Curtis Mayfield - Curtis (1970)

Tjee de pee wat kan ik genieten van deze man. Voor mij een van de betere soul mannen ever. Dit soort muziek word vandaag de dag toch niet meer gemaakt. Hoewel de man ook enkele missers heeft gemaakt heartbeat oa wat een flut plaat. Maar deze is een echte klassieker prima songs en vaak heeft hij ook nog iets te vertellen. Luister maar eens goed naar de mans texten.Als je een soul fan bent kopen die cd ook nog eens geremasterd 5 sterren

Mijn bespreking uit het Niels Tip-Topic. Deze werd me getipt door Rhythm & Poetry:

Eén van de hoogst gewaardeerde albums van één van de bekendste soulnamen. Toen deze mij getipt werd had ik de verwachting dat ik het een prima doch niet bijzonder geweldig album zou vinden. Dit was gebaseerd op wat ik van het album ‘Superfly’ vind, namelijk wat ik vaak van soul vind: het klinkt allemaal goed, maar echt raken kan het me zelden, soms enkele nummers daargelaten. Ik ben dan ook blij verrast dat deze beter is dan Superfly: dit is één van de beste soul albums die ik ken! Dit heeft voor het grootste deel te maken met de ongelooflijk fijne, funky instrumentatie. Met name de blazers leveren heerlijk werk af en geven dit album, samen met de percussie, een relaxt en zomers sfeertje mee. Als je Move On Up hoort word je toch direct vrolijk? Ook de rest van de rijke en veelzijdige instrumentatie draagt bij aan de sterke sfeer die hier wordt geschept. Daarnaast laat Curtis Mayfield hier met zijn bevlogen zang horen waar de term ‘soul’ vandaan komt. Zijn kenmerkende hoge stem past prima tussen de vaak behoorlijk volle en gelaagde muziek. Overigens is niet alles zonneschijn op dit album, de erg goede teksten gaan vaak over serieuze onderwerpen, zoals sociale en politieke problemen.

Al met al is het een heerlijk album dat swingt aan alle kanten maar ook nog iets te melden heeft. Eén van de beste soul albums die ik ken. 4*

Op deze Curtis vindt Curtis Mayfield een mooie balans tussen fraaie soul en een wat meer funky insteek. Prachtige en lekkere muziek levert het op. Het mooiste vind je dat op het prachtige We The People Who Are Darker Than Blue, wat eerst sloom en zwaar begint en vervolgens een fraaie versnelling kent. Het album begint met nog zo'n mooie titel: (Don't Worry) If There's a Hell Below, We're All Going to Go. Eerst weer die funky bas en ritmes met daaroverheen de stem van Curtis. Dan de blazers en de funky guitar en dit nummer loopt as hell: echt heerlijk. And there's also a message in the music.

Move On Up is gewoon al een erg lekker nummer, maar de lange albumversie is om van te watertanden, geweldig. De rest van de plaat is gevuld met leuke, mooie en goede nummers, waarbij ik het oh zo mooie The Other Side Of Town, met fraaie strijkers en blazers, nog een speciale vermelding wil geven. De uitvoering is echt ijzersterk: wat een band, wat een stem! En zo heb je dan alles bij elkaar een Soul / Funk klassieker om echt van te genieten.

Als prominent lid van The Impressions was het wachten op het solodebuut van Curtis Mayfield, maar dat dit debuut een klassieker zou worden had niemand durven dromen. Curtis is samen met Superfly zonder twijfel het meest prominente album van Curtis Mayfield.
Zoals je mag verwachten van Curtis Mayfield worden ook de sociaalkritische onderwerpen niet vermeden, maar Mayfield weet er toch altijd een positieve draai aan te geven. Van de teneergeslagen opener naar het houdt je hoofd omhoog van Move On Up, alles klopt aan dit album.
(Don’t Worry) If There Is a Hell Below, We’re All Going to Go – psychedelisch een zeer rijk georkestreerd nummer. Mafyield laat horen hoe je een song moet opbouwen zonder dat het saai en langdradig wordt. Geweldige tekst, geweldige zang en een geweldige muzikaliteit komen op deze opener al samen.
The Other Side of Town – als we het dan toch al hiervoor over goede opbouw en een rijke instrumentatie hebben dan kunnen we gerust daar verder over spreken bij dit nummer. Mayfield trekt dat met gemak het hele album door en creëert daarmee één volledige sfeer. Niet alleen muzikaal, maar ook tekstueel. Prachtig nummer ook dit weer.
The Makings of You – Mayfield houdt het wat meer timide hier. De instrumentatie is nog onveranderd rijk en warm. Curtis laat zelf een meer gevoelige kant van zich horen in deze intieme slowsong.
We the People Who Are Darker than Blue – bij dit nummer heb ik de tekst altijd speciaal gevonden. Zit zo’n goede, diepe boodschap in. Deze komt nog meer binnen door de bijna nonchalante manier waarop Curtis zingt. Maar er zit onderhuids zoveel urgentie en energie in dit nummer.
Move on Up – generaties lang gaat dit nummer overleven. Generaties lang gaat dit nummer glimlachen op gezichten toveren bij mensen. Vanaf de eerste noot is het al zo herkenbaar en vooral in de uitgestrekte versie is het minuten lang puur genieten.
Miss Black America – subtiel en uiterst sfeervol nummers met een warme vibe. Mooie strijkers, muzikaal weer zeer rijk en Curtis’ stem legt er het juiste gevoel bij in.
Wild and Free – zit iets meer een groove in, maar de strijkers bepalen hier ook weer veel (net als bij voorgaande song). De boodschap is, zoals altijd bij Mayfield, weer duidelijk en sterk. Curtis doet nooit iets zomaar en dat hoor je in dit nummer juist zo goed.
Give It Up – pakt de sfeer van voorgaande nummers weer moeiteloos op. Prachtige en stemmige afsluiter van een wereldplaat.

