Freddie Gibbs & Madlib - Piñata (2014)

Lekker zomers album. Ik vind Freddie Gibbs een sterke rappers, maar dit is de eerste keer dat hij mij echt overtuigd. Ook Madlib is (gelukkig) weer lekker op dreef. Wat ik wel leuk vind is dat zijn experimenten - zoals de Medicine Shows - nu verwerkt zijn tot fijne beats. Een klein minpuntje vind ik dat er tracks zijn toegevoegd die al een paar jaar oud zijn. Maar eigenlijk moet ik niet zeuren, want dit zijn ook heerlijke nummertjes!

Is dit een moderne klassieker?

Nooit echt een fan geweest van Madlib. Ken hem dan ook niet heel goed, maar het alom gewaardeerde album met MF Doom vond ik toch middelmatig (dit kan ook komen doordat ik MF Doom gewoon een matige rapper vindt). Op dit album bewijst Madlib echter dat ik het bij het foute eind had, de beats van Madlib klinken erg lekker in de oren. Daarnaast is Freddie Gibbs gewoon een goede rapper. Nadat het nieuwe album van Hopsin en ScHoolboy Q achteraf een aardige teleurstelling waren, stelt dit album tot zover nog geen teleur.

Daarnaast kent dit album natuurlijk geweldige gastartiesten in de vorm van Danny Brown, Ab-Soul, Scarface, Raekwon en Earl Sweatshirt.

Tot nu toe vind ik dit ook echt een geweldig album, deze mannen kennen echt een fantastische chemie. Madlib is heerlijk in vorm en maakt hier echt een zomers album van, en ook voor mij is dit de eerste keer dat Gibbs me écht weet te overtuigen. De features vind ik echter tot nu toe een zwakte: Danny Browns verse op High klinkt slecht erin gemixt, Scarface levert matige bars af en Ab Soul spant de kroon met alweer een echt abominabele bijdrage (wat is er met deze man aan de hand de laatste tijd?).

Voor nu een *4, hoop dat dat nog mag stijgen!

De beats op Real [aanbiddende emoticon]. Dat nummer is trouwens een Young Jeezy diss.
Ik raad de mensen die dit goed vinden ook ten sterkste aan om In Search of Stoney Jackson eens te checken. Misschien productioneel gezien zelfs beter werk van de Madlib.

De beats op dit album zijn geweldig. Luister het album nu voor de tweede keer vandaag en ik moet Madlib misschien wel een eerlijke kans gaan geven en andere projecten van hem checken als hij het niveau van deze beats ook op andere projecten weet te halen.

Blijkbaar niet @ Surrender: ik heb lang hetzelfde gehad bij Doom en Madlib. Maar, en dit gaat heel cliché overkomen, je moet er aan wennen. Ik zal nooit een grote Doom fan zijn maar op Madvillainy is hij werkelijk geniaal net als op The Mouse and the mask. Op beide albums moet je de beats wat gewoon raken en dan ga je het langzaamaan geniaal vinden. Zo ging het althans voor mij en velen anderen.

Maar voor we helemaal al te ver off-topic gaan. Ik ga deze eens pindakazen en eens van een gedegen luisterbeurt voorzien. Gezien ik Gibbs over het algemeen maar matig kan appreciëren en Madlib nogal wisselvallig is, verwacht ik er niet zo heel veel van...

We gaan weer eens op de hip-hop tour. Waarom? Omdat Madlib. Madlib is zo'n geniale beatmaker die niet schuwt om jazz in zijn hip-hop te verwerken. Hij heeft niet voor niks het briljante, van jazz-samples gebruik makende, album Blue Shades uitgebracht op het beroemde Blue Note jazz-label. Daarnaast werkte hij mee aan de absolute hip-hop klassieker Madvillainy, en wist hij briljante platen onder zijn andere naam Quasimoto uit te brengen. Samenwerken staat in ieder geval hoog op zijn prioriteiten-lijst, en op Piñata doet hij dat met rapper Freddie Gibbs. Freddie Gibbs is door veel gast-bijdrages op recente hip-hop albums in de hip-hop scene al een bekend gezicht en heeft al een sterke solo-carriere, maar is voor het grote publiek nog slechts een nieuwe held aan het firmament. En dit album zou zo eens een hele grote naam van hem kunnen maken.

