Steve Morse - High Tension Wires (1989)

Zijn eerste plaat sinds zijn samenwerking met Kansas en vermoedelijk zijn eerste echte soloplaat. ( Na Dixie Dregs krijg je eerst nog de Steve Morse Band.) High Tension Wires is een erg melodieus album. Ghostwind en Modoc zijn er hoofdzakelijk voor de gitaar alleen en zijn toch wel meesterwerkjes. Op de andere nummers is drummer Rod Morgenstein weer van de partij. Third Power is een pakkende rocker en Leprechaun Promenade is er voor de ontoegankelijke songstructuren.
De rocker Tumeni Notes is voor mijn gehoor een demonstratie van zijn technisch kunnen.

Hierboven al veel informatie, dank! Wat valt nog meer op?

Het was 1989, inmiddels verschijnt een album als High Tension Wires meteen ook op cd. Vinyl staat op het punt overvleugeld te worden. Uitgebracht door MCA.
Steve Morse laat zich op dit soloalbum bijstaan door diverse voormalige bandmaatjes. Uit de Steve Morse Band bassist Jerry Peek, uit (Dixie) Dregs toetsenist T. (Terry) Lavitz en violist Allen Sloan; drummer Rod Morgenstein zat in beide groepen. Het verschil met het vorige werk van Morse zit 'm in de grotere invloed van folk en het vaak lagere volume, zeker op de eerste en laatste nummers.

De eerste helft van dit album is namelijk als elektrische kamermuziek. Lichte elektrische of akoestische gitaren met soms zwevende toetsen eronder. The Road Home en Highland Wedding hebben folkinvloeden, waarbij de gitarist zijn gevoel voor melodie ruimte geeft en zich qua snarenracen grotendeels inhoudt.

Track 5 Third Power is rockender en qua soleerspel sneller, om met Looking Back voor een kalme, akoestische aanpak te gaan.
Met Leprechaun Promenade en Tumeni Notes volgt progrock, alsof Morse dit voor zijn vorige band Kansas schreef. Hier krijgen zijn razendvlugge vingers de ruimte.

Via Endless Waves en Modoc eindigt High Tension Wires kalm als het eerste deel van het album, waarbij me opvalt dat het aandeel van jazz op dit album kleiner is. Zijn volgende album verscheen twee jaar later onder de vlag van de Steve Morse Band.

Dit album kocht ik in het voorjaar van 1989 mede omdat Steve Morse eerder al meespeelde bij Kansas (Power, In The Spirit Of Things) dus was mijn interesse gewekt. Een mooi instrumentaal album waarin Steve redelijk ingetogen speelt maar wel heel erg virtuoos. Op Tumeni Notes gaan hij en bassist Dave LaRue een lekker duel aan waarbij opvalt dat de laatste de razendsnelle licks moeiteloos op bas bijhoudt.

Leprechaun Promenade speelde Steve al eerder met Dixie Dregs. Dat ontdekte ik laatst toen ik een live opname beluisterde van DD op het Montreux Jazz Festival in 1978. En compleet weggeblazen werd want zelden zo'n geweldige collectief gehoord. Fantastische band dus deze week de gehele collectie via Amazon gescoord al wacht ik nog op een paar titels.

Steve Morse is al vele malen door de lezers van Guitar Player tot de beste gitarist verkozen en staat nu zelfs in de eregalerij, en wat mij betreft volkomen terecht. Country, jazz, rock of welke stijl dan ook gaat hem moeiteloos af. En ook nog Ritchie Blackmore vervangen bij Deep Purple, toe maar. Maar vanwege de ziekte van zijn vrouw deed hij een stapje terug. Tenslotte heeft Sterling Ball van Music Man een gitaar voor de man gecreëerd gebaseerd op zijn Telecaster Frankenstein. Grappig detail is dat de gitaar zodanig is ontworpen dat hij achter het stuur van zijn auto op deze gitaar kan oefenen. Je verzint het niet. Ook leuk is dat Steve Morse een tijd professioneel luchtvaart piloot is geweest omdat hij de muziekbizz even zat was nadat Dixie Dregs in de jaren '80 tijdelijk uit elkaar gingen.

Ik durf rustig te stellen dat Steve Morse tot de beste gitaristen behoort. Als je dit album kunt bemachtigen zou ik zeker toeslaan. En luister dan gelijk naar wat hij samen met de Dixie Dregs heeft gedaan, absoluut de moeite waard.

Joh Queebus, de gehele collectie gescoord?! Jij laat er geen gras over groeien!
Laat tzt bij de diverse albums weten wat je ervan vindt, ben benieuwd. Speel je zelf ook gitaar?

Ja, alleen veel te weinig helaas. Ik zou willen dat een dag 30 uur heeft.