Grant Green - For the Funk of It (2005)

In 2005 verschenen 3 cd-compilaties onder de noemer “ The Original Jam Master” van Grant Green. Het betreft opnames voor Blue Note uit de periode 1969-1972. Green had al eerder opgenomen voor dat label, zowel als sideman als met een eigen groep. Zijn eerste sessie voor dat label was in 1960 en hij was toen drugsverslaafde, aldus Lou Donaldson, met wie hij een sessie opnam. Dat ga ik binnenkort maar eens vergelijken met wat ik op de drie genoemde compilatie-albums heb gehoord, want dat beviel me niet helemaal. Toen ik ze, een tijd geleden alweer, aanschafte, deed ik dat op goed geluk, en ook omdat Green in een stuk dat ik destijds las, nogal geprezen werd. Helaas (en wellicht ligt dat aan het “jazz funk-genre” dat hier beoefend wordt), ik word er niet warm of koud van. Green is natuurlijk een vaardig gitarist, maar zijn spel is nogal clean en gespeend van warmte (die ik wel hoor bij bijvoorbeeld Wes Montgomery), zodat ik niet aan mijn trekken kom. Ook de andere musici kunnen mij als luisteraar niet echt meeslepen. Uiteraard een kwestie van smaak, want de meeste critici zijn laaiend enthousiast. Liefhebbers van souljazz zouden dit wel eens mooi kunnen vinden.

Heb je zijn oudere werk wel eens beluisterd? Die zijn een stak ‘warmer’ en naar mijn mening ook beter. Bijvoorbeeld:

Grant Green - Idle Moments (1964)
En
Grant Green - Matador (1964)
Met McCoy Tyner en Elvin Jones

Soledad: Idle moments had ik inderdaad al op mijn luisterlijstje gezet, en Matador zal ik op jouw advies ook eens proberen - bedankt voor de tip.

Heerlijke groovy verzamelaar is dit For the Funk of It van Grant Green. Het is het tweede swingende deel uit de fijne 3 CD serie The Original Jam Master met eind jaren '60 / begin jaren '70 funky soul-jazz van Grant Green. Green speelt weer geweldig gitaar hierop.

Upshot komt van het uitstekende album Carryin' On en is in 1969 opgenomen. De fijne song The Final Comedown komt van het gelijknamige album (1972). De sterke remake van Cantaloupe Woman komt van Visions (1971). Dracula komt van Green Is Beautiful (1970). Het mooie en lekkere (tegelijk) California komt van Shades of Green (1972). Tot slot een hoogtepunt met Flood in Franklin Park van maar liefst een kwartier. Dat is te vinden op Live at the Lighthouse (1972).

Dit is een mooi samengestelde CD vol met swingende Grant Green muziek, een aanrader.