Timber Timbre - Hot Dreams (2014)

Titelnummer Hot Dreams leek me te vertellen dat dit een zwoele en sexy plaat ging worden. Dat is mooi, na Timber Timbre de afgelopen jaren al een duistere en een spookachtige plaat afleverde. Echter, het gebeurt vaker, de vooruitlopende single is niet helemaal wat je van dit album kunt verwachten. Sterker nog: Curtains!? is weggelopen van voorganger Creep On Creepin' On. Ook The New Tomorrow heeft qua stijl wel wat weg van Black Water. Ergens wel jammer: een heel album in de stijl van het titelnummer Hot Dreams en de titel 'Seksplaat 2014' was nu al beslist.

Taylor Kirk levert voor de derde keer op rij wel een goed album af dat waarschijnlijk nog wel gaat stijgen in de beoordeling - op dit moment 4*. Al zal dit uiteindelijk niet de titelloze plaat uit 2009 gaan overtreffen. Maar dat was moeilijk geweest.

Timber Timbre is een folk-trio uit Canada. Dit is alweer hun vijfde album, en de naam kwam me ergens vaag bekend voor. Misschien omdat ze op de long-list stonden voor de Polaris Music Award (Canadese pop-prijs, dit jaar gewonnen door Godspeed You! Black Emperor) in 2009 en 2011, of omdat ze vorig jaar tourden met Laura Marling. Maar goed, in combinatie met de typering van de muziek (volgens wikipedia: blues, filmisch) genoeg redenen om dit maar eens te gaan luisteren dus!

En daar heb ik geen moment spijt van. Een dreigende sfeer, soms een beetje een western gevoel. Het 'blues' gedeelte van de typering zie ik er nog niet helemaal in, maar dat maakt natuurlijk niet uit. Het filmische aspect in de muziek is zo duidelijk aanwezig, dat ik de cowboys al klaar zie staan voor een duel, maar dan wel op een Quentin Tarantino wijze, zeg maar. Zo'n ontzettend cool Wilde Westen gevoel. In combinatie met de mooie stem, de dreigende sfeer en de goede instrumentatie zit dit deel helemaal snor. Het album geeft echter niet meteen al zijn geheimen prijs. Na de 1e luisterbeurt vond ik het vrij veel van hetzelfde en miste ik de afwisseling. Met iedere volgende keer luisteren vallen er steeds meer dingen op. Bij iedere luisterbeurt vallen er nieuwe dingen op, en blijkt het album meer dan voldoende afwisseling te kennen.

Ik ben hier serieus van onder de indruk. Een heerlijke album om keihard aan te zetten en met de ogen dicht op de bank te luisteren. Geef het echter wel even de tijd, want dit album blijft maar groeien. Maar de beloning is het meer dan waard.

Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds

Dit zou inderdaad zo filmmuziek kunnen zijn.
Een beetje een moderne western of iets dergelijks.
Maar dan met drugsbaronnen in de buurt van de Mexicaanse grens.
Zeg maar een soort van Breaking Bad maar dan geschreven door David Lynch en Quentin Tarantino als uitvoerende producent.
Zoals bij geslaagde westernsoundtracks ook vaak het geval is, hoor je hier ook verschillende vage geluiden op de achtergrond.
Het is net geen Americana, net niet zo duister als 16 Horsepower en weer net niet zo depressief als Tindersticks.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Timber Timbre - Hot Dreams - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Meerdere lezers van deze BLOG hebben me de afgelopen weken geadviseerd om eens naar Hot Dreams van Timber Timbre te luisteren. Op een of andere manier schoof deze tip steeds weer naar de onderste regionen van mijn todo lijst, maar een dag of wat geleden kwam de derde plaat van Timber Timbre dan eindelijk uit de speakers. Sindsdien ben ik flink onder de indruk van deze plaat, die het vooral goed doet op de vroege ochtend en aan het eind van de dag.

Timber Timbre is een project van de Canadese muzikant Taylor Kirk en Hot Dreams is al weer de derde plaat van de band. Op deze derde plaat maakt Timber Timbre ingetogen muziek met invloeden uit de folk-noir, soul en de filmmuziek.

Namen die vrijwel onmiddellijk bij me op kwamen bij beluistering van Hot Dreams zijn de namen van Richard Hawley en Tindersticks. Met name de muziek van de laatste band is ongetwijfeld een belangrijke inspiratiebron geweest voor Timber Timbre, al is de muziek van de Canadezen zwoeler en bij vlagen ook soulvoller en vind ik Taylor Kirk een betere zanger dan Stuart Staples die het er voor mij toch vaak net wat te dik oplegt.

Timber Timbre maakt hiernaast donkere en bijna sinistere muziek. Het is muziek die het goed zal doen in een willekeurige film van David Lynch, maar Timber Timbre schuift af en toe ook op in de richting van de spaghetti westerns van weleer en heeft ook alvast de soundtrack gemaakt voor een volgende film van Quentin Tarentino of de follow-up van Breaking Bad.

Nu we toch namen aan het noemen zijn mogen ook die van Nick Cave en Leonard Cohen niet ontbreken, want de songs van Timber Timbre zijn net zo intens als die van Cave of Cohen. Ik heb al heel wat namen genoemd om de muziek op Hot Dreams te duiden, maar hiermee ben ik er nog lang niet. Timber Timbre maakt op haar derde plaat immers ook 60s psychedelica (waarbij Taylor Kirk opeens klinkt als Roy Orbison), schuift op in de richting van het ingehouden bombast van The Righteous Brothers en verwerkt zo nu en dan ook bijna achteloos invloeden van recentere datum.

Hot Dreams is een buitengewoon stemmige plaat. De instrumentatie is iedere keer weer verrassend maar altijd wonderschoon, waarbij het niet zoveel uitmaakt of Timber Timbre deze instrumentatie terugbrengt tot de essentie of juist flink aankleedt met blazers en strijkers. Het is een instrumentatie die keer op keer prachtig kleurt bij de warme en donkere vocalen van Taylor Kirk, die de wat sinistere klanken op Hot Dreams voorziet van een dun laagje ijs.

Hot Dreams van Timber Timbre is een plaat waarop ontzettend veel te ontdekken valt, maar het is ook een plaat om lekker bij achterover te leunen, zeker wanneer de dag nog moet beginnen of langzaam tot een einde komt. Inderdaad een briljante plaat, precies zoals flink wat lezers van deze BLOG me de afgelopen weken al hadden gemeld. Erwin Zijleman