menu

R.E.M. - Reckoning (1984)

mijn stem
3,74 (290)
290 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: I.R.S.

  1. Harborcoat (3:51)
  2. 7 Chinese Brothers (4:15)
  3. So. Central Rain (3:11)
  4. Pretty Persuasion (3:53)
  5. Time After Time (Ann Elise) (3:39)
  6. Second Guessing (2:50)
  7. Letter Never Sent (2:57)
  8. Camera (5:51)
  9. (Don't Go Back to) Rockville (4:34)
  10. Little America (2:56)
  11. Wind Out (With Friends) * (1:59)
  12. Pretty Persuasion [Live in Studio] * (4:01)
  13. White Tornado [Live in Studio] * (1:51)
  14. Tighten Up * (4:08)
  15. Moon River * (2:20)
  16. Femme Fatale [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (3:18)
  17. Radio Free Europe [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (3:54)
  18. Gardening at Night [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (3:38)
  19. 9-9 [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (2:48)
  20. Windout [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (2:13)
  21. Letter Never Sent [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (3:03)
  22. Sitting Still [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (3:12)
  23. Driver 8 [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (3:27)
  24. So. Central Rain [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (3:23)
  25. 7 Chinese Bros. [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (4:27)
  26. Harborcoat [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (4:34)
  27. Hyena [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (3:26)
  28. Pretty Pursuasion [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (3:49)
  29. Little America [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (3:23)
  30. Second Guessing [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (3:07)
  31. (Don't Go Back to) Rockville [Live from the Aragon Ballroom, 1984] * (4:30)
toon 21 bonustracks
totale tijdsduur: 37:57 (1:48:28)
zoeken in:
avatar van Near
4,0
Nou ja, feit.. .

Neen, laten we niet onnozel doen: jij weet even goed als ik dat dit gewoon mijn mening is; ik heb zeker niet willen bedoelen dat het een 'feit' is dat die andere albums minder zijn.
Nauwelijks hoger? Wel, ik stem 0.3 hoger.. en mogelijks in de zeer nabije toekomst 0.8.. dus wat dat betreft zit het wel snor, lijkt mij.

Naar mijn mening maakte R.E.M. in hun vroege periode spannende, prikkelende albums die best uitdagend waren. Hoe langer ze bezig zijn, hoe meer ze een .. nuja .. ouwe-zakken-band geworden zijn (korreltje zout). Opnieuw: mijn mening.

avatar van herman
3,5
Je kwam nogal stellig over.

Ik vind dit gemiddelde zelf wel mooi: een volle 4* zou ik zelf weer wat overdreven vinden.

Ben het wel met je eens dat de eerste albums spannend en prikkelend zijn. Deze ook, zelfs vind ik hem niet zo enorm goed. Het is toch wel een album dat ik al een jaar of 15 draai inmiddels... De latere albums vond ik ook allemaal prima, in ieder geval t/m Up. Het is niet meer de jonge-honden-band van weleer. Na Up ben ik mijn interesse ook wel verloren.

avatar van steven
4,5
ik vind alle albums tot en met lifes rich pageant van een erg hoog niveau , document net een tikje minder. daarna wordt het imo een beetje wisselvalliger.

van de eerste vier platen vind ik deze het minst , alleen omdat murmur , pageant en fables gewoon perfecte platen zijn, elk op hun manier. Dit is dus een bijna perfecte plaat , maar klinkt meer als een murmur II , terwijl de andere voorgenoemde allemaal hun eigen stijl hebben en constanter zijn.

avatar van Arrie
Reckoning is het tweede album van R.E.M., na een ontzettend sterke EP, en een eveneens goed debuutalbum, waarmee ze zich al snel een mooi eigen geluid hadden aangemeten. Hoewel, eigen? Het deed natuurlijk aan van alles denken, zoals The Byrds, maar in de jaren 80 was dat nou niet een gebruikelijke sound. Dit gitaargejengen van Peter Buck, in combinatie met het gemompel van Michael Stipe en zijn vage teksten zorgden al meteen voor een unieke band. En vergeet de muzikale inkleuring door Mike Mills niet! Maar tweede albums zijn vaak lastig, het zorgt toch voor bepaalde verwachtingen, hoe gaat de band daar mee om?

