Todd Terje - It's Album Time (2014)
mijn stem
163 stemmen
Noorwegen
Dance
Label: Olsen
-
Intro (It's Album Time) (1:41)
-
Leisure Suit Preben (4:20)
-
Preben Goes to Acapulco (4:35)
-
Svensk Sås (2:44)
-
Strandbar (4:29)
-
Delorean Dynamite (6:46)
-
Johnny and Mary (6:32)
met Bryan Ferry
-
Alfonso Muskedunder (3:25)
-
Swing Star Part I (4:18)
-
Swing Star Part II (6:18)
-
Oh Joy (7:09)
-
Inspector Norse (6:59)
0
geplaatst: 15 april 2014, 17:41 uur
Als ik een favoriet land uit zou moeten kiezen qua muziek komt Noorwegen verrassend hoog bij mij, misschien zelfs op de eerste plaats. Bands als Motorpsycho, Jaga Jazzist en Kaizers Orchestra behoren tot mijn persoonlijke favorieten, en ik ben daarom altijd wel extra getriggerd als iets uit Noorwegen komt. Deze Todd Terje (oorspronkelijke naam: Terje Olsen) kreeg daarom toch maar een luisterbeurt. Ook geholpen door de behoorlijke beoordelingen van (onder meer) Musicmeter en Pitchfork natuurlijk.
En deze Noorse DJ maakt een soort electro, disco-combi. Meestal associeer ik electro met donkere en duistere beats, maar niets van dit alles op dit album. Dit is lekker luchtig en vrolijk, maar zonder vervelend te worden zoals ik vaak bij disco heb. Het begint wat rustiger, met deuntjes die ook als achtergrond bij de Love Boat tv-serie hadden kunnen dienen. Naarmate het album vordert wordt het tempo wat opgeschroefd, maar het hele album is eigenlijk bijzonder leuk om naar te luisteren. Er wordt niet in gezongen (behalve een paar keer de zin It's Album Time), maar dat mis je ook nergens. De bliebjes en melodieën zijn sterk genoeg en zorgen voor de nodige afwisseling. Een echte uitschieter hoor ik niet echt, alles is van hetzelfde hoge niveau.
Ik was oorspronkelijk niet van plan om het album te recenseren, maar ik bleef hem maar draaien afgelopen week. Begonnen in de categorie 'wel aardig', gestegen naar 'best leuk' en nu staat die op 'erg fijn'. Heerlijke 'niets-aan-de-hand' electro-pop dus die best verslavend is.
Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds
En deze Noorse DJ maakt een soort electro, disco-combi. Meestal associeer ik electro met donkere en duistere beats, maar niets van dit alles op dit album. Dit is lekker luchtig en vrolijk, maar zonder vervelend te worden zoals ik vaak bij disco heb. Het begint wat rustiger, met deuntjes die ook als achtergrond bij de Love Boat tv-serie hadden kunnen dienen. Naarmate het album vordert wordt het tempo wat opgeschroefd, maar het hele album is eigenlijk bijzonder leuk om naar te luisteren. Er wordt niet in gezongen (behalve een paar keer de zin It's Album Time), maar dat mis je ook nergens. De bliebjes en melodieën zijn sterk genoeg en zorgen voor de nodige afwisseling. Een echte uitschieter hoor ik niet echt, alles is van hetzelfde hoge niveau.
Ik was oorspronkelijk niet van plan om het album te recenseren, maar ik bleef hem maar draaien afgelopen week. Begonnen in de categorie 'wel aardig', gestegen naar 'best leuk' en nu staat die op 'erg fijn'. Heerlijke 'niets-aan-de-hand' electro-pop dus die best verslavend is.
Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds
0
geplaatst: 8 december 2023, 13:49 uur
Inmiddels is deze plaat bijna tien jaar uit. Ik moet zeggen dat ik er nog steeds wel eens naar terugkom, vooral door de unieke sound denk ik. Kernfrasen die in me opkomen zijn 'opzwepend' en 'hoge melodielijntjes'. Over die melodielijntjes gesproken: deze zijn tegen het neurotische aan en daarom vind ik dat de gehele plaat in een luistersessie toch wat te veel. Niet voor niks is de welkome uitzondering dan ook 'Johnny and Marry' (met Bryan Ferry), dat dan weer wat wegheeft van Daft Punk.
* denotes required fields.