Vangelis - Spiral (1977)

Het begin van Spiral blijft magistraal ...

mijn top 5:
1. To the unknown man
2. Ballad/Spiral
3. 3+3
4. Dervish D

To the Unknown Man luister ik nog heel vaak.
In het begin vond ik dit nooit zo goed, maar na vaker luisteren wordt het steeds beter. To the unknown man is prachtig, droevig, alleen vind ik het einde een beetje jammer. Spiral is geweldig futuristisch, Ballad vooral vreemd. 3+3 is aardig, maar Dervish D vat ik niet helemaal.

Zonet "To the Unknown Man Part 2" maar eens even gedownload. Werkelijk een schitterend nummer!! Jammer dat zo'n pareltje tot nu toe slechts als B-kantje mocht fungeren op de single van "To the Unknown Man".

Mocht Spiral ooit opnieuw uitgebracht worden in een speciale editie (toch wel een trend tegenwoordig), mag dit nummer niet ontbreken natuurlijk. Of misschien komt ie ooit nog eens op een compilatie te staan...

Bijzonder fraai stukje muziek Part 2 van To the Unknown Man. Een kippevel momentje pur sang.

YouTube - Vangelis - To the unknown man II

Toch blijft part 1 me meer boeien dan part 2.

Part 1 is en blijft meesterlijk. Daar is wat voor mij betreft geen twijfel over mogelijk.

Tja part 2 leuk zo af en toe, maar erg spannend kan ik het niet vinden.

Esoteric Records, tevens verantwoordelijk voor het uitbrengen van vele re-issues van Tangerine Dream-albums, gaat nu hetzelfde doen met Vangelis: eind november komen er een zwik re-issues uit van Vangelis-albums oorspronkelijk uitgebracht via RCA en ARISTA, waaronder Spiral. En als bonustrack komt "To the Unknown Man Part 2" er ook op te staan!

Vandaag plofte de re-issue van Spiral op de deurmat en deze heb ik meteen aan een luisterbeurt onderworpen. Echt veel verschil in geluidskwaliteit hoor ik niet; het album lijkt wat frisser en iets meer opgepoetst te klinken, maar dat is het ook wel. Belangrijkste hier is toch de toevoeging van "To the Unknown Man Part 2". Een kort, maar schitterend pareltje die zeker een verrijking op het album genoemd mag worden.

Er gaan alweer geruchten de ronde op internet dat Vangelis teveel aan het materiaal heeft lopen rommelen op de remasters. Zo zouden er d.m.v. het gebruik van moderne, digitale apparatuur een overdaad aan galm-effecten gebruikt zijn om de muziek als het ware mee op te poetsen.
Ik moet zeggen dat ik hier op Spiral niets van gemerkt heb. In ieder geval niet in negatieve zin.

Klein detail: het titelnummer is met 11 seconden ingekort! Ik had dit al vernomen en hier speciaal op gelet. Er schijnt rond exact 2:22 een stuk uitgefilterd te zijn. De grap is dat ik het eigenlijk niet eens door had en als je het niet weet, hoor je dit volgens mij ook niet. Waarom Vangelis hiervoor gekozen heeft, kan enkel te maken hebben met hoe hij specifiek wilde dat het titelnummer zou klinken.
Echter is het niet het enige nummer die hij onder handen heeft genomen. Op de remaster van Heaven and Hell schijnen zelfs 23 seconden uit het stuk "Symphony of the Powers B" geschrapt te zijn!

Zo zie je maar weer! Remasters hoeven niet per se een toevoeging te zijn.

Toch vind ik deze remaster goed genoeg om mijn oude CD mee te vervangen. En wat betreft het titelnummer: die staat ook nog ergens op een compilatie die ik heb. In de volledige versie !

Mede doordat Felix Meurders veel nummers draide van dit album op de radio vind ik dit daarnaast gewoonweg een topalbum. Een van de betere zoniet de beste van onze vriend Vangelis

Voor mij ook een van de betere platen van Vangelis. Ik kan er met veel plezier nog regelmatig naar luisteren, en dat is een goed teken

To the unknown man zorgt voor 5 sterren. Meesterwerk verpakt in ruim 9 minuten.

dit is zijn derde studioalbum en waarschijnlijk z"n meest op sequencer gebaseerde album ooit.
onze man speelt de yamaha cs-80 synthesizer,electrische piano,drums en percussie.
ook is de productie van zijn hand.klinkt allemaal erg futuristisch en was denk ik wel behoorlijk baanbrekend album ten tijde van release.een leuk triviafeitje is dat
dervish d is geinspireerd door een dervish danser die door het ronddraaien zichzelf in trance brengt en zich zo een met het universum waant.

goed u ook hier weer te zien meneer rico.

Eensgelijks

Was toendertijd een echt streke plaat, maar in de jaren '90 vond ik er niets meer aan. Moet hem nog eens ondergaan en hopelijk zien we mooie sterren.

Wellicht dat je na al die tijd toch weer anders over dit album zal denken.

