Slade - The Amazing Kamikaze Syndrome (1983)

Dit begint nog wel goed met een geluid dat praktisch heavy metal is. Eerlijk gezegd rekende ik daar ook wel een beetje op, omdat Slade duidelijk een wat hardere band is geweest. De eerste songs zijn daarom niet heel verrassend gelukkig, al blijft de partysound erg hardnekkig. Run Runaway is dan een behoorlijke omslag met een overheersende eighties keyboardsound. My Oh My is inderdaad een verschrikkelijke ballad. Cocky Rock Boys (Rule Ok) zal ongetwijfeld humoristisch zijn, maar dat ontgaat me dan compleet. Dit is toch wel vrij pijnlijke materie. Gelukkig keert de goede sound op het eind weer wat terug en is Slade verrassend experimenteel op Ready To Explode. Het wisselt wat tussen metal en rock-n-roll. Sommige stukken zijn best goed. De B-kant is sowieso wel een beetje hit and miss. Meer hits dan missers, maar Slade weet me ook hier niet te overtuigen.


Tussenstand:
1. In Flame
2. Play It Loud
3. Beginnings
4. We'll Bring The House Down
5. Old New Borrowed And Blue
6. The Amazing Kamikaze Syndrome.
7. Till Deaf Do Us Part
8. Whatever Happened To Slade?
9. Nobody's Fools
10. Slayed?
11. Return To Base

Slade goes heavy metal deel 2. De herkenbare Slade-partysound is nog steeds aanwezig, maar met de voortgang in de jaren '80 mag het toch nog steeds allemaal net iets steviger klinken. Hitsingle My Oh My doet me eigenlijk vooral denken aan hoe Gamma Ray op hun debuut de ballad 'The Silence' neerzette, terwijl Run Runaway nog een Keltisch sausje a la Big Country eroverheen gooit. Op lekkere stampers als Slam The Hammer Down, Ready To Explode en Razzle Dazzle Man valt ineens het kwartje waar ik de sound op deze songs van ken: Running Wild. Na een kleine controle online geeft zanger Rock N Rolf inderdaad in een interview aan dat hij als kind dol was op Slade (samen met T-Rex), waardoor de links naar een paar andere bands wederom meer zichtbaar worden. Het is de manier hoe de gitaarmelodieën en zang hier klinken wat het allemaal weg gaf.

Tijdens het beluisteren merkte ik dat het album steeds verder naar boven schoof in de ranglijst om uiteindelijk voor In Flame te staan. In Flame had Far Far Away en stond daarmee sterk in de schoenen, maar ik merkte dat deze plaat eigenlijk alleen maar songs had die ik gaaf vond. Ongekend spelplezier van een band die terecht een tweede jeugd heeft gekregen. Fuck it, kom maar op een, jij knotsgekke plaat!

Tussenstand:
1. The Amazing Kamikaze Syndrome
2. In Flame
3. Till Deaf Do Us Part
4. Whatever Happened To Slade
5. Play It Loud
6. Nobody's Fools
7. Old New Borrowed And Blue
8. We'll Bring The House Down
9. Slayed?
10. Beginnings
11. Return To Base