Freddie Gibbs & Madlib - Piñata (2014)

We gaan weer eens op de hip-hop tour. Waarom? Omdat Madlib. Madlib is zo'n geniale beatmaker die niet schuwt om jazz in zijn hip-hop te verwerken. Hij heeft niet voor niks het briljante, van jazz-samples gebruik makende, album Blue Shades uitgebracht op het beroemde Blue Note jazz-label. Daarnaast werkte hij mee aan de absolute hip-hop klassieker Madvillainy, en wist hij briljante platen onder zijn andere naam Quasimoto uit te brengen. Samenwerken staat in ieder geval hoog op zijn prioriteiten-lijst, en op Piñata doet hij dat met rapper Freddie Gibbs. Freddie Gibbs is door veel gast-bijdrages op recente hip-hop albums in de hip-hop scene al een bekend gezicht en heeft al een sterke solo-carriere, maar is voor het grote publiek nog slechts een nieuwe held aan het firmament. En dit album zou zo eens een hele grote naam van hem kunnen maken.

Piñata combineert de beat-kunsten van Madlib zoals we die gewend zijn, met de gangsta-rap van Gibbs. Verwacht een hoop "mothafucka", "niggers", "fuck", snelle raps en directe 'gangsta' lyrics. Zo wordt zijn eerdere platenbaas Young Jeezy keihard gedisst op Real, worden de Lakers en Los Angeles geëerd op Lakers, komen ook de Knicks langs op, jawel, Knicks en wordt de 'thug-life' ook nog bezongen op Thuggin'. En ja, ook de titel is weinig pretentieus: de titel is gebaseerd op een droom van Gibbs waarin Mexicaanse kinderen een Piñata kapotsloegen en er cocaine uitviel. Voor mij dient de lekker flowende rap dan ook vooral als de basis voor de absolute instrumentale klasse van Madlib: Strijkers, fantastische (zang)-samples, heerlijke drums, sfeervolle piano-ritmes en overal rake onvoorspelbare beats en elektronische toevoegingen. Alles wordt hier op het album wel bij elkaar gestopt, maar nergens voelt het chaotisch. Het album is een veelzijdig zomers geheel en wordt onwijs sterk door Gibbs aan elkaar gerapt.

Deze briljante samenwerking zou dan ook zo eens voor het hip-hop album van het jaar kunnen zorgen. Waar 2012 het jaar van Kendrick Lamar was, 2013 het jaar van Kanye, zou 2014 zo wel eens het jaar van Madlib en Freddie Gibbs kunnen worden.
Pat-sounds: Album Freddie Gibbs and Madlib - Piñata (2014) - pat-sounds.blogspot.nl

Als je het mij vraagt begint dit jaar geweldig voor de hiphopliefhebber. Na eerder erg tevreden gesteld te zijn met de nieuwe projecten van CYNE en CunninLynguists (waarvoor ik eigenlijk in beide gevallen niet al te hoge verwachtingen had), ben ik nu voor de derde keer aan het luisteren naar Piñata, de nieuwe plaat van Freddie Gibbs en Madlib. Thuggin' is natuurlijk al een soort moderne klassieker, maar verder ben ik Madlib de afgelopen jaren eigenlijk min of meer uit het oog verloren. Wel apart, want hij was een paar jaar geleden, dankzij Madvillainy, Shades of Blue, wat losse producties en een paar geweldige mixen toch één van mijn favoriete producers. Freddie Gibbs is dan weer totaal niet mijn soort rapper - erg macho, erg lomp, erg 'straat'. Maar de combinatie met Madlib, die bij mij al zo aansloeg in de vorm van Thuggin', kan mij ook over de lengte van een geheel album bekoren. De kenmerkende jazzy vibe en bizar nauwkeurig afgewerkte beats van 'lib passen perfect bij de luie rapstijl van Gibbs. Voeg daar een mooie lijst (semi-)underground gastrappers aan toe, en de onaangename nasmaak van het slappe vorige hiphopjaar is in de eerste drie maanden van 2014 al ruimschoots weggespoeld.

Edit: Ik herken in de sample waar Broken op is gebaseerd ineens die van Haze, van CYNE. Aangezien ik die helemaal kapot heb gedraaid zou je zeggen dat het gebruik van dezelfde basis afbreuk zou doen aan de kracht, maar Madlib maakt er een lome jam van die totaal anders klinkt dan de hi-tempo track van CYNE. Geslaagde andere kijk dus op die sample.

Mensen noemen dit de nieuwe Madvillainy, maar dat is het niet! Madvillainy is mogelijk de beste hip hop album aller tijde. Zo een status is moeilijk te bereiken, maar deze album is uitstekend in zijn eigen manier. Ik ben nooit een fan geweest van freddie gibbs, maar madlib is mijn favoriete producer. Dus mijn verwachtingen waren best wel hoog. Toen ik klaar was met het luisteren naar deze album weet ik nu al zeker dat dit 1 van mijn favoriete albums van 2014 gaat zijn. Dit is freddie gibbs in zijn topvorm, en Madlib doet het weer (zoals altijd). Freddie gibbs pas precies bij alle beats en het is een uitstekende album.