Prong - Ruining Lives (2014)

Cleansing was reeds jaren mijn favoriete Prong album en daarna is de band er naar mijn mening niet meer in geslaagd een album te maken dat minstens even goed was, tot nu dan, want Ruining lives is echt een knaller, Prong heeft er eindelijk weer zin in en ik zou zelfs durven zeggen dat deze beter of toch minstens even goed klinkt als Cleansing 20 jaar terug, een vette plaat ! !

Voorganger Carved Into Stone uit 2012 was al een overtuigende terugkeer naar de hoogtijdagen van de band, na een paar matte albums, maar met deze Ruining Lives is het helemaal feest. Wat een energie en wat een lekkere songs! Bandleider Tommy Victor vlamt als vanouds en komt zowel qua zang als qua gitaawerk lekker fel uit de hoek. Het haast machinale drumwerk is ook top. Cleansing uit 1994 blijft mijn favoeriete werkstuk van de band, daar valt alles op zijn plaats, maar dit komt aardig in de buurt.

Ik ben het helemaal met jullie eens, Ruining Lives is het bewijs dat Prong nog steeds relevant is. Hoe Tommy het voor elkaar heeft gekregen weet ik niet, maar hij heeft met dit album op perfecte wijze het old school met new school geluid samen weten te brengen. Te zien aan zijn drukke tourschema dit jaar, waarvan ik al enkele shows heb bezocht, en hoe hij daar live op de planken nog staat te springen en vonken als een malle, is het helemaal duidelijk; Prong is back alive!

Verrassend sterk album! Het knalt van begin tot eind. Ik heb niks toe te voegen aan alle euforie die hierboven al is neergezet. Heerlijk!!

Geweldige Prong plaat met alle ingredienten van weleer: de "dansbaarheid" en knappe melodieuze refreintjes. Compleet onderscheidend.
Goede sound ook, knalt idd lekker de speakers uit.
Overigens zijn mijn favoriete platen altijd Rude Awakening en vooral Beg to Differ geweest.

Dit is mijn metalplaat van het jaar, om die reden heb ik het ook opgenomen in mijn jaarlijst. Opvallend weinig reacties trouwens, voor zó'n goed album.

Ik ga 'm binnenkort nog 's luisteren.. Eerste luisterbeurt beviel me zeker niet slecht, maar was ook niet overdonderd. Wat best opmerkelijk is luisterend naar deze muziek.. Want denderen doet het zeker

Ik luister weer en heb er een halfje bovenop gedaan

Drammend, beukend, agressief, boosaardig bijpassende zangstem. Oftewel; moddervet. Heerlijk 'stoempen' van begin tot einde. Met toch voldoende tempowisselingen en andere interessante passages zodat het niet aanvoelt als één geheel = dynamisch #like. Het drumwerk, de baslijnen en de zeer strakke rifs zijn geweldig! Alles gegoten in een prima tijdsduur van 41 minuten zonder dat het afgeragd overkomt. In mijn beleving meer reguliere metal en minder industrial dan voorheen. Maar goed, ik ken Prong slechts van een paar nummers. En af en toe beluister ik zelfs wat pop melodieuze stukjes terug in de muziek/ zanglijnen. In mijn hoofd dacht ik dat Prong meer klonk als Monster Magnet, maar dat is op dit album dus niet, of in ieder minder het geval!? Monster Magnet is meer Space metal dan dit. Hoe dan ook kwam de associatie wel bij me op tijdens het luisteren van dit album. Die dingen gebeuren...

Nou lekker dan! Gaat deze op de valreep van het jaar dan toch voorbij aan Machine Head als beste metalplaat van 2014!? Machine Head heeft betere individuele nummers op het nieuwe album, maar ik vind dit als geheel album wel beter geloof ik!?

Dat somt aardig op waarom het in elk geval míjn metalplaat van het jaar is. Geen overbodige fratsen, geen 'skipmomentjes', geen dalend niveau richting het einde (integendeel!) en geen zwakke nummers (wat ik indirect al aangeef). Bij Machine Head (ook geweldig, daar niet van) valt er nog wel wat aan te merken. Bij de nieuwe Mastodon blijf ik terugverlangen naar ouder werk. Deze van Prong staat ook fier naast Cleansing en Rude Awakening op één hoogte. Een zeer geïnspireerd vlammend album dat alle ingrediënten bezit waar een Prong-album bij mij aan moet voldoen. En het is ook een album dat bij herhaaldelijke beluistering niets aan kracht inboet.

Er zijn meer sterke metalalbums gemaakt, uiteraard. Maar ik noem nu bewust alleen Mastodon en MH omdat ik me uiteindelijk tot deze drie wilde beperken.

Yep!! Belachelijk lekkere, strakke en harde metalen plaat. Nu regelmaat op m'n kop gehad! En doet nog steeds geen pijn. Integendeel. Als het album is afgelopen de neiging om 'm nog 's te luisteren. En nog 's. Dit in tegenstelling tot de nieuwe Machine Head Ook een zeer toegankelijk metal album. En is eigenlijk minder hard dan ik in eerste instantie beluisterde. Waarschijnlijk vanwege de fijne afwisseling. Want nummers als; Windows Shut, Absence of Light en Will Run Riot, daar zitten van die aanstekelijke pop-melodieuze elementen in. Maar andere nummers (Turnover, Ruining Lives, The Book of Change) beuken er gewoon (kei)hard in. Heerlijk die 'rollende drums' (is vast een meer technische benaming voor). Eerder spookte Monster Magnet door mijn hoofd. Dat is het echt niet... Tharepy? komt nu regelmatig bij me op tijdens het luisteren.

Ik ben momenteel eigenlijk de Top2000 aan het volgen. Album even opgezet tijdens die vervelend lange reclame-nieuws-reclame blokken. Maar kon 'm niet meer afzetten. En dat is dus een goed teken. Flinke sprong in mijn eindlijst. En komt op de valreep van 2014 vóór Machine Head te staan als beste metal plaat. Bedankt DargorDT

Heerlijke CD, die fantastisch vet klinkt. Een vet geluid is echt een voorwaarde van Prong om een goede CD te kunnen zijn. Persoonlijk vind ik de voorganger 'Carved in Stone' nog beter. Daar staan iets meer bijzondere (herkenbare) nummers op. Misschien komt dit ook wel omdat ik toen positief verrast was, dat Prong nog met zo'n goede plaat voor de dag kon komen.