John Fullbright - Songs (2014)

De superlatieven vliegen om je horen als je alle berichten hier leest maar ik vind het allemaal wel meevallen.Songs klinkt voor mij toch iets te degelijk ,bedacht en gekunsteld als ik het allemaal zo hoor.
Ook de te zwaar aangezette productie en de niet echt doorleefde stem maken het voor mij moeilijk om John Fullbright te geloven waarover ie zingt.
Natuurlijk zit er wel een bepaalde kwaliteit in dit album maar echt pakken doet het me allemaal niet.Misschien ook wel omdat ik het voor mij o zo belangrijke (tradionele) country element mis.Nu gaat af en toe wel erg de poppy kant op.
Een voldoende verdiend deze plaat wel maar een meesterwerk hoor ik hier niet in,het valt allemaal net iets te veel op zijn plaats.Een mooie nummer als bijvoorbeeld High road ten spijt.
Drie sterren.

Dit album is voor mij één van de leukere ontdekkingen van de laatste weken. Hij heeft hier heel regelmatig opgestaan en gaat absoluut niet vervelen, integendeel!

Hier en daar botst John Fullbright misschien tegen de rand van 'net iets te gelikt', maar daar stoor ik me niet aan. Integendeel, ik denk dat ik de meest cheesy nummers bij de beste van het album vind.

Write a Song wordt hier geregeld als favoriet genoemd en die vind ik persoonlijk dan weer net te traag zonder me echt te pakken. Al is het zeker geen slecht nummer, dat wil ik ook weer niet gezegd hebben.

Als favorieten zou ik zeker Happy en Never Cry Again willen noemen. Als 3e favoriet zijn er veel kanshebbers, maar kies ik uiteindelijk voor That One That Lives Too Far.

4,5*

de opvolger van zijn fraaie, sterke debuut "From the Ground Up" werd hier inmiddels 10 jaar geleden met veel euforie en lof uitingen ontvangen. sommigen gingen hem zelfs vergelijken met grootheden als Townes Van Zandt. persoonlijk hoor ik dat er na al die jaren nog steeds niet in terug qua authenticiteit, zeggingskracht en tekstuele diepgang.

wat ik wel op dit "americana" singer/songwriter album hoor zijn een groot aantal bovengemiddeld goede eigen liedjes (uitgezonderd de traditional "High Road"), voorzien van sterke melodieen, fraai muzikaal omlijst, gezongen met een stem die inderdaad aan Rufus Wainwright doet denken, maar dan gelukkig zonder geaffecteerd te klinken.

favorieten de heerlijke mid-tempo opener "Happy", de intense love ballad "Until You Were Gone" en het stemmige "The One That Lives Too Far" ingekleurd met o.a. akoestische gitaar en orgel. ben minder gecharmeerd van de piano ballads "She Knows", "All That You Know" en "Very First Time" hoe fraai die ook worden uitgevoerd.

kreeg dit album hier op MuMe nog 87 stemmen, blijkt de 8 jaar later verschenen opvolger "Liar", pas zijn derde reguliere album, slechts 19 stemmen te hebben gekregen met een lagere waardering. For what it's worth.

"Songs" is na al die jaren wel een blijvertje en kan mij goed voorstellen dat die in 2014 hoog eindigde in de roots/americana lijstjes, maar voor mij persoonlijk is dit album niet uitgegroeid tot een klassieker.

als ik soms zie hoe makkelijk en snel hier op dit fijne forum 4 en 4,5 sterren worden uitgedeeld bij debuutalbums of 2e albums van beginnende M/V singer/songwriters, doe ik dit album met 4 sterren wellicht tekort, maar dat is een andere discussie.

Album werd geproduceerd door John Fullbright & Wes Sharon
Recorded at 115 Recording, Norman, Oklahoma