CunninLynguists - Strange Journey Volume Three (2014)

Ruim voor de release van deze tape heb ik uit diverse en zeer betrouwbare bronnen vernomen dat dit een geweldige mixtape zou worden. Bijna albumwaardig. Nu is de grens tussen mixtape en album de laatste jaren sterk verwaterd, maar overtuigd was ik niet echt. Zo bijzonder waren de projecten (zowel collectief als individueel) van CunninLynguists afgelopen jaren niet. Het album van Natti maakte mij echter al wat nieuwsgieriger naar de derde volume van Strange Journey. Ik werd nog positiever na Beyond the Sun en toen ik Castles hoorde had ik er veel vertrouwen in: Strange Journey Volume Three wordt goed!

Het album opent ook nog eens veelbelovend met Strange Universe met een geweldige Del the Funky Homosapien. Helaas zakt daarna het niveau tot vlak, bijna saai album. Nu zijn er veel factoren die ervoor zorgen dat het album niet saai is. Gastartiesten als Del, Sheisty, Masta Ace, Sadistik, Aesop Rock, J-Live en Tonedeff doen (erg) lekker mee en ook zijn de vaste MC's altijd de moeite waard om naar te luisteren. Productioneel vind ik het echter heel vlak en plastic klinken. Albums van CL worden meestal gedragen door de geweldige producties van Kno. De laatste jaren lijkt hij echter meer een kopie van zichzelf te worden i.p.v. zich te vernieuwen. Zijn beats worden oppervlakkig en klinken al snel als 'alweer hetzelfde trucje'. Castles en Urutora Kaiju zijn de enige producties die mij echt aanspreken.

Als Kno echt het merendeel heeft geproduceerd (ja dus) wordt het echt tijd om hem weg te pesten en Harry Fraud een mailtje te sturen. Zijn producties liggen op de lijn van de oude Kno, maar tegenwoordig mag Kno zijn veters niet eens meer strikken. Ik denk dat een nummer met hem achter de knoppen verrassend sterk kan uitpakken!

Strange Journey, Vol. 3 is een aardig album geworden, maar haalt bij lange na het niveau van ApoS en de albums ervoor niet. Zelfs Oneirology vind ik stukken beter dan dit en daar begon Kno al af te takelen. Jammer, want op het album van Natti vond ik erg sterk produceren met Another Galaxy als hoogtepunt.

Hiphop-trio de CunninLynguists zijn misschien wel de vaders van de zomerse no-nonsense hiphop. Hiphop doordrenkt van zomerse beats, jazzy instrumentatie, samples komend uit alle genres en teksten die gaan over alledaagse dingen. Vooral hiphop klassieker Piece of Strange was een duidelijk voorbeeld van dat geluid, maar ook hun serie aan mixtapes genaamd Strange Journey Volume 1 en 2 weken daar niet veel van af. Dit is deel drie uit deze serie, en is de meest coherente van de drie en dit keer wel echt te interpreteren als een op zichzelf staand album.

Net als die vorige Strange Journey albums, staan er bijzonder veel gast-bijdrages op deze plaat. Zo geeft Del The Funky Homosapien opener Strange Universe die heerlijke spacy sfeer die hij ook wist te creëren op de Deltron 3030 albums. Maar ook bijvoorbeeld Masta Ace, Tonedeff, J-Live, Murs and Grieves en vele anderen geven acte-de-presence. Dat maakt de plaat enorm veelzijdig maar, ondanks dat het een vooruitgang is op die vorige twee mix-tapes, ook wel een beetje onsamenhangend. Een overkoepelend thema als dat van Piece of Strange valt er dan ook niet te bespeuren. Desalniettemin komen ze er mee weg; daarvoor is de kwaliteit gewoonweg te hoog en de productie te goed. Van het surf-nummer inclusief brekende golven, waarin je je direct op het strand waant, South California, tot het door trombone voortgestuwde Drunk Dial, overal hoor je het speelse spel van het trio. En dat laatste nummer van het album Urutora Kaiju knalt er ook wel enorm krachtig en indrukwekkend uit, met de snelle raps van Tonedeff en de hardste beats van het album.

Strange Journey Volume 3 is misschien niet een volwaardig album, en mist door de vele gast-bijdrages en verschillende stijlen wat coherentie. CunninLynguists hebben echter al lang bewezen dat ze een exceptioneel sterk gezelschap zijn en dat bewijzen ze hier ten volste. De beats zijn raak, de sfeer is zwoel en spannend en het album is de juiste lengte. En hierdoor kent 2014 weer een extra meesterlijke hiphop release.
Pat-sounds: Album CunninLynguists - Strange Journey Volume 3 (2014) - pat-sounds.blogspot.nl

Heerlijk relaxte, soms zomerse, chill hiphop verzorgen CunninLynguists op dit Strange Journey Volume 3, maar wel hiphop 'met ballen': te zwoel wordt het haast nergens. Dit komt door de hoge kwaliteit van de verschillende gasten en de heerlijke flows die zij en de bandleden zelf verzorgen bijvoorbeeld. Maar ook door de hoge kwaliteit van de verschillende nummers, met heerlijke beats en samples en instrumentaties. Soms lees ik dat de grote hoeveelheid aan gast mc's de samenhang hindert, maar ik hoor toch echt een mooie samenhang tussen de verschillende nummers, die een herkenbare heldere productie hebben. En de verschillende invullingen zijn daar meestal ondergeschikt aan.

Het is echt geweldig hoeveel fraaie songs hierop staan. Het eerste blok met de goede opener Strange Universe, het geweldige In the City, het zomerse South California & een favoriet Drunk Dial (die blazers!) staat gelijk als een huis. Daarna volgt een klein dipje met aardige nummers. Maar vanaf het oh zo mooie Guide You Through Shadows & het sterke Castles zijn we weer terug op een heel hoog niveau.
Kings vind ik prettig luisteren, met dat gitaartje op de achtergrond. Hot is een dipje, maar daarna volgt gelijk weer een goed nummer: The Format met ook Masta Ace. Dying Breed heeft een fijn sfeertje, lekker nummer is dat. Makes You Wanna Cry begint prachtig mooi en houdt die sfeer goed vast. En dan volgen de twee sterke afsluiters nog: Beyond the Sun (wel een wat minder refrein) & Urutora Kaiju met een dijk van synthesizer en een briljante Tonedeff.

Er staat 'gewoon' heel veel moois op dit album, met die heerlijke saus van CunninLynguists eroverheen. Is dit de hiphop plaat van 2014?