Piñata combineert de beat-kunsten van Madlib zoals we die gewend zijn, met de gangsta-rap van Gibbs. Verwacht een hoop "mothafucka", "niggers", "fuck", snelle raps en directe 'gangsta' lyrics. Zo wordt zijn eerdere platenbaas Young Jeezy keihard gedisst op Real, worden de Lakers en Los Angeles geëerd op Lakers, komen ook de Knicks langs op, jawel, Knicks en wordt de 'thug-life' ook nog bezongen op Thuggin'. En ja, ook de titel is weinig pretentieus: de titel is gebaseerd op een droom van Gibbs waarin Mexicaanse kinderen een Piñata kapotsloegen en er cocaine uitviel. Voor mij dient de lekker flowende rap dan ook vooral als de basis voor de absolute instrumentale klasse van Madlib: Strijkers, fantastische (zang)-samples, heerlijke drums, sfeervolle piano-ritmes en overal rake onvoorspelbare beats en elektronische toevoegingen. Alles wordt hier op het album wel bij elkaar gestopt, maar nergens voelt het chaotisch. Het album is een veelzijdig zomers geheel en wordt onwijs sterk door Gibbs aan elkaar gerapt.

Deze briljante samenwerking zou dan ook zo eens voor het hip-hop album van het jaar kunnen zorgen. Waar 2012 het jaar van Kendrick Lamar was, 2013 het jaar van Kanye, zou 2014 zo wel eens het jaar van Madlib en Freddie Gibbs kunnen worden.
Pat-sounds: Album Freddie Gibbs and Madlib - Piñata (2014) - pat-sounds.blogspot.nl

Ik vind het vooralsnog wel oké, maar niet meer dan dat. Misschien groeit het nog wat, maar Freddie Gibbs is niet mijn favoriete MC en ik heb Madlib al beter horen producen dan dit...

Zeker naar mijn smaak het beste Hip/Hop album van 2014 dusver. De beats zijn van ongekend hoog niveau met heerlijke jazz en soulsamples. De flow, de stem en delivery van "Gangsta Gibbs A.K.A. Gangsta Gibbs Hoe!" zijn on point. Geen tekstuele hoogstandjes, maar lekkere recht-voor-je-raap gangsterrap heerlijk!

Dit is momenteel mijn favoriet; Isaiah Rashad en The Doppelgangaz staan hier nog net onder!

Mij bevalt het ook erg goed tot nu toe . Teksten zijn indd nergens bijzonder ofzo maar de beats in combinatie met het stemgeluid en de flow van Gibbs klinken gewoon erg vet. Vooral Thuggin' is echt geniaal. Voor nu 4* maar ga hem zeker vaker luisteren.

De harmonie tussen beats en stemgeluid zijn er inderdaad. Misschien dat ik het na verloop van tijd steeds beter vinden, dus ik ga nog niet stemmen. Ik herinner me dat ik GKMC van Kendrick ook niet meteen super vond bij de eerste luisterbeurt.

Het is allemaal prima, en Gibbs flow ligt op zich prima op de beats, maar het doet verder ook helemaal niks met me. Sowieso zijn de teksten nou niet van een bijzonder niveau. Dit hebben we al zo vaak gehoord. Zijn stem kan ik ook niet echt waarderen, maar dat is verder puur persoonlijke voorkeur.
Er zitten een aantal fijne producties bij, maar ook een flink aantal nietszeggende.
Misschien is dit gewoon niet mijn kop thee, maar echt blij word ik hier niet van.

Als Anthony Fantano dit een 9 geeft kan er toch weinig mis mee zijn!

Muziekfan met webcam vindt het goed.

Moet wel goed zijn!

Jij bent duidelijk onbekend met The Needle Drop. Ik zal je een lectuur besparen, maar om te zeggen dat dit zomaar een ventje met een webcam is is de plank misslaan.

O, ik ben wel bekend met The Needle Drop, hij doet zijn reviews leuk hoor, maar het blijft gewoon iemand die veel met muziek bezig is en daarover filmpjes opneemt. Op het oordeel afgaan van één enkele muziekcriticus (of hij dat is kan over gediscussieerd worden) is sowieso niet echt handig.

Mijn verwachtingen waren niet normaal hoog (omdat Thuggin' en Shame), maar werden door mijzelf optijd bijgesteld omdat een Madlib-project vrijwel nooit constant is. Helaas was dit terecht. Het album kent natuurlijk, buiten de eerdergenoemde tracks, een aantal sterke nummers, maar een echt ''albumgevoel'' krijg ik helaas niet. Niet de classic waarop ik hoopte. Wel 3,5*.

Met het gebrek aan een écht albumgevoel ben ik het wel eens. Maar bijna iedere track is op zichzelf kapot gaaf dus hier krijgt hij 4*

Dope album, ga ik lekker grijs draaien komende tijd. Tot nu toe alleen als kritiekpunt dat een aantal gastbijdragen nogal overbodig is.

Wat een ziek album, haast elk nummer is een volledig schot in de roos (Lakers wordt verpest door de features) en Pinata is nu al mijn favoriete posse-cut van het jaar. Maar wat lijken Casey Veggies en Sulaiman daar op elkaar, kan niet geloven dat dat twee verschillende stemmen zijn.

Half sterretje omhoog, geniet hiervan.