Ze gaan gewoon op dezelfde manier verder. Dit album klinkt nog steeds hetzelfde, alle aspecten van R.E.M. zijn nog steeds aanwezig. Dat is al te horen op Harborcoat. Dat het een politiek geladen tekst is, kan ik nog horen, maar verder kom ik er niet heel erg uit. Michael is ook nog steeds aan het mompelen. En ja hoor, het lekkere gitaarspel van Peter Buck is ook nog steeds aanwezig.
Harborcoat is ook meteen een geweldige opener, catchy in de coupletten, meeslepend in het refrein. Vooral de achtergrondzang is geweldig, en zeer effectief. Heerlijke up-tempo opener!

7 Chinese Brothers begint met harde drums, die duidelijk het ritme aangeven, met daaroverheen een catchy gitaardeuntje. Het verschil met Murmur lijkt ondertussen duidelijk te zijn, de band richt zich wat meer op de liedjes in plaats van de sfeer, hoewel er nog duidelijk zeer veel sfeer is, en hoewel Murmur ook zeker sterke liedjes heeft. Het is dan ook geen groot verschil. Maar ik heb toch het idee dat er muzikaal gezien wat meer wordt geprobeerd om liedjes af te bakenen.

So. Central Rain is één van mijn favoriete R.E.M.-liedjes, een metaforische tekst die ik toch enigszins lijk te begrijpen, een mooie drive in de coupletten, refreinen waarin Stipe emotioneel zingt dat het hem spijt. En dan nog zo'n spannend en bijna on-R.E.M.'s einde eraan breien. Mooi hoor. Tussen al die Byrds-popliedjes vallen de mooie ballads ook extra op, net als Time After Time, dat na weer zo'n vrolijk popliedje als de eerste twee liedjes (Pretty Persuasion), weer een emotionele ballad is.

Time After Time is zelfs nog een stuk mooier dan So. Central Rain, dat eigenlijk meer een semi-ballad is vanwege de wat snellere coupletten (vooral qua instrumentatie dan, qua zang is dat ook nog wel ballad-achtig). Time Afer Time is dan ook mijn favoriete van het album, vooral dankzij de geweldige opbouw. Steeds komen er meer instrumenten bij, en het nummer wordt steeds intenser. Waar het over gaat? Geen idee, maar dat doet niks af van de pracht van het nummer. Eén van de R.E.M.-nummers die me het meest weten te raken.

Na weer twee vrolijke nummers en de derde ballad is het wel duidelijk dat de vrolijke nummers ontzettend leuk zijn, maar dat de ballads echt de hoogtepunten van deze plaat zijn. Ook Camera is namelijk ontzettend mooi! "If I'm to be your camera, then who whill be your face?" Nee, ik weet ook niet wat er mee bedoeld wordt, maar het klinkt prachtig. Camera vind ik qua sfeer een heel duister, licht depressief nummer, zeker tussen al de vrolijkheid. Zeer aangrijpend nummer, en mooi hoe die belletjes te horen zijn als muziek wat zachter is, plus iets wat klinkt als druppels die in een riool vallen.

Het album wordt weer afgesloten door vrolijkheid, en waar het album begon met een opolitiek nummer (Lenin), eindigt het daar ook mee (Jefferson). De up-tempo songs zijn allemaal prima, en zo ongeveer van hetzelfde niveau. De uitschietters zijn echter de wat rustigere songs, So. Central Rain, Time After Time, en Camera. Daar wil ik de rest echter niet tekort mee doen, want dat zijn zeven leuke popsongs die me nooit gaan vervelen, en waar ik altijd erg vrolijk van kan worden! Sterk vervolg op Murmur!

avatar van herman
3,5
Mooie recensie.

