Genesis - Seconds Out (1977)

Of dit het beste live album allertijden is discutabel, maar het is wel erg, erg goed, vooral de uitvoeringen van Cinema Show en Supper's Ready zijn fantastisch. De drive en energie spatten ervan af. Bij hun meer recente live albums wordt dat aspect minder hoorbaar. Hetzelfde zie je bij veel bands. Bijv. Yessongs barst van de drive, terwijl er bij Keys to Ascension ook goed en wat cleaner wordt gespeeld maar het mist die drive. Misschien heeft het met leeftijd of ambitie te maken? Bij Toto en Rush live albums bemerk ik dat verschil overigens in mindere mate.

Genesis is mijn favoriete symfonische rockband aller tijden. Niet dat ik alle albums en nummers even geweldig vind, maar er bestaan een aantal nummers die echt monumentaal zijn en tot op de dag van vandaag tot de buitencategorie behoren. En een aardig aantal van deze nummers staan op dit live album en komen live nóg beter tot hun recht.
Vaak verliest een band met het vertrek van zijn (markante) leadzanger zijn ziel, maar dat was bij Genesis bepaald niet het geval. De stem en stijl van Phil paste perfect bij de muziek en Seconds Out is daar het beste bewijs van. Alle nummers van deze geweldige ‘setlist’ staan als een huis en worden vol energie, maar ook gevoel gespeeld. Smullen van de dubbele drums en geweldig toetsenwerk.
Het enige kritiekpunt vond ik het geluid en de mix totdat de sacd boxen verschenen. Seconds Out werd daarmee naar een nieuwe hoogte getild en daarmee was het meesterwerk af. Vraag me niet waarom, maar ben m sinds vorige week weer regelmatig aan het draaien. Ik betrap me er op dat ik op sommige momenten weer ouderwets ging ‘lucht-drummen’. Heerlijk! Dit album verliest zijn kracht nooit.

beste nummer is m.i. i know what i like met op het einde de uitroep MERCIE PARIS