Wham! - Make It Big (1984)

Niet op de zijkant?

Dit album onlangs op plaat in een selectie lp's overgenomen. Zoals al eerder aangegeven staan hier best wel een aantal aardige up-tempo nummers op. De beste in het oor liggende nummers, zijn ook de hits; Wake me Up.../Everything She Wants (eigenlijk een b-kant van Last Christmas), Freedom en de (solo)hit Careless Whisper. Daar mag het aanstekelijke motownachtige Heartbeat ook nog wel aan toegevoegd worden. De overige 3 zetten niet veel zoden aan de dijk.

Gek genoeg heb ik deze LP ook nog liggen. Everything She Wants en Freedom staan hier met een meer sobere mix op dan de versies die op de verzamelaars terecht zijn gekomen. Die bevallen mij veel beter. Prima popsongs.
Heartbeat is ook een leuke song. Pubersentiment in optima forma.

Het was destijds "not done" om te zeggen dat je Wham wel ok vond.

Ik heb toen al dit album op vinyl gehaald, en vind het eigenlijk nog steeds wel ok!

Gewoon prettige popnummers, met een waanzinnige zanger!

Careless Whisper is een juweeltje, en Like a baby ook!
Everything she wants vind ik zelfs een van de beste pop nummers uit de jaren 80!

Everything she wants (en dan eigenlijk de extended version) is gewoonweg een super nummer.
Alleen daarom al 4 sterren van mij voor dit album.

Careless Whispers is helaas grijsgedraaid, maar is nog steeds een sterk nummer.
Like a baby is in al zijn eenvoud wonderschoon.

Heerlijke plaat om bij deze tropische temperaturen weer eens op te zetten.
Allemaal prima nummers, met Everything she wants en (de lange versie van) Careless Whisper natuurlijk als briljante uitschieters. Alleen Like a Baby valt wat uit de toon qua sfeer, de rest is pop in z'n puurste vorm.

Wel vroeg ik me opeens af waarom het in de jaren 80 opeens normaal was om maar een nummer of 8 à 9 op je album te zetten. Weet iemand dit?

Interessante vraag. Het doet wel wat met de impact van een plaat vind ik. 40 minuten muziek maak je je sneller eigen dan 76 minuten muziek.

Ik weet niet wat de echte reden is. 20 a 25 minuten per plaatkant lijkt me gewoon een goed gebruik te zijn geweest.

Dit is gewoon George Michael's eigenste Reign In Blood al duurt deze net iets langer.

De duur van die plaat is ook impactgericht.

Los daarvan is Make It Big mijn allereerste LP. Ik zou liegen als ik dapper ging roepen dat ik er niets meer aan vond.

Heb ik ook bij mijn eerste gekochte album (wel op tape)
Roxette - Joyride
Wham! ken ik enkel van de radio, destijds volgde ik trouw de Top 30.

Afbranden zou makkelijk zijn , maar Wham maakte naar mijn idee wel iets meer dan bubblegum 80' s pop . George Micheal kon wel een liedje schrijven . Had het toen al in zijn eentje gered , want de toevoeging van Ridgly was kennelijk wel leuk voor het totaalplaatje .
Everything She Wants is een sterke troef , prima verloop , catchy en met de nodige inhoud .
De rest onderhoudend ,lichtvoetig , maar wel spontaan .

Kijk maar eens naar de albums van Spandau Ballet.
Het gaat gewoon om groepen die niet meer in huis hadden.

Zowel Spandau Ballet als Wham! hadden zelden nummer op overschot.
Je zal op de b-kanten van hun singles vaak instrumentale versies of live versies vinden.

Vergeet niet dat in de 80s elk jaar een nieuwe plaat moest klaar liggen.
Dan zijn 8 of 10 songs behoorlijk wat. Tegenwoordig heb je platen met 12 of 14 tracks.
Maar ze verschijnen ook doorgaans maar om de twee jaar.

Leuk weetje: Vandaag overigens precies 25 jaar geleden dat het afscheidsconcert in Wembley plaatsvond

Ik vind dit album beter dan hun debuut. Dat komt dan vooral door nummers als Everything She Wants, Freedom en Careless Whisper die het niveau toch enigszins omhoog trekken. Met de overige nummers heb ik hetzelfde gevoel als wat ik had met de nummers op hun debuutalbum. Het is allemaal hopeloos gedateerd en de nummers weten voor het over grote deel mij niet te overtuigen.

Van het nummer Wake Me Up Before You Go-Go ga ik spontaan huilen en niet omdat ik het zo intens prachtig vind. Dat nummer vind ik echt verschrikkelijk. Ik kan mij nog herinneren dat vroeger iedereen die een keyboard had, de instrumentale versie van dat nummer onder één van de toetsen had zitten. Toen vond ik het nog een leuk deuntje, nu één van de foutste nummers aller tijden. Wham! was in mijn optiek echt een singlebandje en met een verzamelalbum heb je dan ook alles wat je moet hebben van deze band.

Ik heb trouwens een Compleet andere hoes van dit album en als ik ga zoeken via google naar een cover van dit album, vind ik voor 99% ook de hoes die ik heb.