En da's inderdaad wel een intrigerende regel uit Camera. Was me nooit zo opgevallen, maar ik zit me nu ook af te vragen wat het betekent.

avatar van Arrie
De teksten van Michael Stipe zitten vol met intrigerende regels, Herman.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,0
De enige plaat van REM die ik nog niet op CD had staat nu in mijn collectie te pronken.
Mooi album, ik kom nog met een waardering.

avatar van Sandokan-veld
4,0
Arrie schreef:
en waar het album begon met een opolitiek nummer (Lenin), eindigt het daar ook mee (Jefferson).


Ik heb altijd vermoed dat die laatste een verwijzing was naar de toenmalige manager van R.E.M., Jefferson Holt: het gevoel van eindeloos touren door een Amerika waar alle plaatsen op elkaar lijken ('Jefferson, I think we're lost' ). Dat die zin ook kan verwijzen naar een van de grootste architecten van het Amerikaanse systeem voegt natuurlijk alleen maar meer diepgang toe!

avatar van thetinderstick
4,0
Sandokan-veld schreef:
(quote)


Ik heb altijd vermoed dat die laatste een verwijzing was naar de toenmalige manager van R.E.M., Jefferson Holt: het gevoel van eindeloos touren door een Amerika waar alle plaatsen op elkaar lijken ('Jefferson, I think we're lost' ). Dat die zin ook kan verwijzen naar een van de grootste architecten van het Amerikaanse systeem voegt natuurlijk alleen maar meer diepgang toe!



Klopt, hier verwijzen ze naar Jefferson Holt en het leven op tour

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,0
Voor mij net zo sterk als hun debuut Murmur.
Heerlijk pakkende popsongs waarbij vooral het herkenbare gitaargeluid van Peter Buck weer prominent aanwezig is.
Don" t Go Back To Rockville vind ik de knaller van het album maar ook de rest van de plaat mag er wezen waarbij een aparte vermelding bij Harborcoat, So Central Rain & Camera wel op zijn plaats is.
**** sterren.

avatar van Hendrik68
Wordt door velen gezien als net iets minder dan het debuut en de opvolger Fables etc. Kan het begrijpen, maar ben het er niet helemaal mee eens. Het debuut was inderdaad prima, maar had een voor mij wat mindere sound. De pure gitaarrock die hun latere werk zou bepalen was daar nog wat minder nadrukkelijk aanwezig. HIer is dat duidelijk wel het geval en dat bevalt mij persoonlijk een stuk beter. Hoewel op Fables een paar sterkere songs staan is dit het album dat van begin tot eind zeer constant is. De opvolger heeft een wat mij bereft vrij zwak 2e gedeelte (m.u.v. Wendell Gee) en dat komt het geheel niet ten goede, vandaar dat ik deze boven Fables of the Reconstrucion plaats. Het verschil is echter miniem.

inzekerezin
Reckoning kan bij mij rekenen op een hoge score. Hier staan toch een fiks aantal klassiekers uit de beginperiode van R.E.M. op, en het staat allemaal als een huis. Harborcoat is mijn persoonlijke favoriet.

avatar van EttaJamesBrown
4,5
Een vergeten favoriet. Iedereen die pocht met Automatic for the People zou op zijn minst ook tweemaal hier naar luisteren.

avatar van rkdev
4,0
Precies een jaar na het debuut Murmur komt R.E.M. al met opvolger Reckoning dat minstens zo sterk is.
Na het wat introverte Murmur begint Reckoning meteen met de lekkere rocker 'Harborcoat'. 'So. Central Rain' met het mooie "I'm sorry" is zo'n vergeten R.E.M. klassieker gevolgd door het eveneens erg sterke 'Pretty Persuasion'. Je merkt dat R.E.M. meer gaat zoeken naar een mix tussen popsongs en indie songs, zoals op '(Don't Go Back to) Rockville'.

