Samuel T. Herring er bij vlagen op los, dus het eerste wat opvalt bij beluistering van de plaat is dat de zang redelijk binnen de lijntjes is. Dat past eigenlijk ook wat beter bij de voornamelijk ingetogen nummers. Alle bij Fall from Grace gaat hij echt los.

Opener Seasons (Waiting on You) is natuurlijk een knaller van een single. Het niveau van deze track wordt eigenlijk de hele plaat vastgehouden. Dat is knap, want echt spannend of vernieuwend kan Future Islands zeker niet genoemd worden. Het is een combinatie van de new-wave begeleiding en de combinatie van de stem van Herring. Hierdoor wordt een uiterst genietbare plaat afgeleverd.

Halfje erbij. Deze plaat verveelt nog steeds geen moment.

Erg leuk dit zeg! Gaat op mijn verlanglijstje

Wie Light House op een fantastische manier in een horrorfilm gebruikt zien worden, kijkt naar Titane.

Titane bracht me hier.
Zo gaat dat soms.
Ik zal het werk van deze band de komende periode leren kennen.

Ik irriteer me toch aan de stem van de zanger. Beetje te rauw en ongepolijst dat past niet bij synthpop. 2,5 ster

Hier ook. Plaat heeft de tand des tijds uitstekend doorstaan. De plaat kent eigenlijk geen zwakke momenten en verveelt nog steeds niet.