Slade - Rogues Gallery (1985)

Niet te vergelijken met de oude Slade maar jongens wat een heerlijk album is dit toch!! Helemaal in de tijdsgeest dus veel synths en stadionrock achtige nummers! En laat ik daar nou helemaal geen probleem mee hebben! Myzterious Mizter Jones is wat mij betreft het topnummer maar ook Hey ho, Little Sheila, I'll be there, Harmony en All join hands zijn heerlijk! Alleen Time to rock en 7 year bitch vind ik niet zo bijzonder.

Het is me allang duidelijk dat Slade niet mijn band is, maar ze presteren wel redelijk constant en zo bleven diepe onvoldoendes uit (evenals hoge beoordelingen). Ik zou In Flame kunnen wegstrepen tegen Return To Base en dan blijft er in elk geval een band over die verveelt noch heel leuk is. Rogues Gallery doorbreekt dat een beetje en wederom kan ik zeggen dat er weer een duidelijk begin van het einde is. Als je compleet ongeïnspireerd bent, maar toch nog een gooi wilt doen naar de stadions (het is 1985), dan is Rogues Gallery het resultaat. Het geluid is supertoegankelijk, extreem veilig en de teksten zijn onbeschrijflijk kut. Rogues Gallery is een suïcidale cocktail. Tien wansmakelijke poprockers hier. Voor het eerst sinds In Flame is het weer makkelijk om een album een plaats te geven in de ranking.

Tussenstand:
1. In Flame
2. Play It Loud
3. Beginnings
4. We'll Bring The House Down
5. Old New Borrowed And Blue
6. The Amazing Kamikaze Syndrome.
7. Till Deaf Do Us Part
8. Whatever Happened To Slade?
9. Nobody's Fools
10. Slayed?
11. Return To Base
12. Rogues Gallery

Twee berichten. vielip is bijkans in extase en RuudC vindt het helemaal niks. En de waarheid....ligt die misschien ergens in het midden?

De waarheid is er niet. Zover ik Vielips smaak ken, liggen we wel vaker ver uit elkaar in elk geval. Er zullen ongetwijfeld een hoop mensen zijn die tussen onze twee smaken vallen.

Hahaha ja dat is het mooie van muziek hè!? En inderdaad; een waarheid is er niet
Ik haal er trouwens een halfje vanaf. Het album is alleraardigst als je in een zomerse, vrolijke en uitbundige stemming bent. Maar meer als 3 sterren is het niet waard...

De waarheid kan ook liggen in de beleving.

Laten we eerlijk zijn, als je een jongen was in de leeftijd 10-14 in de periode dat Slade de hitparades bestormde (1971-1975) maakte dat niet alleen veel indruk, veel er van blijft ook hangen als onvervalst jeugdsentiment. Je kunt het 45 jaar na dato nog steeds goed hebben, je plaatst het ook in de juiste periode en context.
Zo was voor mij het album Old, New, Borrowed and Blue één van mijn eerste LP's.

Wie nu bijvoorbeeld 30 is en geen idee of gevoel heeft bij de opkomst en ondergang van de glamrock begin jaren '70, heeft niet anders dan alleen nog het album om daar een gericht oordeel over te vellen. Slade is verre van tijdloos en bij hun albums hoort dan ook dat verhaal en gevoel van de glamrock.

Het grappige is, dat bands als Mud, The Sweet, Slade en in Nederland bijvoorbeeld Catapult, die bui van "leven na de glamrock" al zagen hangen. En muzikaal en creatief geprobeerd hebben om aan hun "lot" (vergetelheid en/of gouwe ouwe circuit) te ontkomen.

Als ik het goed begrijp (Slade heeft voor mij opgehouden te bestaan na 1975, een enkel nummer daargelaten) zijn ze daar bepaald niet in geslaagd. De successen van weleer nooit meer teruggekeerd, ondanks nog wel eens een nieuw album in de jaren '80.

Ik ga ook voor een 'de waarheid ligt in het midden', want na The Amazing Kamikaze Syndrome is Rogues Gallery wel echt een flinke stap achteruit. Waar het vorige album nog wel een stukje spontane joligheid of rebellie had, is dit in ieder opzicht een standaard stadionrock album met teveel toetsen. De muziek ontbeert nu toch echt een stukje spontaniteit en down to earth-heid, waardoor ik er toch een stuk minder van geniet. Slade hoort gewoon basic te klinken en mag daarbij echt wel catchy zijn, maar iets als Walking On Water, Running On Alcohol hoort hier gewoon niet bij. Het is niet allemaal kommer en kwel en nog wel enigszins uit te zitten, maar het geeft me alsnog weinig hoop voor de laatste albums.

Tussenstand:
1. The Amazing Kamikaze Syndrome
2. In Flame
3. Till Deaf Do Us Part
4. Whatever Happened To Slade
5. Play It Loud
6. Nobody's Fools
7. Old New Borrowed And Blue
8. We'll Bring The House Down
9. Slayed?
10. Beginnings
11. Rogues Gallery
12. Return To Base

Dit is een matig album van Slade niet hun slechtste naar mijn mening.

Tussenstand:
1 Whatever Happened to Slade
2 Slayed?
3 Play it Loud
4 In Flame
5 Nobody's Fool
7 We'll Bring the House Down
8 Till Deaf Do Us Part
9 Rogues Gallery
10 Return to Base/Old New Borrowed and Blue
12 The Amazing Kamikaze Syndrome
13 Keep Your Hands Off My Power Supply