Wat word ik er vrolijk van dat Madlib hier weer heerlijke beats aflevert. Tegen mijn verwachting in past Freddie Gibbs eigenlijk perfect op de producties van Madlib. Beide mannen presteren bijzonder constant op dit album en weten het nergens saai te laten worden door oa de uiteenleggende gastartiesten en speelse raps van Gibbs. Teksten doen er op dit album natuurlijk niet toe, de gangsterrap van Gibbs maakt dit album wellicht alleen maar lekkerder doordat je er heerlijk gedachteloos naar kan luisteren.

Als je het mij vraagt begint dit jaar geweldig voor de hiphopliefhebber. Na eerder erg tevreden gesteld te zijn met de nieuwe projecten van CYNE en CunninLynguists (waarvoor ik eigenlijk in beide gevallen niet al te hoge verwachtingen had), ben ik nu voor de derde keer aan het luisteren naar Piñata, de nieuwe plaat van Freddie Gibbs en Madlib. Thuggin' is natuurlijk al een soort moderne klassieker, maar verder ben ik Madlib de afgelopen jaren eigenlijk min of meer uit het oog verloren. Wel apart, want hij was een paar jaar geleden, dankzij Madvillainy, Shades of Blue, wat losse producties en een paar geweldige mixen toch één van mijn favoriete producers. Freddie Gibbs is dan weer totaal niet mijn soort rapper - erg macho, erg lomp, erg 'straat'. Maar de combinatie met Madlib, die bij mij al zo aansloeg in de vorm van Thuggin', kan mij ook over de lengte van een geheel album bekoren. De kenmerkende jazzy vibe en bizar nauwkeurig afgewerkte beats van 'lib passen perfect bij de luie rapstijl van Gibbs. Voeg daar een mooie lijst (semi-)underground gastrappers aan toe, en de onaangename nasmaak van het slappe vorige hiphopjaar is in de eerste drie maanden van 2014 al ruimschoots weggespoeld.

Edit: Ik herken in de sample waar Broken op is gebaseerd ineens die van Haze, van CYNE. Aangezien ik die helemaal kapot heb gedraaid zou je zeggen dat het gebruik van dezelfde basis afbreuk zou doen aan de kracht, maar Madlib maakt er een lome jam van die totaal anders klinkt dan de hi-tempo track van CYNE. Geslaagde andere kijk dus op die sample.

Dit album is het beste wat ik dit jaar gehoord heb.

Mensen noemen dit de nieuwe Madvillainy, maar dat is het niet! Madvillainy is mogelijk de beste hip hop album aller tijde. Zo een status is moeilijk te bereiken, maar deze album is uitstekend in zijn eigen manier. Ik ben nooit een fan geweest van freddie gibbs, maar madlib is mijn favoriete producer. Dus mijn verwachtingen waren best wel hoog. Toen ik klaar was met het luisteren naar deze album weet ik nu al zeker dat dit 1 van mijn favoriete albums van 2014 gaat zijn. Dit is freddie gibbs in zijn topvorm, en Madlib doet het weer (zoals altijd). Freddie gibbs pas precies bij alle beats en het is een uitstekende album.

Nieuwe Madvillainy?? Wie zegt dat? Dat lijkt me een compleet idiote vergelijking.

Dat lijkt mij ook, laatst nog de tekst van Figaro gelezen. Freddie Gibbs is best aardig om naar te luisteren maar hij mag de veters van MF DOOM nog lang niet strikken. Op Madvillainy levert madlib ook veel subtielere beats af.

Misschien dat hij dit bedoelt. Maar deze dude zegt het toch iets genuanceerder.

Voordat ik deze plaat op zetten wist ik niet wat ik kon verwachten. Madlib heeft mij weinig overtuigd de afgelopen jaren en kan af en toe (zie OJ Simpson) met nietszeggende producties komen. En ook Freddie Gibbs heeft wel leuke projecten uitgebracht maar echt iets heels goeds zat er niet tussen. 'Thugging' is al twee jaar een van mijn meest gedraaide tracks en voorspelde samen met 'Shame' veel goeds voor dit project. Toch heeft de kwaliteit van dit album mij echt weten te verbazen. Zo goed als dit, een heel project lang, heb ik Madlib niet meer gehoord sinds Madvillain. En de samenwerking heeft ook Freddie Gibbs tot een hoger niveau getild, want deze man rapt met een focus/humor/flow/energie/subtiliteit dat ik nooit verwacht had. Echte gangsterrap over soulvolle gangster beats, iets wat me doet denken aan de oude dirty south rap. Een fantastisch project van MadGibbs.

Hoogtenpunten zijn Broken, Real, Thuggin, Shitsville, Bomb, Harold's, Shame en Robes. Slechte of middelmatige tracks zijn er echter niet te vinden.

Klopt, inderdaad nog wel verdienstelijk, hoewel het erg duidelijk hetzelfde sample is.