Die hoes prijkt op de voorkant van de persingen uit de VS en Canada.

De originele Europese hoes staat hierboven al twijfel ik over de letters. Zelf heb ik een LP uit 1984. Die heeft bovenstaande hoes maar dan mét letters. Ik wed dat dat de originele hoes is.

Damn, ik weet teveel van Wham!

Ok, raar dat ik dan de persing uit de VS of Canada heb. Ik heb hem hier in een platenzaak gekocht. Verdwaald exemplaar wellicht.

Damn, je weet inderdaad erg veel van Wham! Shame on you

Op zich niet zo gek hoor. Als de voorraad bij de ene fabriek even op is, wordt het gewoon vanuit de ander geïmporteerd.

Het zou er als het goed is op moeten staan waar het vandaan komt.

Staat niets bijzonders op, ook in het boekje niet. Alleen de tracklist en dit:

© 1984 Sony Music Entertainment Inc./"Epic" Registered Trademark [Epic Logo] is the exclusive trademark of Sony Music Entertainment Inc./Distribution Sony Music

Niet dat het allemaal heel erg veel uitmaakt, maar was wel nieuwsgierig. Maar als jij zegt dat het uit de VS of Canada komt, vertouw ik je op je helder blauwe ogen.

for once and for all ...

De originele UK hoes (en Wham! is een UK groep).
Wham! - Make It Big (Vinyl, LP, Album) at Discogs

De Europese (continentale) versie van de hoes.
Wham! - Make It Big (Vinyl, LP, Album) at Discogs

De US hoes.
Wham! - Make It Big (Vinyl, LP, Album) at Discogs

Om te weten uit welk land je CD of vinyl album komt moet je op het schijfje zelf kijken.
Het staat te lezen op het zogenaamde inner label.

MusicMeter heeft het dus eigenlijk bij het rechte eind,
al heeft bijna ieder van ons de niet UK release.

Die zonder letters is de oorspronkelijke dus.

Blijkbaar is dit inderdaad de oorspronkelijke hoes. Er zijn op het net trouwens geen fatsoenlijke hoesjes te vinden in het wit. Zowel met tekst als zonder tekst. Alleen de US versie kom je in goede kwaliteit tegen.

Like a baby is heeeeeerlijk....

Vandaag deze en de debuutplaat weer eens in de auto door de speakers laten knallen, en het blijft voor mij ultieme feelgood popmuziek. Het is duidelijk dat George Michael een voorliefde heeft voor soulmuziek.

Wham! (of eigenlijk George) was in een jaar behoorlijk gegroeid als songschrijver, want de nummers zijn van een beduidend hoger niveau dan op 'Fantastic'. Binnen de popkaders durf ik te stellen dat er eigenlijk geen slecht nummer op staat.

De muzikale progresse is vooral te horen in (het geweldige) 'Everything She Wants', 'Careless Whisper' en 'Like a Baby' die allen niet hadden misstaan op een plaat onder George z'n solovlag, en een behoorlijke koerswijziging laten horen t.o.v. nummers als 'Bad Boys', 'Wham rap!' en 'Young Guns'.

'Wake Me Up' zal natuurlijk niet de boeken in gaan als beste en meest originele popsong ooit, maar het steekt wel goed in elkaar en iedereen zingt het (bewust of onbewust) mee. Hetzelfde geldt voor 'Credit Card Baby', het past perfect in de bubblegumpop die Wham! maakte

En ook heerlijke hit 'Freedom' en de non-singles 'Heartbeat' en 'If You Were There' (cover van The Isley Brothers) zijn topnummers, die als ze op single uitgebracht waren zeker hits waren geworden.

Perfecte popplaat van Wham! en heerlijk voor een zonnige, zomerse dag.

Careless Whisper is een geweldig nummer en ook Everything She Wants is perfect.

Perfecte popplaat? Hou toch op, dit is drie keer niets. Leuk voor zo lang het duurt, en dat was al behoorlijk lang. Voor mij persoonlijk was 'The edge of heaven" het hoogtepunt van deze band en dan heus niet omdat hun afscheidsplaat was. Snoepje van de week, dat is het. Eenmaal uit beeld waren zij onmiddelijk weg. Het aantal stemmen zegt boekdelen.

Het echte talent (Micheal) was al snel weer terug hoor, The Looks en talentloze (Ridgley) was inderdaad snel verdwenen.

George Michael bracht daarna "Faith" uit, beter dan Wham en hij steeg met die plaat tot grote hoogte en dat is terecht als het tegen het Wham materiaal wordt afgezet.

Ik kan 'Careless Whisper' eigenlijk niet meer horen zonder aan Het Grote Baggerboek te denken: 'Maar ik ben meer van het gevoelige typ. Kerles wipper en de bolero van Bo Derrick en dat soort romantisch geshit.'

MAKE IT BIG (1984) 2CD deluxe edition repair shop

Ik heb ook eens geprobeerd om dit album groter te maken.
Hoe ik deze 2CD deluxe editie finaliseerde, kan je hieronder lezen.

Zie link hierboven voor het resultaat.