Supersister - Pudding en Gisteren (1972)

Vanwaar die behoefte dit album met van alles en nog wat te vergelijken, mijn hemel; accepteer de muziek gewoon eens voor wat die is, zonder dat enge hokjes denken zoals een fluit = Focus.
Of past het anders niet in je denkraam?

Of is het misschien iets van showing off, kijk eens wat ik allemaal ken?

Helemaal niet, ik doe dat vergelijken voor mensen die het album niet kennen en mijn review lezen, dan kunnen ze een beetje een voorstelling maken hoe het album klinkt. Ik lees bijna nooit reviews die geen vergelijkingen maken met andere bands. Maar ik vind dat je enorm overdreven reageert, Oldfart!

Als ik ergens geen idee van had waar het over ging, dan is het Supersister wel.

Je kunt niet alles weten en gehoord hebben in je leven en bovendien heb ik er nog wel een verklaring voor ook.

Supersister is eigenlijk maar vier jaar actief geweest (70-74) en dat is niet per se voor mijn tijd maar de band heeft, in tegenstelling tot zeer veel andere Nederpop, bovendien geen één memorabele hit gemaakt die, destijds, in mijn hoofd is blijven zitten.

Geen Storm and thunder, Back home of Venus, gestopt in 1974, zie hier de redenen waarom ik de boot met Supersister heb gemist.

Maar ik roep ook altijd dat je nooit te laat bent om ergens alsnog mee te beginnen, per slot van rekening is muziek een hobby waar geen einde aan zit.

Vooral als eindelijk iemand op het goede idee komt om veel van de prachtige albums die eind jaren 60, begin jaren 70 van Nederlandse bodem kwamen tegen een zeer schappelijke prijs via de plaatselijke platenzaken aan te bieden. Op die manier kunnen vele bands alsnog worden ontdekt.

Naast Supersister had ik eerder al een cd van Alquin gekocht, waar ik iets meer van afwist.

Ik heb het toch vrij experimentele Pudding en gisteren inmiddels een aantal keren gedraaid en mij er geen minuut bij verveeld. Het is uiteraard nog te vroeg voor een definitieve recensie; het enige nadeel van het later ontdekken van bands is dat de muziek nog niet ouderwets in je hoofd zit (het duurt ook langer, met het klimmen der jaren....... )

Ook vergelijkingsmateriaal van andere albums van Supersister ontbreekt nog volledig, dat maakt het er natuurlijk niet gemakkelijker op. Maar aan de band ligt het alvast niet: voorlopig kunnen met gemak vier sterren worden gegeven.

Bij het beluisteren van dit album egr veel (leuke) jeugdherinneringen tegengekomen. Vooral de eerste nummers zaten (onbewust) in mij geheugen gebrand. De speelse sfeer is daar ongetwijfeld niet vreemd aan, gezien ik over mijn vroege tienerjaren spreek (pa was een lokale hippie en bescheiden fan van dit album). Maar ook voorbije de luchtige eerste songs is dit een zeer knap album. Ik heb een zwak voor marathonnummers, dus ook het titelnummer is mij zeer toegenegen. 5* zou wat overdreven zijn, maar die 4,5* zijn dik verdiend! Ondertussen ook de eerste 2 aangeschaft en die kunnen alleen maar aanbevolen worden.

Ik heb Radio altijd fantastisch gevonden.

De A-kant vind ik uitstekend, maar het slotnummer raakt me niet zo. Radio begint als een lekker popnummer en krijgt daarna een geweldige wending, Supersisterretsisrepus vind ik erg vermakelijke twintig seconden in zijn symmetrie, Psychopath heeft een heerlijke melodie en bouwt smaakvol op en in Judy Goes on Holiday vind ik vooral het onverwachte einde erg leuk en effectief.

In de heruitgave van 2008 is het Live nummer WOW (12.38 minuten) toegevoegd. Samen met de eerste vier nummers van dit album vind ik dit een geweldige CD. Na het intro van 2.32 minuten had de rest van het nummer "Pudding en Gisteren" wat mij betreft geschrapt kunnen worden.

Wat een rare plaat is dit zeg!

Judy Goes on Holiday is een erg lekker nummer, maar eigenlijk is er geen hoogte te krijgen van dit album

Originele hoes dat wel.. die je moest open knippen om de binnen kant te bekijken. Ben benieuwd hoeveel exemplaren er nog zijn die niet zijn geopend.

Verder echt niet mijn cup of tea..

Judy Goes on Holiday is zo'n geweldig mooi symfo nummer, maar het melige stuk na 10 minuten, is niet aan mij besteed.

Het lange titelnummer is symfo zoals ik het graag hoor. Flinke invloeden vanuit de Canterbury scene. Het is dat Supersister een andere geografische achtergrond heeft, want het had zo een Canterbury band kunnen zijn.

De kortere pop-songs Radio en Psychopath zijn typische jaren 70 deuntjes, en daar is niets mis mee. Het luistert heerlijk weg.

Enige minpunt aan de plaat is het melige outtro van Judy Goes on Holiday.

Boeiende, experimentele en naar Hollandse maatstaven gemeten, tamelijk gedurfde klanken op dit album in de categorie 'gaat niet snel vervelen'. Alleen vind ik het vocale gedeelte niet zo sterk - de uitspraak van het Engels stoort mij hier nogal (maar van deze gevoeligheid heb ik wel vaker last). Maar verder is het allemaal briljant wat ik hier hoor. Fijne hoofdtelefoonplaat voor 's avonds.

Mij stoort het nederlands-engels mij niet zo. Schijnbaar vallen accenten mij nooit zo op. Maar eerlijk gezegd let ik nooit zo op zang en tekst. Ik weet dan ook nooit waar liedjes over gaan. Psychopath gaat over de teloorgang van de wereld en dat je daar een psychopaat van wordt, denk ik.

De instrumentale songs, die toch al gauw 2/3 van deze plaat beslaan zijn van ongekende klasse, alleen is het eindstuk van Judy Goes on Holiday wel een smet op een verder erg fraaie song.

Van wat ik uit de biografie Looking Back, Naked begrijp, stelt Psychopath de vraag ''ben ik gek, of is de wereld om mij heen gek?''. Bepaalde kunstenaars zullen bijvoorbeeld door sommigen gekken genoemd worden, terwijl anderen dat weer als genialiteit zien. Supersister speelde in die tijd ook in tehuizen voor jongeren met een verstandelijke beperking, en Robert Jan kreeg te horen van een van de bewoners daar dat Psychopath echt veel voor hem betekende, hij had de tekst op zijn muur geschreven, bijna als een lijflied. Ik moet zeggen dat met deze context dit nummer nog veel sterker binnen komt dan voorheen, fantastische tekst.

Ik heb nu ook de 7"-inch single van Radio, met een fantastisch gave hoes. B-kant is Dead Dog (https://images.45cat.com/supersister-radio-1972-2.jpg)