Toegegeven, met "3 + 3" kan ik persoonlijk niet zo veel, maar het titelnummer en vooral het wonderschone "To the Unknown Man" maken dit album toch wel erg de moeite waard.
Het wat vreemde "Ballad" is ook heel bijzonder (alhoewel ik me kan voorstellen dat niet iedereen iets met dit nummer kan) en datzelfde geldt gevoelsmatig ook wel voor "Dervish D.", ondanks dat die laatste duidelijk gemakkelijker behapt.

Ik vind dit een mooi album, alleen de nummers ' Spiral' , 'Ballad' en '3+3' vind ik wat minder. Deze drie nummers vind ik zo elektronisch en de andere wat rustig.

De remasters van enkele Vangelisalbums ogen heel mooi en chic: de hoes in kleiner formaat tegen een witte achtergrond. Toch kunnen remasters net als deluxe editions en superdeluxe editions ferm irriteren: je denkt dan dat je niet de beste versie van een album hebt. Bij Mike Oldfield had ik dit ook. Aangezien ik van de man geen albums bezat en er een leuke actie was van Mike Olfdields albums tussen 1973 en 1987 in remastered versie van 2000, kocht ik die. Intussen verschenen nog nieuwere remasters en luxeversies. Pfff. Ik ben niet van plan albums te herkopen omwille van een nieuwe versie. Ik vind het ook vervelend dat er tegenwoordig geen nieuw album kan verschijnen zonder dat er deluxe editions van bestaan. Die zijn altijd prijzig en je weet niet of ze wel de moeite waard zijn. Als je ze niet in die versie koopt, denk je toch iets te missen. Eigenlijk is het geldklopperij en ik wil er niet aan deelnemen.

Aan ClairedelaLune: tof dat je dit album leert kennen. 'To The Unknown Man' steekt er volgens mij bovenuit.

Het eerste nummer vind ik echt geweldig. De andere nummers vind ik eerlijk gezegd niet meer dan redelijk. Het zijn geen slechte nummers, maar het niveau van de opening wordt naar mijn mening nergens meer gehaald.

Ook "To the Unknown Man" niet? Dat is toch echt een juweeltje te noemen. Maar ieder z'n smaak natuurlijk....

To the Unknown Man is ook hier de topper.. spiral een zeker tweede giede en de rest "gewoon" goed..

Zonder To The Unknown Man zou Jean Michel Jarre tien jaar later geen London Kid met Hank Marvin van The Shadows hebben opgenomen.

Hoe kom je daar bij? Ben wel benieuwd naar het verband tussen deze twee nummers.

Het kan zijn dat ik die dag wat gedronken heb, maar ik hoor vrij snel melodieovereenkomsten tussnen 2 of meerdere nummers. In London Kid van Jean-Michel Jarre (en Hank Marvin) zit (naar mijn gehoor) melodielijnen, die verrassend veel lijken op die van To the Unknown Man. Een voorbeeld ervan is bij London Kid tussen bijv. 0 min. 39 sec. en 0 min. 50 sec in vergelijking met To the Unknown Man tussen 1min. 41 sec. en 2 min. 02 sec. Het grote verschil maakt o.a. de snelheid in To the Unknown Man veel langzamer is dan London Kid.

Ik vind dit een van zijn beste albums. Heerlijk om te horen. Voor die tijd echt baanbrekend synthesizer werk, en erg mooi om naar te luisteren. Ruimtelijk en ook nog eens bijzonder toegankelijk.

grappig altijd gedacht dat dit een verzamelaar was. Blijkt dat niet zo te zijn.

Dat komt misschien doordat bijna alle nummers van dit album zijn terug te vinden op Vangelis-compilaties. Vaak zelfs bijna allemaal op één compilatie. Misschien daardoor de verwarring.

Wel ik had deze cd al lang niet meer gehoord, maar toch nog aangenaam verrast.
Een 3.5 *

Van de week ook weer gedraaid. Allemaal topnummers, die inderdaad ook allemaal vrij bekend zijn, onder meer doordat ze vaak gebruikt zijn/worden in films en natuurdocumentaires.

Vooral For the unknown man vind ik nog steeds prachtig opgebouwd: een soort Bolero die toewerkt naar een climax aan de hand van een simpel melodietje. Maar oh oh, at zit dit mooi in elkaar. Ik heb veel Vangelis-albums, maar dit zou zomaar eens zijn beste kunnen zijn.

Ergens in 1982 beluisterde ik via de platenbieb een verzamelalbum van Vangelis. Het was mede aanzet tot mijn interesse voor synthesizer albums. Jean Michel Jarre, Tangerine Dream, Kraftwerk en Vangelis ik nam alles op wat de bieb te leen had. Het mooie is dat die albums nog met analoge synthesizers gemaakt zijn die warm en menselijk klinken. Spiral van Vangelis is zo'n album. Bijna een demo album voor de Yamaha CS-80 synthesizer maar dan wel uiterst smaakvol gedaan. Mooie thema's, schitterende melodieën, een genot om naar luisteren.

Fantastisch album. Met name de opener Spiral is zo geweldig futuristisch.