Working Week - Working Nights (1985)

Uit de stal van Trevor Horn.

Heerlijke jazzy-achtige nummers. Venceremos was zelfs een klein hitje.

Heel erg klein.

Dit is - helaas - één van de meest miskende platen uit de popgeschiedenis!
Een ongelofelijke mix van diverse stijlen met als hoofdingrediënten:
SOUL JAZZ & LATIN
Uiteraard vereist zo'n combinatie niet enkel technisch begaafde instrumentalisten maar vooral ook muzikanten die VANUIT DE BUIK muziek maken.
Vergeten we hierbij ook de getalenteerde - wat in de vergeethoek geraakte - zangeres Juliet Roberts niet.
Maar - genoeg geluld! - over muziek moet je trouwens niet spreken of schrijven, je moet gewoon LUISTEREN! Zo bv. naar het vierde nummer ‘Thought I'd Never See You Again’ en laat je meeslepen door de ijzersterke ritmische opbouw tot het hele nummer
ont-aardt (= positief!!!!!) in een muzikale orgiastische ontlading waarbij niet enkel de muzikanten maar ook jij zelf – spijtig genoeg slechts tijdelijk - het menselijke met het MENSELIJKE verwisselen!
PLAY IT LOUD AND ENJOY IT!

Ik ben ook groot fan van dit dit sfeervolle album.

Prachtige acid jazz met soul en latin.

De eerste release op vinyl was er nog een bonus 12" maxi LP bijgevoegd met twee versionen van Stella Marina.

Wat een idee! Ik heb deze niet, maar ik had mijn 12" van Venceremos (´Jazz-dance Special edition´ - toch ruim 10 minuten ) ook al jaren niet gehoord. Meteen maar opgezet hier.

"Venceremos (We Will Win)" was hun debuut single en een tribuute en eerbetoon aan de chileens volkszanger en activist Victor Jara die door militairen vermoord werd tijdens de milittaire staasgreep van 1973.

Venceremos is spaans voor "We Will Win" en is een slogan voor de cubaanse Revolutie en hun supporters. Geschreven heeft deze song Victor Jara voor de socialist Salvator Allende en de Unidad Popular

Backing vocals op deze single deed Robert Wyatt (Matching Mole, Softmachine) en Tracey Thorn (Everything But The Girl).

'thought i'd never see you again'

Prachtig album. Ik kocht het op vinyl toen het in 1985 verscheen. Goede herinneringen aan. Een paar jaar geleden kocht ik een Engelse persing van de elpee plus de maxisingle. Waanzinning dit Stella Marina! Eerder had ik al oude 12"-es verzameld (Venceremos, Thought I'd Never See You Again). Na deze elpee is de groep een wat mij betreft onduidelijke weg ingeslagen: veel elektronische percussie en een heel andere sound.