Milli Vanilli - All Or Nothing (1988)

Milli Vanilli heeft een niet zo'n prettige stem...

Ik vond de hele heisa rond het niet echt zingen van deze twee jongens erg hypocriet. Iedereen wist van Fran Farian allang daarvoor dat hij daar zijn mensen voor gebruikte (boney M). Ik vond deze twee gasten best iets nieuws toevoegen aan de hitlijst. De looks en de grappige dansjes. Ik vond de cd super commercieel maar toch grappig.

Ik vind dit wel een erg leuk verhaal rondom Milli Vanilli. Girl You Know It's True is natuurlijk een klassieker.
En hun dansjes.. Tsja, die ook.

Hmmm, in het verleden heb ik me hier toch een tijdje mee kunnen amuseren. Nu ik het zo terug hoor valt het vies tegen. En dan ook nog het Grote Bedrog...
2 sterretjes...

Ahum, zie ik nou Ma Baker als track staan???? Grapje?

Ik zal het maar heel eerlijk vertellen: dit was de eerste CD die ik ooit kocht! Gelukkig heb ik tegenwoordig toch iets meer oog voor goede muziek

Fab Morvan and Rob Pilatus 4-ever!!!

Sweetlake uit ( hoe toepasselijk) Zoetermeer vergeet 1 ding: het waren die twee heren van die danspasjes zelf die op een gegeven dachten dat ze live konden zingen.
Waren ze "lekker" blijven playbaqcken dan had er geen haan naar gekraaid.
Gelukkig waren ze niet forever:

Ze wouden op hun 2 album zingen, maar dat mochten ze niet van Frank Farian... daarom werd de waarheid verteld!! De rest is geschiedenis!

kost behoorlijk veel op amazon aloo

Toen dit album uitkwam vond ik het meteen vreselijk en mijn mening is daarna ook niet meer veranderd.
Heel knap dat die Frank Farian van rommel toch iedere keer weer veel geld weet te maken.

Ik denk dat het eerder te maken had met het feit dat ze hiermee een Grammy Award wonnen.
En verloren!

Hansa-Plast

Ik snap niet dat dit album zo laag scoort. Het is namelijk best goed gemaakte popmuziek. Het heeft me nooit uitgemaakt of ze nu wel of niet echt zingen, dat gebeurde al voor Milli en daarna al helemaal. Ik heb dit vroeger grijsgedraaid...de dansnummers dan, "I'm gonna miss you" vond ik vroeger al vreselijk.
Aan de remixes van verschillende nummers is trouwens veel aandacht besteed. Ze zijn nu bijna niet meer te vinden, maar waren zeker de moeite waard.

Tja,ik heb dit toen leuk gevonden. Een oude schoolvriend van me draaide dit op hoog volume op zijn slaapkamer en ik zat daar gedwongen bij toentertijd. Het klonk toen als opzwepende prettig in het gehoor liggende muziek in mijn ogen. Achteraf bezien was dit toch wel het typisch soort 13 in een dozijn pret-pop waarvan er toentertijd veel en veel te veel van werd gemaakt.
en tja...sorry,maar wat ik er toen in hoorde......dat ontgaat mij nu volledig. Dit was toen voor die tijd wel heel erg leuk en hip en trendy,maar onbeperkt houdbaar....neee! Hoewel dit wel ietsje meer niveau heeft dan die troep die meneer Farian voor dat vreselijke Boney M maakte

Boney M bracht nog een aantal guilty pleasures voort (Ma Baker, Daddy Cool, Rasputin) hoewel ze eerder hadden moeten stoppen (met het ingaan van de jaren '80). Met Milli Vanilli heb ik weinig tot niets, kleurloze en steriele (prefab)pop.

En dan Boney M wel waarderen, kom zeg... Minstens even erg, zo niet, nog slechter! Vind dit beter aan te horen.

Ik vind Boney M ook leuker hoor.

Ah, het 40+'er-gedeelte is weg. Daar was dit eigenlijk een reactie op.

