Martha and the Muffins - This Is the Ice Age (1981)

Via een vriend dit album ontdekt en dit is toch wel degelijk een van de pareltjes uit de New Wave periode. Mooie productie van Daniel Lanois wiens zus op dit album bas speelt.

Overigens, het album is mooi opgepoets opnieuw uitgebracht door EMI.

zeker een lekker album. ik kan nog geen cijfer geven. ik denk nu aan een 3,5 maar draai het voor de 2e keer.

Het hartstikke mooie 'One Day in Paris' werd toen veel door de VARA op Hilversum 3 gedraaid.
'Echo Beach' was mijn eerste kennismaking. Ad Visser tipte dit nummer in AVRO's Top Pop. Vreemdgenoeg is deze band hier nooit echt doorgebroken.

zeer specifieke sound.
erg goede plaat van M+M

Voor mij het sterkste album van deze Canadese waveband. Een wat gecompliceerder soort new wave, met uitgekiende arrangementen en prima, wat droog klinkende zang (niet dat holle geblaat wat zo kenmerkend was voor deze stroming) van gitarist Mark Gane. Producer Daniël Lanois vult hier en daar nog wat in, o.a. backing vocals en 'treatments'. Volwassen popmuziek. Lekker.

Na al die jaren slechts 18 stemmen, dat is toch wel erg weinig, voor de in mijn ogen, mooiste plaat van 1981!

we zijn ruim een jaar verder en we zijn nog net zo ver BobbieMarley...

nou had ik zelf op dit kleinood, dat ik al een eeuwigheid ken, nog niet gestemd ( ) dus wie weet, volgend jaar twintig (!) adepten.

oja, prachtig afwisselend sfeervol album.

Toch zijn er gelukkig nog mensen, die anno 2019 dit album op juiste waarde weten te schatten. Mijn collega Koos Gijsman van Johnny's Garden schreef er een mooi stuk over : Martha And The Muffins: This Is The Ice Age | www.johnnysgarden.nl

Inmiddels ben ik toch naar de 4 sterretjes gegaan.
De eerste 5 lp's zijn allemaal wel prima. In Nederland maar weinig van gehoord.
Vroeger zat 'Black Stations, White Stations' in the top of the hour bij Decibel. Vroeger.

Het meest vreemde is wel dat dit album ontbreekt zowel bij Apple Music als bij Spotify, alsof er een ban op zit. Zo jammer.

Op het populaire forum MusicMeter vraagt de actieve gebruiker Zaaf geregeld aan andere forumleden om een lijstje met hun favoriete albums van een bepaald jaar op te sturen. Op dit moment is dat het jaar 1981. Zoals gebruikelijk stuurde ik ook weer een lijstje in. Mijn onbetwiste nummer een van dat jaar is This Is the Ice Age van de Canadese new wave band Martha and the Muffins.

De lp heb ik in het verleden werkelijk grijsgedraaid. In 2005 verscheen het album in Canada op cd, helaas is die release toen aan mijn aandacht ontsnapt. Het wordt hoog tijd dat dit album opnieuw wordt uitgegeven, al was het alleen maar voor de twee extra nummers I'm No Good at Conversation en Twenty-Two in Cincinnati.

This Is the Ice Age was hun derde album, de eerste van de twee waarop Jocelyne Lanois bas speelt. De geweldige productie was in handen van haar toen nog onbekende broer Daniel Lanois. Zijn fraaie debuutalbum Acadie zou pas in 1989 verschijnen. Lanois’ productie is behoorlijk avontuurlijk en soms wat schurend, maar vooral baanbrekend. Direct vanaf de fantastische opener Swimming wordt de luisteraar het album in gezogen.

De meest liedjes werden door Mark Gane geschreven. Het schitterende One Day in Paris is echter van de hand van Martha Johnson. Een bijzonder gevarieerd album dat bij veel muziekliefhebbers in de smaak zou kunnen vallen. Helaas ontbreekt This Is the Ice Age op Spotify en Apple Music. Het blijft dus hopen op een heruitgave.

Spijtig, spijtig. Had deze graag nu beluisterd. Bij Zaaf bovenaan

Dik dertig jaar geleden eens uit de platenbakken van de kringloop gevist, samen met Danseparc voor 2,50, vanwege de intrigerende hoezen. Vooral deze zet ik nog regelmatig op, een new-wave klassieker inderdaad. Moeilijk te kiezen welke nummers het beste zijn, is dat het Talking Heads achtige This is the ice age? Het Nits-achtige Boy without Filters? De klassieke new wave van the Cottage of het poëtische Swimming?

Totaal ondergewaardeerd album. komt in mijn top 100 albums aller tijden in de top 10. Zo een mooie klankalbum daar zal de productie van Lanois wel iets te maken hebben. Rustig volmaakt album. Oh wat hou ik van deze schijf; prachtige sound goed gezongen en goeie samenzang dromerig warm... 5 sterren waard!!!