Live - Songs from Black Mountain (2006)

Eerlijk gezegd, na Throwwing Copper, dat eigenlijk best een goed album was, ben ik mijn interesse in dit bandje erg vlug kwijtgeraakt, ze werden gehypt als de zoveelste nieuwe R.E.M. of Radiohead, maar daar hebben ze niet de klasse voor, daar ontbreekt toch wat songschrijftalent voor, me dunkt... ik vond hun platen na Throwing Copper steeds zwakker worden, gelukkig kocht ik die toen al niet meer, dus ik ben er vrij gerust in dat ik niet veel mis, door deze hier nooit gehoord te hebben....

Gezeur over een klein spelfoutje verwijderd.

Berichten verplaatst naar Live

Redelijke plaat, maar de nummers leunen teveel op een acoustische sound, en dat gaat vervelen. Uitschieters zijn naar mijn mening The River, Wings, Sofia en All I Need.

Wat een dodelijk saaie plaat zeg...

Ongelovelijk hoe een band diep kan zakken... 1 keer de fout in kan nog wel.. maar sinds Secret Samadhi is er werkelijk niks fatsoenlijks meer uitgekomen...

Het is anders vele malen beter dan V, dit is gewoon allemaal vrolijk

Slechter is in het geval van "V" ook moeilijker, dan een betere plaat maken

Dan vraag ik me toch af, hoezo je een 1,5 geeft voor "V" en hier voor een 1,..

Omdat V nog 2 "aardige nummers herbergt, en deze geen..... Maar als ik je wilt dat ik die stemmen omdraai dan doe ik dat graag hoor!

Met als toevoeging, (en als je goed leest haal je dat eruit...) dat het dus uitermate knap is om een nog slechter album te maken dan "V"

Ah op die manier:P

Een erg gelovige en spirituele plaat waar blijkbaar heel veel mensen moeite mee hebben. Ik ben zelf niet gelovig maar heb er weinig moeite mee, zeker niet in het geval van deze band.
Alleen erg jammer dat ze blijkbaar uit elkaar zijn. Niet meegekregen, tot ik gisteren op teletekst las over de solo-debuut-cd van Ed Kowalczyk alszijnde ex-zanger van Live.

Als solo-uitstapjes een reden zijn om een band op te heffen, dan hadden Pearl Jam en RHCP bijv. ook niet meer bestaan.

Er is ruzie geweest en de bandleden zijn niet meer "on speaking terms"

@Darkzone: volgens mij gaat het er niet om dat het een erg gelovige en spirituele plaat is (al denk ik meer spiritueel, Ed heeft vaker gezegd dat hij niet religieus is maar wel zeer spiritueel), maar dat deze muziek voor veel mensen ruk is. Een muziekinhoudelijke reden.

Ik ben wel gelovig en heb er zeker geen moeite mee als mensen hun geloof of spiritualiteit willen uiten op een plaat, maar daarmee wordt deze plaat niet beter. Ik vind het in ieder geval saai en compleet ruk. Pardon my French.

Zonde dat een band zo kan afzakken. Verschrikkelijke plaat dit.

Ik ben niet zo negatief over Live als de heersende mening op MuMe.
Het voorgaande album begon al akelig af te zakken, maar dit album is echt niet meer het niveau dat bij Live hoort. Ed zingt passieloos en dat maakt dit een kleurloze, saaie plaat. Jammer.

Het minste album van de band. Ondanks verwoede pogingen hier en daar nog even te laten horen dat de heren hun wilde haren niet hebben verloren, maakt de band een uitgebluste indruk. De eerste paar albums gingen nog wel maar het werd minder en minder. Dat Ed op dit album zijn religieuze of spirituele achtergrond volop naar voren laat komen zal misschien werken in Amerika maar niet op mij. Het grote gebaar dat van de nummers afdruipt kan mij gestolen worden. De heren hadden nog eens goed moeten luisteren naar Throwing Copper en Secret Samadhi, albums waarop je kunt horen dat de heren wel degelijk talent hebben.

Dit blijft toch met afstand de beste van Live. Nagenoeg perfecte, heerijk optimistische popsongs waar de stem van Ed erg goed bij past. Het niveau van nummers als Love Shines hebben ze op geen enkele andere plaat gehaald.

Ik vreesde het ergste bij dit album, niks is minder waar. Dit is zeker niet het top-album van Live. Maar slecht is het ook niet. Eeen doorsnee rock album wat lekker wegluisterd in de auto, en me zelfs dwong tot tikken op het stuur. Dat is een goed teken. Single The River vind ik dan een van de minste hierop.

Wat een gezwets en lage waarderingen over dit album zeg. Ik krijg een gelukzalig gevoel als ik deze muziek hoor. Dus je raad het al , ik vind dit stiekem toch wel een prachtig mooi werkje van de heren. Alle nummers hebben een positieve insteek. Ook wel eens leuk tijdens de afwas ha! Dit album heeft geen hoogte en dieptepunten maar luistert in mijn oren wel lekker weg. Met meer passie had het een beter album geweest, dat weer wel.

Dat jij het een prima plaatje vind is natuurlijk prima maar de lage waarderingen zijn in mijn ogen terecht en het gezwets valt over het algemeen toch wel mee op dit forum. Als je deze schijf gaat vergelijken met de rest van de discografie van de band is het toch wel 1 van de zwakste broeders, dit is ook terug te zien in het aantal beoordelingen en de gemiddelde score. Over het algemeen zal voor veel beoordelaars ten aanzien van deze schijf gelden; over de hele linie zwak songmateriaal, weinig uitschieters en een uitgebluste indruk. Ik denk dus dat je persoonlijke mening over deze schijf niet echt overeenkomt met het gevoel wat de meeste Live liefhebbers over deze plaat hebben.

Ik vind dit een goeie cd. En als je dan veel beoordelingen leest dat deze cd helemaal niet goed is en bij sommigen bagger , dan kan ik ook mijn oordeel daarover profileren. Dank u.