Fehlfarben - 33 Tage in Ketten (1981)

Voor wie dit onbekend is zou toch eens de moeite moeten doen om er eens naar te luisteren. Fehlfarben was in de NDW-tijd voor mij het van het (naast Ideal en TRIO) en waren geen commerciele dingen zoals Nena. Luister eens naar Schlaflos Nachts en laat je meevoeren door die meeslepende bas. Of die schitterende drum op "Ich nicht verstehen" Voor mij was NDW alleen deze band (Ooops ook Abwärts met "Beim Erstenmal Tut's Inner Weh" ook natuurlijk) Een dikke 5 voor mij in eindelijk een overwinning voor Duitsland

Veelgenoemde NDW-band , wiens debuutalbum ooit gekroond werd als 'Beste Duitse album' door het Duitse Rolling Stone-magazine.
Afijn. Dit is heftige, schreeuwerige, Ruhrgebiet-rock. Oftewel: Neue Deutsche Welle ja.
Niet een album dat je lekker op de achtergrond opzet als je schoonfamilie koffie komt drinken.
Ook niet als je zelf, alleen, koffie drinkt overigens.
Afijn. Wel even luisteren zou ik zeggen.

Prachtige opvolger, het is wat he als je na 1 van de beste post punk platen aller tijden een opvolger moet maken. Nee haalt het niet bij de 1e, dat bijtende is wel weg, maar ja the Clash bv kon London Calling ook niet evenaren.
Niet zo zeer neue deutsche welle, dat zit bij toch meer bij de collega´s in het Noorden zoals Palais Schaumburg, die hadden een compleet andere stijl meer avantgarde maar net zo lief als Fehlfarben of Kowalski.

33 Tage in Ketten lijdt lichtelijk aan het tweedealbumsyndroom: een jaar na het debuut opgenomen, kwam het mij voor alsof de beste liedjes van Fehlfarben op het debuut staan. Een jaar later volgt materiaal dat Monarchie und Alltag van het jaar ervoor niet haalde, ofwel inderhaast moest worden geschreven. Al moet ik bekennen dat die verklaringen aannames van mij zijn én dat de plaat geleidelijk alsnog naar een dikke 7 groeide.

Het duurde even voordat ik de opvolger een beetje in de vingers kreeg. De liedjes klinken wat hoekiger ten koste van de melodieën, die ik op het debuut zo aangenaam vond. Al kan dat ook een kwestie van smaak zijn. En toch, toen ik eerder vandaag Monarchie weer probeerde, wist ik spoedig wat ik mis: liedjes die me wat doen.
Tegelijkertijd groeien de vinnige en gejaagde sferen van Tanz mit dem Herzen, Ich nicht verstehen, Imitation of Life, Katze zu Maus en Stunde des Glücks, net als het postpunkige van Schlaflos nachts en Wunderbar. Misschien vreemd, maar geleidelijk beleef ik dit als een kruising tussen Talking Heads en The Fall. Ja, dat kan bij deze Düsseldorfers.

In 2003 verscheen op cd een versie met twee bonusnummers, waarvan Wie bitte was? mij goed bevalt. in 2025 bovendien als dubbelelpee met bij de bonussen liveopnamen. Nee, dit album is in Duitsland allesbehalve vergeten.

Ik beluister de albums achter mijn afspeellijsten met new wave en reis zo op chronologische volgorde door deze stroming. Nog altijd bevind ik me in oktober 1981 en komend van het Londense vrouwentrio The Slits ga ik naar de derde van het Canadese Martha and the Muffins, This Is the Ice Age.

Tot slot nog een vraagje aan Grootfaas, omdat ik je niet begrijp. Waarom zou Fehlfarben niet tot de Neue Deutsche Welle behoren? Die staat toch voor méér dan alleen het experimentele van de noordelijke collega's? Bovendien, in de fase Mittagspause zat die tegendraadsheid; dat Fehlfarben toegankelijker is, plaatst hen toch niet buiten de NDW?

Tot slot nog een vraagje aan Grootfaas, omdat ik je niet begrijp. Waarom zou Fehlfarben niet tot de Neue Deutsche Welle behoren? Die staat toch voor méér dan alleen het experimentele van de noordelijke collega's? Bovendien, in de fase Mittagspause zat die tegendraadsheid; dat Fehlfarben toegankelijker is, plaatst hen toch niet buiten de NDW? [/quote]

Het is natuurlijk geen wetenschap, maar de NDW werd meer gekenmerkt door electronische invloeden en echt een Duits gebeuren zoals Palais Schaumburg, Wirtschaftswunder, DAF, Detlef Diederichsen die Doraus und die Marinas. Fehlfarben, Neubauten en Kowalski horen er daar wat mij betreft minder bij maar daar hebben anderen een andere mening over. Maar als je het letterlijk neemt als vertaling vanuit het Engels dan kan je misschien wel vanaf de Neubauten (1980) en het prachtige Zick Zack label de NDW als startpunt zien. Ik zou dan Fehlfarben meer als Duits broertje van the Clash betitelen.

Dank voor je vlotte reactie met duidelijke uitleg! In mijn beleving hoort álles bij de NDW. Dat wordt dan weliswaar een brede vergaarbak aan stijlen, maar dat gold ook voor new wave. Met de term postpunk die tegenwoordig vaak wordt gebruikt, heb ik hetzelfde in mindere mate. Heeft er misschien ook mee te maken hoe je die periode destijds bewust meemaakte.