15 was ik…disco De Peppers in HvH. De DJ gooide snel een bierviltje op het label, zodat je niet wist wel plaatje die draaide, was zojuist uit America over gewaaid. Had ie zelf meegenomen. Bleek Move on Up…..heel de zaak stond te swingen…. Wat een geweldig album, tijdloos.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Curtis Mayfield - Curtis (1970) - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Curtis Mayfield - Curtis (1970)
Curtis Mayfield begon in 1970 voorzichtig aan een solocarrière en leverde met zijn debuutalbum Curtis direct een ware klassieker af, want dat is het album zowel in muzikaal als in vocaal opzicht

Curtis Mayfield is, mede door een ernstig ongeluk tijdens een concert, niet erg oud geworden, maar heeft ons een stapeltje geweldige soulalbums nagelaten. Zijn beste albums stammen uit de vroege jaren 70 en zijn debuutalbum Curtis uit 1970 vind ik persoonlijk de beste. Het is een album dat in muzikaal opzicht fascineert van de eerste tot en met de laatste noot en dat alles heeft wat een soulalbum moet hebben. Dat heeft het album ook in vocaal opzicht, want Curtis Mayfield is een groot soulzanger. De uitstekende songs en de geëngageerde teksten maken het debuutalbum van Curtis Mayfield nog wat specialer. Curtis is dan ook een van de beste soulalbums ooit gemaakt.

Er is een tijd geweest dat ik heel veel soulalbums kocht. De meeste grote soulzangers en soulzangeressen kwamen destijds wel voorbij, maar tot een paar jaar geleden had ik nog nooit naar een compleet album van Curtis Mayfield geluisterd. Ik kende de Amerikaanse muzikant wel van een aantal singles en van een bepaalde sound, maar een heel album kende ik eigenlijk niet.

Ik ben het oeuvre van de in 1999 op slechts 57-jarige leeftijd overleden Curtis Mayfield een paar jaar geleden gaan ontdekken en raakte al snel in de ban van met name zijn vroege albums. De Amerikaanse muzikant maakte zijn meest memorabele albums tussen 1970 en 1975. Het is een relatief korte periode, maar Curtis Mayfield was in deze periode wel opvallend productief.

De soundtrack bij de film Super Fly uit 1972 is waarschijnlijk het bekendste en meest succesvolle album van Curtis Mayfield, maar als ik moet kiezen, ga ik toch voor zijn debuutalbum Curtis uit 1970. Curtis Mayfield maakte in de jaren 60 deel uit van de band The Impressions, die zich stevig liet beïnvloeden door gospel, doo-wop en soul. De in Chicago geboren muzikant zag zijn eerste soloalbum in eerste instantie als een zijuitstapje, maar door het succes van Curtis zou hij niet meer terugkeren bij zijn voormalige band.

Dat Curtis in 1970 zo succesvol was verbaast me niet, want wat is het door Curtis Mayfield zelf geproduceerde album een knap album. Het is een album waarop Curtis Mayfield, destijds pas 28 jaar oud, vooral invloeden uit de soul, de funk en de psychedelica verwerkt, wat een unieke sound oplevert. Curtis klonk ik 1970 anders dan de meeste andere soulalbums en baarde terecht opzien.

De Amerikaanse muzikant koos voor een bijzondere mix van vintage soul met blazers, rijke orkestraties met onder andere bijdragen van de harp en flink wat strijkers en opvallende en vaak opzwepende ritmes en percussie. Het zorgt er voor dat Curtis ook 55 jaar na de release nog buitengewoon opwindend en invloedrijk klinkt. Curtis heeft ongetwijfeld invloed gehad op een hele generatie nieuwe soulzangers, die echter geen van allen een album van het kaliber van het debuutalbum van Curtis Mayfield hebben gemaakt.

De muziek op het album klinkt fantastisch, maar Curtis Mayfield laat op zijn debuutalbum als solomuzikant ook horen dat hij een geweldige soulzanger is. Hij combineert in zijn stem kenmerken van alle grote soulzangers van dat moment en imponeert als zanger. De stem van een nog jonge Curtis Mayfield klinkt soepel en soulvol, maar ook zeker doorleefd, waardoor zijn stem moeiteloos overeind blijft tussen al het muzikale vuurwerk op het album.

De muzikant uit Chicago schreef in zijn jonge jaren ook nog eens zeer geëngageerde teksten, die zowel de politieke als maatschappelijke onderwerpen niet schuwen en nog verrassend actueel zijn. Het maakt van Curtis een nog wat indrukwekkender album.

Toen ik begon met het kopen van soulalbums focuste ik al snel op persoonlijke favorieten als Sam Cooke, Stevie Wonder, Al Green en vooral Marvin Gaye. Het is een rijtje soulzangers waartussen Curtis Mayfield zeker niet had misstaan. Liefhebbers van soulmuziek die het verleden van het genre willen ontdekken moeten dan ook zeker niet blijven steken bij soulklassiekers van de genoemde soulzangers, maar moeten ook zeker Curtis van Curtis Mayfield er eens bij pakken. Erwin Zijleman