The Robert Cray Band - False Accusations (1985)

Zijn beste album!

Absoluut eens, geen hits maar wat een prachtig album.

ik heb de CD vanmiddag gekocht bij de V&D.
hij staat nu op, en het blijft toch wel een van mijn favoriete artiesten.
een prachtige stem, geweldig gitaarspel en goede liedjes.

I've Slipped Her Mind .....prachtig nummer.
Samen met Bad Influence voor mij het beste van Cray. Nog lekker een rauw bluesrandje ipv het meer poppy geluid van later.

Ja, eens met de bovenstaande posters! Zijn meest veelzijdige en mogelijk beste album. Echte blues met Sonny, een prachtige blues ballad met I've slipped her mind (met bad influence idd een van zijn beste nummers), She's gone hangt er tegen aan, en de andere nummers zijn echt 'Cray'. Geen blues, geen echte soul, maar wel lekker en het zorgt voor een heel eigen sound van het album. Zelf ben ik afgehaakt met don't be afraid of the dark...Maar misschien dat ik zijn latere werk nog eens ga beluisteren. Blijft een van de beste gitaristen die ik ken.

Op False Accusations horen we Cray op zijn best.
Een sterk album met idd I've slipped her mind als prijsnummer.

Vier-en-een-half jaar geen bericht bij dit album! Maar ja, zèlf had ik hem dit millennium ook nog niet gedraaid. . . Naar aanleiding van mijn hernieuwde interesse in Strong persuader heb ik dus False accusations maar weer eens opgezet, en ik hoor de sobere maar sfeervolle begeleiding, en Cray's soulfulle stem, en zijn knerpende gitaarnootjes, en ik ben meteen weer verkocht. Heerlijke plaat, hoewel ik het niet eens ben met eerdere berichten dat dit zijn beste album zou zijn, daarvoor vind ik het songmateriaal niet altijd even spannend. Desalniettemin een lekkere plaat, met als hoogtepunten de ijzersterke opener en Playing in the dirt.
        Overigens vind ik dit ook niet zoveel rauwer of minder poppy dan bijvoorbeeld Strong persuader of Don't be afraid of the dark. Cray zelf vond dat Strong persuader niet zozeer van zijn "blues path" afweek alswel een natuurlijke ontwikkeling was: "De opnamesessies zijn eigenlijk praktisch hetzelfde geweest voor al onze albums. Ik vond alleen dat de kwaliteit van de muziek die we maakten beter werd. It was about the whole band being together."

Samen met Bad Influence vind ik dat het beste album van Robert Cray (hoewel ik zijn recentste album In My Soul ook zeer sterk vind). Toen klonk hij nog puur en niet zo gelikt als zijn daaropvolgende albums. Soulvolle zang, melodieus gitaarspel en sterk beeldende teksten.

Wederom een sterke plaat van Cray . I've Slipped Her Mind vind ik een supernummer . Het klinkt oprecht en het gitaarwerk is magistraal . Voor de rest prima materiaal . 4 sterren.