Wederom een slimme marketingszet van succesproducer Frank Farian .
In korte tijd bracht dit duo veel geld in het laadje en hadden veel succes .
Maar hoogmoed komt door de val . Milli Vanilli zong geen noot zelf .
Het is niets om het lijf hebbende zoete pop met vleugjes nepsoul .
Wel slim gemaakt en gevreten door het hitparadepubliek .
Het bedrog kwam uit na het winnen van een grammy , toen de heren het niet over een hart konden krijgen om een prijs te winnen die ze eigenlijk niet verdienden . Succes over en de ene helft van het duo raakte in de goot en pleegde zelfmoord .

Het winnen van een grammy betekende het einde van de band ... hoewel ze tenminste zo eerlijk waren om toe te geven dat ze niet zelf zongen (alleen Frank Farian is beter geworden van deze band). De echte uitvoerders hebben onder de naam The Real Milli Vanilli dit album uitgebracht maar die verkocht nauwelijks. Fabrice Morvan bracht veel later een soloalbum uit maar ook dat verkocht niet.

Ik had in die tijd een vriendin die helemaal gek was van deze 2 jongens. Ze draaide hun nummers voluit in de huiskamer en ik ging in mijn slaapkamer andere muziek beluisteren. Ik was toen helemaal weg van de albums March van Michael Penn en Goodbye Jumbo van World Party.
Toen die NCRV discjockey Girl you it's true afkondigde dacht ik eerst dat hij Gino Vannelli zei.
In de tijd dat Frank Farian met Boney M bezig was, luisterde ik veel naar Hilversum 3 en piraten zeezenders. Ik slikte bijna alle muziek die voorbijkwam. Het eerste wat ik van hem hoorde was Do you wanna bump. Mijn oudere zus kocht hun albums en ik hoorde naast 'hun eigen' werk vervelende covers zoals Painterman van The Creation, een Engelse band die in Duitsland veel populairder was. Met die andere Milli Vanilli act is niet meegegaan.
Hocus Pocus Pilatus weg...

Jeugdsentiment dit album. Kon me indertijd weinig boeien dat Rob & Fab niet echt zongen. Het was aanstekelijke, dansbare muziek. En toegegeven, die Farian wist wel wat marketing was. Elke single werd steevast in een geremixte versie uitgebracht, zodat ook diegene die het album al hadden nog de single wilden hebben.

Het was geen hoogstaande popmuziek, maar wel lekker in het gehoor liggend.

Moet ik me schamen als ik I'm Gonna Miss You een fantastisch nummer vind?

wat denk je zelf? De vraag stellen is em beantwoorden

die dansnummers zijn best leuk en dat hele playbackgebeuren is erg opgeklopt inderdaad.
I'm gonna miss you is wel verschrikkelijk klef

Met Girl You Know it's True is weinig mis bijvoorbeeld, vind ik. Verveelt nog steeds niet.

Fab is nu beroemd met de tekst: "KFC, it's fingerlickin' good". Live gezongen trouwens!

Who cares?

Ponty Mython schreef:



Nou, dave76 denk ik. Die is zo onder de indruk dat het berichtje over Fab ( 'fabricated'?) onder zo ongeveer vier albums van Milli Vanilli is gecopy paste.

Heb 'the rise and fall' van de heren bewust meegemaakt. De lievelingen van de omroep Veronica, toen ronkend adverterend met 'de bijl aan de wortel van het omroepbestel'.
Op zich is het niet onaardige hitparade gerichte muziek. Goed geproduceerd. Maar als je ziet hoe de originele leden er uitzien dan begrijp je meteen waarom deze twee jongens er als front voor zijn gezet. Met hun looks kreeg je vochtige slipjes en glazige ogen.
Dat ze daarna zo hard onderuit zijn gegaan heeft niet alleen te maken met het feit dat ze tenminste zo eerlijk waren om te melden dat ze niet zongen maar eveneens vanwege de fans die zich waarschijnlijk diep schaamden dat ze erin waren getuind.
Mijn schoonzus had I'm Gonna Miss You uitgeroepen tot 'de' lovesong van haar en haar mannetje. Ze was in tranen toen uitkwam dat de paspoppen niet konden zingen en de CD verdween in de kliko.
Op zich mooi dat Fab zich heeft herpakt en KFC spotjes mag inzingen. In elk geval is ie van de straat.

In ieder geval jij want je reageert erop