Mink DeVille - Coup de Grâce (1981)

Wat een goede plaat van MInk, ik was echt niet voor de heer te vinden. Maar deze groeide en als ultiem bewijs : Ik ben mijn platencollectie aan het uitdunnen en ik was dus aan het sorteren, en deze is dus een blijver. En geloof me, er is veel op de schop gegaan.

Het album begint me wat te gezapig (of mainstream, zoals u wilt). Dat geeft Willie wel de kans om zich met de reguliere rock scène te meten. Maar het geschifte cajun heeft hier wel grotendeels plaats voor moeten maken. Naar het einde toe komt er wat meer jalapeno in maar het wordt nergens zo urgent en Rock n Roll als op Le Chat Blue.

Prachtalbum, voor mij zijn mooiste.
Kwam uit in de tijd dat ik vele New Wave platen kocht maar deze koesterde ik ook, you better move one, maybe tomorrow, zit ook een ongelooflijke drive in deze plaat en zijn stem.
Had m toen graag live gezien maar lukte toen niet of zo.

Je kan altijd een Rockpalast placebo nemen ........

Dat is waar natuurlijk

Mink (Willy) Deville behoort voor mij tot de meest ondergewaardeerde artiesten binnen de popmuziek. Met zijn uniek amalgaam van diverse muziekstijlen – variërend van rock tot cajun, country en blues – heeft hij mij met meerdere platen positief weten te verrassen. Dit album ken ik al heel lang, wat mijn pa had het in zijn bezit en draaide het regelmatig in de auto tijdens vakanties. Voor mij is dit album dan ook onlosmakelijk verbonden met de zomervakanties in Frankrijk die ik als kind beleefde.

Je zou kunnen zeggen dat Coup de Grace wat commercieler klinkt dan de rest van Deville’s platen, maar zijn kracht is ook hier dat hij ook op dit album zijn eigen stijl perfect weet te behouden. Vooral in songs als One Good Reason, Love and Emotion en Teardrops Must Fall komt dat perfect tot uiting. Ieder nummer klinkt origineel, waarbij het aanstekelijke Love Me Like You Did Before mijn absolute favoriet is.

Ik had Deville graag wel eens live willen zien optreden, maar net op het moment dat ik me in zijn oeuvre ben gaan verdiepen overleed hij. Het blijft jammer dat een groot artiest als hij nooit de credits heeft gekregen die hij mijn zijn unieke stem en stijl verdiende. Op dit album komt dat het beste naar voren: 5*.

Dit is een magistraal album van deze charmeur. Love and Emotion is mijn favoriete nummer.

Charmeur? Vertel.

In 1984 en 1986 trad hij op in Noorderligt. Onderstaande passage uit de recensie van noorderligt.nu onderbouwt mijn stelling.
Hij kwam het podium op met een roos tussen de tanden, strak in het pak, opwindende bewegingen, vrolijke lach en een spetterende band. Latin lover, romantische charmeur met een punky attitude

Samen met Cabretta is dit album het beste werk van Mink DeVille.

Had deze LP vroeger maar moet m verkocht hebben in mijn gitaarrock periode…
Terug gekocht!!!
En heel erg blij mee, wat een zalige muziek.
Wat me nu opvalt is dat dit wel degelijk heel erg Springsteen is.

Benieuwd naar zijn latere periode, ik hou de tweehands sectie vd LP s in het oog…

Mijn platenkast staat vol met werken van Willy ( en Mink) de Ville. Coup de Grace is de laatste die ik heb aangeschaft via MP. Ik vind dit album niet in de buurt komen van de rest. Teleurstellend

vind ik dus minderrrrr. Tja nmpoc.....

het vierde album van Mink DeVille ofwel Willy DeVille, wiens inspiratiebronnen o.a. lagen bij blues, New Orleans r&b (Ernie K-Doe, Dr. John, Allen Toussaint), klassieke soul (Ben E. King, The Drifters), rock 'roll (MC5) en Latijnse muziek.

al die genres zijn merendeels terug te horen op het weergaloze "Coup de Grace" dat letterlijk genadeschot betekent. 8 eigen songs van Willy DeVille plus 2 sterke covers "Help Me Make It" van Eddie Hinton die ook wel de blanke Otis Redding werd genoemd en een aantal jaren lid was van de vermaarde Muscle Shoals Rhythm Section en de schitterende ballad "You Better Move On" van country/soul legende Arthur Alexander, die ook "Go On Home Girl" schreef, dat een prachtige versie kreeg op het Ry Cooder album "Bop Till You Drop". "You Better Move On" werd overigens ook door de Rolling Stones gecoverd.

ervaar het middenstuk van dit album als het beste met "Teardrops Must Fall", "You Better Move On" en "Love & Emotion" met de heerlijke accordeon en saxofoon accenten als de prijsnummers.

de voor zijn doen wat mindere ballad "So In Love Are We" en de doorsnee rocker "Love Me Like You Did Before" weerhouden mij ervan om de volle mep van 5 sterren te geven.

commerciëler en toegankelijker dan de voorgaande 3 albums met wellicht een minder rafelig, rauw randje, maar "Coup de Grace" is na al die jaren uitgegroeid tot een tijdloze klassieker.

Album werd geproduceerd door Willy DeVille en Jack Nitzsche (except "Love Me Like You Did Before")

Willy DeVille: vocals, rhythm, slide & lead guitars
Kenny Margolis: keyboards, accordion, vibraphone
Ricky Borgia: rhythm & lead guitar
Louis Cortelezzi: saxophones
Joey Vasta: bass guitar
Tommy Price: drums