Wederom een sterk album van R.E.M. vol met die zogenaamde 'jangly guitar style' van Buck. De zang van Stipe zit meer naar voren in de mix en is beter verstaanbaar. Ook klinkt het geheel wat helderder qua productie dan op het debuut.

avatar van EttaJamesBrown
4,5
Het is een raadsel, die Camera. In het mooie verhaal van Arrie wordt daar al op ingespeeld. herman is ook geintrigeerd. Opeens zie ik het: het is een aanklacht op de selfies! En dat al in 1984.

avatar van harm1985
4,5
Super tweede album van REM. Beter dan de ietwat teleurstellende opvolger. Kers op de taart is de bonus live cd; fris, energiek en rauw en strakke setlist die een mooie doorsnede vormt voor hun beginjaren.

avatar van luigifort
4,0
Mooi album..de opvolger nog net wat mooier zelfs..

avatar van EttaJamesBrown
4,5
luigifort schreef:
Mooi album..de opvolger nog net wat mooier zelfs..


Een kleine understatement nochtans? Reckoning is al iets meer dan gewoonweg mooi. En the Fables? Bijna het mooiste ooit gemaakt. Mocht je ooit een top 200 maken dan kun je het gros van de liedjes van Reckoning voor de laatste 70 bewaren. En van the Fables passen de meeste in de top 20.

Held.

avatar van luigifort
4,0

Ik ben wel van understatement, maar ook van lyriek, al wordt die laatste vaak afgeserveerd hier op MuMe

avatar van harm1985
4,5
EttaJamesBrown schreef:
(quote)


Een kleine understatement nochtans? Reckoning is al iets meer dan gewoonweg mooi. En the Fables? Bijna het mooiste ooit gemaakt. Mocht je ooit een top 200 maken dan kun je het gros van de liedjes van Reckoning voor de laatste 70 bewaren. En van the Fables passen de meeste in de top 20.

Held.

Fables is ook in mijn achting gestegen. Maps and legends, driver 8, old man kensey...

Toch vind ik deze net iets beter.

avatar van west
4,5
Wat is dit toch een fijne plaat!

avatar van johan de witt
4,5
Vooral kant A is subliem vind ik.
De B-kant is iets minder, maar heeft met Camera en Letter Never Sent wel twee hoogst intrigerende songs.

avatar van EttaJamesBrown
4,5
De afdeling 4,5 is eensgezind, merk ik.

avatar van zaaf
4,0
Ik deel ondanks dat Johan zijn mening.

avatar van west
4,5
johan de witt schreef:
De B-kant is iets minder, maar heeft met Camera en Letter Never Sent wel twee hoogst intrigerende songs.

Ik blijf (Don't Go Back to) Rockville toch ook een erg prettig popliedje vinden.

Wat 'toevallig' trouwens juist jullie hier bij deze plaat aan te treffen...

avatar van luigifort
4,0
Bijzondere plaat vooral, steeds meer gaan waarderen. Met zoveel berichten moet ie n end komen .

avatar van SirNoodle
5,0
Mijn favoriete R.E.M.-plaat: zo moeilijk om te zeggen... altijd wel in mijn top 3 van REM-albums, en dus over langere periode waarschijnlijk wel mijn meest favoriete. Ook omdat het een 'makkelijkere' is, een album voor alle gemoedstoestanden. Murmur is hermetischer, Fables specifieker (meer een herfst/winter-plaat), Pageant wat agressiever, Document wat te helder/open, Green... als ik er teveel over nadenk twijfel ik alweer

Een hemels So.Central Rain, een rinkelend Pretty Persuasion, een rammelend Little America, en een briljant Letter Never Sent. En dan nog een reeks andere mooie nummers... ja hoor, topalbum, 5 sterren plaat. Waar blijven die halfjes omhoog?

5,0
I'm with you ,Noodle . Door de updates deze ook maar weer eens te voorschijn gehaald en hij is idd 5 sterren waard . Uit de I.R.S periode blijft voor mij Document wat achter ,maar de rest blijft allemaal magistraal werk . Bij deze dus ook naar 5 pingels .

5,0
Camera gaat over een verongelukte fotografe, Carol Levy, een vriendin van Stipe.

avatar van DeWP
Wel een aardig album, niet hun beste maar wel energiek en vrolijk!

Gast
geplaatst: vandaag om 04:47 uur

geplaatst: vandaag om 04:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.